Ξυπνώντας με την αγωνία της τηλεθέασης

0
383

Γράφει η Άντζελα Ζιουτη / [email protected]

Άντε, πέρασε και το καλοκαίρι. Αυτό ήταν. Εκτυπώσαμε και τις φωτογραφίες από τις διακοπές, τις ανεβάσαμε και στο φέισμπουκ για να δουν οι “ηλεκτρονικοί” μας φίλοι, πως μαυρίσαμε σε δέκα μέρες στο εξοχικό της θείας Μερόπης στη Βουρβουρού. Γιατί, τα λεφτά δε μας φτάνανε φέτος για αναψυχή στα νησιά. Εδώ, που τα λέμε σε λίγο οι μοναδικοί τουρίστες θα είναι κάτι συνταξιούχοι από Καλιφόρνια, πιτσιρικάδες από το Μάντσεστερ και οι δικοί μας οι σελέμπριτι μπας και τους δει κανένας παπαράτσι. Διότι, οι υπόλοιποι θα τα κρατάμε τα ρημάδια τα λεφτά για το πετρέλαιο. Ή για τα τετράδια   των κανακάρηδων τώρα που τα σχολεία άνοιξαν συμπαρασύροντας κι όλη την αλυσίδα της μάθησης: φροντιστήρια, ξένες γλώσσες, σχολές μουσικής και… πρωινάδικα.  Ναι, ναι, μάθηση είναι κι αυτά. Το τηλεοπτικό κοινό μυείται με την τσίπλα στο μάτι στο λάιφ στάιλ, στο εγχώριο σταρ σύστεμ και στα πολύκροτα διαζύγια γνωστών τραγουδιστριών που τελευταία η καριέρα τους δεν πάει και πολύ καλά. Οι τηλεπαρουσιαστές μάχιμοι με όλα τους τα μικρόφωνα  στο on, που παίρνουν φωτιά, για να “κάψουν” τα μηχανάκια στις μετρήσεις της AGB. Από τη μια χάχανα και σπρωξιές με τους συνεργάτες της από την Μενεγάκη. Ανανεωμένη και λαχταριστή, φροντίζοντας να γνωρίζει το κοινό από πριν, τι έκανε η Ελένη φέτος το καλοκαίρι μαζί με όλες τις λεπτομέρειες της προσωπικής της ζωής. Κάνει ερωτήσεις στους καλεσμένους της, ξύνοντας ελαφρά το κεφάλι της με το στυλό μπικ και κάθεται αναπαυτικά στις δάφνες της. Από την άλλη, κάνουν ελεύθερη πτώση στο κενό με αλεξίπτωτα, κάτι αμερικανάκια πρωταγωνιστώντας σε μία ταινία, με τους υπεύθυνους του καναλιού να ελπίζουν φυσικά πως η εντυπωσιακή ακροβατική προσπάθεια δε θα… πέσει στο κενό, αλλά θα δώσει καλά νούμερα στην πρεμιέρα στο κανάλι τους.

 

 

Προηγούμενο άρθροΑπλά μαθηματικά έκτης δημοτικού…
Επόμενο άρθροΑκολουθήστε τα βήματα και κερδίστε 5 διπλές προσκλήσεις για το Θάνο Μικρούτσικο και τη Ρίτα Αντωνοπούλου
Γεννήθηκα το Φεβρουάριο του ’68 στη Θεσσαλονίκη. Η μαμά λέει ότι εκείνη τη μέρα, χιόνιζε πολύ. Η συγκοινωνία είχε σταματήσει και το ολόλευκο αστικό τοπίο διακόπτονταν από τις βαθιές πατημασιές των περαστικών. Στην ίδια πόλη μερικά χρόνια μετά σπούδασα οικονομικά στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο. Από τα οικονομικά όμως αγάπησα πιο πολύ την ποίηση. Τον Λειβαδίτη, τον Καρούζο, τον Πρεβέρ. Γιατί η επιστήμη σε μαθαίνει πως να κουμαντάρεις τα λεφτά. Ενώ η ποίηση πως να κουμαντάρεις τη ψυχή. Το 1999 εκδόθηκε η συλλογή μου «Ο Θεός κατοικεί σε ουρανοξύστη, 31 ποιήματα της πόλης» από τον Παρατηρητή. Λίγο αργότερα το 2003 κυκλοφόρησε από τα Ελληνικά Γράμματα «Η Αρχιτεκτονική των σιωπηλών ημερών». Το πρώτο μου μυθιστόρημα εκδόθηκε από τη Φερενίκη το 2009 με τον τίτλο «Ο ήλιος στο πάτωμα». Προφητικός τίτλος για μια χώρα που κατρακύλησε κατόπιν στο ναδίρ. Αρθρογραφούσα στην Karfitsa και τώρα στο Thinkfree. Ευτυχώς που η σκέψη δεν είναι Μερσεντές να κατασχεθεί. Γιατί εδώ σκεφτόμαστε ακόμη. Ελεύθερα.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.