Οδηγίες προς χρεώστες

0
419
(c)Lefteris Zopidis Phorography
(c)Lefteris Zopidis Phorography

Γράφει η Άντζελα Ζιούτη  [email protected]

Υπάρχει αλήθεια περίπτωση, κάποιος να ζει, ενώ έχει πεθάνει; Ενώ θα έχουν τελειώσει όλα για τους προσφιλείς συγγενείς και τους φίλους του, παραμένοντας ζωντανός μόνο στη μνήμη τους, ο συγχωρεμένος να το γλεντάει κανονικά; Σε περίπτωση που τον έχουν πνίξει τα χρέη, η απάντηση είναι καταφατική!

«Ήρθε ο καιρός να τον αποχαιρετιστώ, τόσο ξαφνικά! Ποιος ξέρει, γιατί;  Έφυγε και κανείς δεν πρόλαβε να διαβάσει τι είχε μέσα η καρδιά του. Τώρα που πια δεν υπάρχει ανάμεσά μας, θα έρχονται στιγμές που το γρήγορο πέρασμά του από τα εγκόσμια θα ζωντανεύει μπρος στα μάτια μου, θα με κατακλύζει μία νοσταλγία ασίγαστη, συντριπτική, για ό,τι ζήσαμε μαζί. Και θα περνάω μία βουβή, άχαρη ζωή πλάι στα παιδιά μου». Την ώρα που τα εκφωνούσε αυτά η σύζυγος στον επικήδειο, σκουπίζοντας στην άκρη του ματιού με το μαντήλι το δάκρυ,  ο μακαρίτης δεν ήταν ένα άυλο πνεύμα, αλλά εν αγνοία της, ζούσε και βασίλευε διασκεδάζοντας στα Κλαμπ με τις ωραιότερες γυναίκες και με μπόλικο οινόπνευμα!

Τα χρέη είναι σαν τη θάλασσα. Μπορεί να σε πνίξουν. Σε περίπτωση αδυναμίας τακτοποίησης των οφειλών, ο απεγνωσμένος χρεώστης εξέδιδε μέχρι τώρα ακάλυπτες επιταγές. Καλά, αυτά είναι ξεπερασμένα. Τώρα εκδίδει πιστοποιητικό θανάτου. Για γρήγορη, άμεση, ολοσχερή και διαπαντός απαλοιφή των χρεών του. Γιατί σου λέει ο δύσμοιρος, τι θα μου ζητήσουν να πληρώσω, άμα είμαι πεθαμένος; Ακόμη και τα έξοδα κηδείας, άλλος τα πληρώνει. Κάπως έτσι θα το σκέφτηκε φαίνεται ο βουτηγμένος μέχρι το λαιμό στα χρέη και στα προβλήματα του γάμου σαραντατριάχρονος από τη νέα Ζηλανδία, σκηνοθετώντας τον πνιγμό του. Αυτή τη φορά όχι στα χρέη, αλλά σε παραλία ξεκινώντας μια νέα ζωή με το όνομα ενός βρέφους, του οποίου την ταυτότητα έκλεψε(σ.σ: παγκοσμιοποίηση: οι ανθρώπινες αντιδράσεις ανά τον κόσμο είναι ακριβώς ίδιες, όταν κανείς αδυνατεί να επιστρέψει τις οφειλές του, ανεξάρτητα από αν είναι κάτοικος της Nέας Ζηλανδίας ή της Nέας Απολλωνίας).

Η ντόλτσε βίτα του «εκλιπόντος» διήρκησε πέντε χρόνια, μέχρι που έκανε αίτηση για έκδοση διαβατηρίου με το…πραγματικό του όνομα. Στη συνέχεια, με την ανακάλυψη της απάτης από τις αρχές, προφυλακίστηκε και θα εκτίσει ποινή φυλάκισης δύο ετών και τεσσάρων μηνών. Είπαμε: τα χρέη είναι σαν τη θάλασσα. Και όπως στη θάλασσα υπάρχει η σημαδούρα, που προειδοποιεί τους λουόμενους, ότι τα νερά βαθαίνουν απότομα κι αυτό είναι επικίνδυνο για τους μη δεινούς κολυμβητές, έτσι και αν χρωστάς, πρέπει να πηγαίνεις μέχρι εκεί που πατάς. Αφού δεν ξέρεις μπάνιο, άστο…

Προηγούμενο άρθροΤο περιοδικό Refresh…κλείνει ένα χρόνο!!!
Επόμενο άρθροΗ Εποποιία της Σωτηρίας μας (εφτά φορές και με τις ίδιες ατάκες)
Γεννήθηκα το Φεβρουάριο του ’68 στη Θεσσαλονίκη. Η μαμά λέει ότι εκείνη τη μέρα, χιόνιζε πολύ. Η συγκοινωνία είχε σταματήσει και το ολόλευκο αστικό τοπίο διακόπτονταν από τις βαθιές πατημασιές των περαστικών. Στην ίδια πόλη μερικά χρόνια μετά σπούδασα οικονομικά στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο. Από τα οικονομικά όμως αγάπησα πιο πολύ την ποίηση. Τον Λειβαδίτη, τον Καρούζο, τον Πρεβέρ. Γιατί η επιστήμη σε μαθαίνει πως να κουμαντάρεις τα λεφτά. Ενώ η ποίηση πως να κουμαντάρεις τη ψυχή. Το 1999 εκδόθηκε η συλλογή μου «Ο Θεός κατοικεί σε ουρανοξύστη, 31 ποιήματα της πόλης» από τον Παρατηρητή. Λίγο αργότερα το 2003 κυκλοφόρησε από τα Ελληνικά Γράμματα «Η Αρχιτεκτονική των σιωπηλών ημερών». Το πρώτο μου μυθιστόρημα εκδόθηκε από τη Φερενίκη το 2009 με τον τίτλο «Ο ήλιος στο πάτωμα». Προφητικός τίτλος για μια χώρα που κατρακύλησε κατόπιν στο ναδίρ. Αρθρογραφούσα στην Karfitsa και τώρα στο Thinkfree. Ευτυχώς που η σκέψη δεν είναι Μερσεντές να κατασχεθεί. Γιατί εδώ σκεφτόμαστε ακόμη. Ελεύθερα.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.