Να ζεις…

0
620

anoiksi2ψιθυρίζει (αλήθειες) η Μαριάννα Μπουντούρη ([email protected])

 

Να ξυπνάς νωρίς.

Να βγαίνεις στο μπαλκόνι. Να ρουφάς μια μεγάλη τζούρα αέρα. Και εκπνέοντας να νιώθεις μια γλυκιά εσωτερική γαλήνη.

Να μη σκέφτεσαι.

Να είσαι μόνος. Μόνος σου. Και να μην σε αγχώνει.

Να ονειρεύεσαι.

Να ακούς ξανά και ξανά το αγαπημένο σου τραγούδι. Και να το τραγουδάς στο μπάνιο. Και να το σιγοψιθυρίζεις έξω.

Να αισθάνεσαι.

Να συναντάς ένα παλιό σου φίλο που είχες καιρό να δεις.

Να χαμογελάς.

Να αλλάζεις καμιά φορά δρόμο όπως πηγαίνεις στη δουλειά. Ίσως και όταν γυρίζεις. Και ας μην είναι ο πιο σύντομος.

Να μη φοβάσαι.

Να συναντάς κάποιον στο ασανσέρ και να του χαμογελάς.

Να νιώθεις πλήρης.

Να κοιτάς τον εαυτό σου στον καθρέφτη και να αγαπάς αυτό που βλέπεις.

Να χεις το θάρρος για πρώτη φορά, μετά από 26 χρόνια ζωής, να πεις στον πιο σημαντικό άνθρωπο της ζωής σου, τη μητέρα σου, ότι σου χει λείψει.

Να κάνεις όνειρα.

Να βγάζεις κάθε μέρα βόλτα το σκύλο σου.

Να χορεύεις.

Να αγαπάς τα χρώματα που αφήνει το δειλινό στην κουρτίνα σου.

Να νιώθεις ελεύθερος.

Να νιώθεις τυχερός που μπορείς να βλέπεις τη θάλασσα.

Να συγχωρείς.

Να κάνεις ποδήλατο και να νιώθεις τον αέρα να αγγίζει το κάθε κύτταρο του προσώπου σου.

Να σχεδιάζεις ένα ταξίδι.

Να κλείνεις τα μάτια το βράδυ, να σχηματίζεις στο μυαλό σου το πιο όμορφο τοπίο, λίγο πριν σε πάρει ο ύπνος και να μπαίνεις μέσα.

Να ζεις.

374064_493468600686591_855325188_n

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.