Ναζί κανείς ή να ζει;

0
532

Εβδομαδιαίος Αθλητικός Αχταρμάς

Με τον Δημήτρη Πετρίδη

 

Τα μεγάφωνα είχαν πάρει φωτιά: “Ωραία είναι η νύφη μας…”. Αυτό, για όσους είχαν μάτια, ήταν ένα ξεδιάντροπο ψέμα- η νύφη μας δεν ήταν ωραία. Το καλύτερο που θα μπορούσε να λεχθεί γι’ αυτήν ήταν πως έχει καλή ψυχή. Κι όταν «παρεισφρέει» σε μια κουβέντα για την εξωτερική εμφάνιση της νύφης η έκφραση “καλή καρδιά”, καταλαβαίνετε…

Όπως και να ’χει, η Κουασιμόδος το καταδιασκέδαζε. Φαινομενικά, οι καλεσμένοι μοιράζονταν τη χαρά της, της εύχονταν “άντε και καλούς απογόνους!” (με την ενδόμυχη σκέψη τα παιδιά να πάρουν από τον Brad Pitt και την Angelina Jolie αντί για τους φυσικούς τους γονείς) και της φώναζαν “σήμερα είναι η μέρα σου!”. Αυτή, περιχαρής, τους απαντούσε “All eyez on me” (α, ναι: η νύφη, εκτός από άσχημη, ήταν και λάτρης του 2Pac).

Κάποιος από τους παριστάμενους, ενδεδυμένος το μανδύα της αγιοποίησης, ούρλιαξε “Σήμερα, Τούλα, δεν παίρνουμε τα μάτια μας από πάνω σου, ακόμα κι αν μπει μια τσου…”

“Lah- lah!”, έκανε εκείνη τη στιγμή την εντυπωσιακή της εμφάνιση μία μακρινή ξαδέρφη του γαμπρού. Άπαντες έμειναν κάγκελο. Η νύφη, βέβαια, απειλούσε να μετατρέψει αυτό το κάγκελο στο πιο γνωστό όλων- ξέρετε, δα, ποιο. Με τα μάτια της να πετούν φωτιές και φριμάζοντας σχεδόν, ρώτησε τον άντρα της “Ποια είναι αυτή Γιώργο;”. Ο Γιώργος, αφού ξεροκατάπιε αισθανόμενος την γκιλοτίνα να του χαϊδεύει το λαιμό, είπε “Μια μακρινή μου ξαδέρφη”. Η νύφη θέλησε να μάθει πόσο μακρινή. Ο Γιώργος απάντησε “μακρινή. Πολύ μακρινή. Τουλάχιστον 800 χιλιόμετρα απόσταση…”. Όπως θα διαπίστωνε αργότερα στο νοσοκομείο, το ανεπιτυχές του χιούμορ δεν είχε εκτιμηθεί καθόλου.

Πίσω, όμως, στην άρτι αφιχθείσα γυναίκα: 1.80 ύψος, 2 μέτρα πόδια (ναι, οι νόμοι της φυσικής είναι για να καταρρίπτονται), γαλάζια μάτια, ξανθά μακριά μαλλιά, στήθος σε μέγεθος μπάλας μπάσκετ, χείλη σαρκώδη- εν ολίγοις, μια όαση. Μάλιστα, απ’ ό,τι φαινόταν, η ξαδέρφη ήταν ντόμπρος άνθρωπος. Δεν ήθελε η φαντασία των παριστάμενων να καλπάζει όταν την έβλεπαν. Έτσι, είχε φροντίσει το λευκό της φόρεμα να καλύπτει το 7% του συνολικού της δέρματος.

Μετά την αρχική σαστιμάρα, κι αφού σκουπίστηκαν τα σάλια από το πάτωμα, τα γλέντι συνεχίστηκε. Τα “Τούλα, θεά, μας πήρες τα μυαλά” επέστρεψαν στο προσκήνιο για χάρη της νύφης, ο πατροπαράδοτος κόκορας σφάχτηκε “στου παιδιού μου τη χαρά”, οι ευχές έδιναν κι έπαιρναν. Ωστόσο, ο αρχικός ενθουσιασμός είχε μετριαστεί σε βαθμό κατατονίας .

Το “να ζήσετε!”, συνοδευόταν, πλέον, με 50 λοξές ματιές στην πλευρά της ξαδέρφης, η ορχήστρα είχε στραφεί προς το μέρος της κι έπαιζε το “Pretty Woman”, ενώ οι «αυλικοί» της είχαν πιάσει τα 0-100 ταχύτερα κι από Ferrari. Κάποια στιγμή, η απαστράπτουσα γυναίκα πήρε το μικρόφωνο και είπε “Πάω για πουρνάρια!”.

“Μα καλά”, αναρωτήθηκαν όλοι με μια φωνή, “θ’ αφήσεις το γάμο να πας για πουρνάρια;”. Η ξαδέρφη ένευσε. “Πάντα ήθελα να πάω για πουρνάρια!”, ούρλιαξε ο κουμπάρος του ζεύγους κι έφυγε με την ξαδέρφη. Τους ακολούθησαν οι 211 από τους 215 καλεσμένους.

Σε μια γωνία ο πατέρας της νύφης, που, δυστυχώς, έπασχε από κινητικά προβλήματα, αγκάλιαζε τον 8χρονο γιο του. “Γιατί έφυγαν;” τον ρώτησε ο μικρός. “Αγόρι μου”, ξεκίνησε να λέει ο πατέρας, “καμιά φορά ξεφεύγουμε από τα στενά όρια ενός σημαντικού γεγονότος. Ιδίως αν κάτι άλλο μας τραβήξει την προσοχή. Τα φώτα, ξέρεις, δεν είναι δύσκολο να στραφούν”. Ο πιτσιρικάς θέλησε να μάθει αν αυτό συμβαίνει μόνο στους γάμους. “Όχι”, απάντησε ο πατέρας. “Συμβαίνει συχνά και στον αθλητισμό”. Να, για παράδειγμα…

 

  • Μολονότι το Σαββατοκύριακο που μας πέρασε η Superleague απέδειξε εντός των αγωνιστικών χώρων πόσο super είναι…
  • Μολονότι ξεκίνησε το πρωτάθλημα της Formula 1 για το 2013 και στην Αυστραλία ο Raikkonen έκανε την έκπληξη και κέρδισε τον πρώτο αγώνα, βάζοντας από νωρίς φωτιά στη υπόθεση “τίτλος”, μιας και οι διαφορές ανάμεσα σε Red Bull, Ferrari (πρωτίστως) και Lotus δε φαίνονται να είναι τόσο μεγάλες…
  • Μολονότι ο Rafael Nadal έπειτα από την οχτάμηνη απουσία του από τα γήπεδα του τένις, νίκησε στον τελικό του Indian Wells τον Del Potro, αποδεικνύοντας πως το κορμί ενός πρωταθλητή καταβάλλεται κι ενίοτε «σπάει», αλλά η καρδιά του ποτέ…
  • Μολονότι στο NBA η Heat έφτασε τις 22 σερί νίκες και τρελαίνει κόσμο…
  • Μολονότι Messi και Ronaldo συνεχίζουν να παίζουν στη στρατόσφαιρα σκοράροντας σε κάθε αγωνιστική…
  • Μολονότι έχω γράψει “μολονότι” ήδη 7 φορές…
  • Άπαντες (στην Ελλάδα, αλλά η «χάρη» του έφτασε και στο εξωτερικό) ασχολούνται με το ναζιστικό χαιρετισμό του Γιώργου Κατίδη στο εντός έδρας παιχνίδι της ΑΕΚ με τη Βέροια- πληροφοριακά ο Κατίδης μετά την επίτευξη του νικητήριου γκολ (2-1) έκανε την τέλεια μίμηση του χαιρετισμού που απηύθυναν οι οπαδοί του Χίτλερ στον Αδόλφο λίγο πριν το “Heil!”. Αρχικώς, η αστεία πλευρά του πράγματος: ο Κατίδης, προσπαθώντας να μαζέψει τ’ ασυμμάζευτα, δήλωσε πως 1) “δεν ήταν ναζιστικός χαιρετισμός, έδειχνα τον Παυλή στην εξέδρα” (“απλά επειδή είμαι playmobil το χέρι μου ανεβοκατεβαίνει όλο μαζί χωρίς να λυγίζει”, θα μπορούσε να συμπληρώσει), 2) “δεν ήξερα τι σημαίνει η κίνηση, το έκανα για να ξεσηκώσω το πλήθος. Το έχω δει στο youtube” και 3) “Σας είπα, ΔΕΝ ήταν ναζιστικός χαιρετισμός. Συμμετείχα σε μια εικονική δημοπρασία στο κεφάλι μου και όταν έφτασε η ώρα να δημοπρατηθεί ένα αβγό Faberge σήκωσα το χέρι μου να ποντάρω- ήθελα να κάνω ομελέτα το βράδυ…” (εντάξει, αυτό δεν το είπε). Εν συνεχεία, η σοβαρή πλευρά: ο Κατίδης, ένα παιδί 20 ετών, έκανε κάτι που ενδεχομένως θεώρησε μαγκιά, μιας και το 13 % της Χρυσής Αυγής στη χώρα μας «επιτρέπει» κάτι τέτοιο. Το ότι δε γνώριζε τι συμβολίζει η κίνησή του, μάλλον είναι αλήθεια: στο κορμί του, ανάμεσα στα δεκάδες τατουάζ υπάρχει ένα που λέει “Get Rich or Die Tryin’” («γίνε πλούσιος ή πέθανε προσπαθώντας»), που είναι ο τίτλος ενός δίσκου του ράπερ 50 Cent. Από τη μία ραπ, από την άλλη ναζισμός. Πυρετός εν κρανίω, δηλαδή. Το στενάχωρο στην όλη υπόθεση είναι πως στην Ελλάδα του 2013 η αμάθεια έχει φτάσει σε τέτοια επίπεδα που ένας ναζιστικός χαιρετισμός αποτελεί, για έναν 20χρονο, κάτι cool ή, ακόμα χειρότερα, κάτι που έχει δει στο ίντερνετ και το αντιγράφει άβουλα.

Ήδη η ΕΠΟ τιμώρησε τον ποδοσφαιριστή με ισόβιο αποκλεισμό από τις Εθνικές ομάδες, ενώ και η ΑΕΚ ετοιμάζεται να του κάνει διακοπή συμβολαίου. Ωστόσο, το ερώτημα που γεννάται είναι το εξής: είναι λύση η (αγωνιστική) εξόντωση του Κατίδη; Για το «αιμοδιψές» αθλητικό μας κοινό, ναι, είναι.

Από την άλλη, αν αναλογιστούμε πως πρόκειται, ουσιαστικά, για ένα παιδί, ίσως μερικά βιβλία ιστορίας να έκαναν καλύτερα τη δουλειά. Άλλωστε, όλοι δικαιούνται μία δεύτερη ευκαιρία.

Και, ποιος ξέρει; Μπορεί ο λάτρης των tattoos Κατίδης όταν διευρύνει τους κλειστούς του ορίζοντες να θελήσει να γράψει κάτι ακόμα στο δέρμα του. Στα ελληνικά αυτή τη φορά. Κάτι σαν

“(Συμ)μορφώσου ή πέθανε προσπαθώντας”.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.