ΟΙ ΜΕΤΑΣΧΗΜΑΤΙΣΜΟΙ ΤΟΥ ΚΟΜΜΑΤΙΚΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ

0
1032

vouli georgakis

Γράφει ο Γιώργος Κωσταράς / Φοιτητής πολιτικών επιστημών Α.Π.Θ

Με αφορμή τις επερχόμενες εκλογές, κρίνεται σκόπιμο εκτός από την εξονυχιστική και σταδιακή ανασκόπηση των προφίλ και των θέσεων των κομμάτων, να αναγνωριστεί μία μεταβολή κοινωνικοπολιτικού χαρακτήρα. Σε καμία περίπτωση δεν θα πρέπει να θεωρείται τυχαίο ότι οι ίδιοι οι πολιτικοί αρχηγοί επαναλαμβάνουν συχνά τις λέξεις συνεργασία και ομοψυχία τα τελευταία χρόνια. Η ρητορική των περισσότερων κομμάτων έχει υποστεί σημαντικές αλλαγές. Τέτοιες δηλώσεις, παρά το γεγονός ότι χρησιμοποιούνται για την επίδειξη ενός πιο μετριοπαθούς και συναινετικού πολιτικού προφίλ, με απώτερο σκοπό την έλξη αρκετών μετριοπαθών ψηφοφόρων, στην πραγματικότητα αποτελούν μέρος της αλλαγής του κομματικού μας συστήματος και της πολιτικής μας νοοτροπίας.

H Ελλάδα ανήκε στην κατηγορία εκείνων των χωρών όπου η κατάλυση της δικτατορίας και ο ερχομός της μεταπολίτευσης συνοδεύτηκε από την επικράτηση του δικομματισμού. Δυο κόμματα μόνο είχαν λόγο στην κατάκτηση της εξουσίας σύμφωνα με τα δεδομένα της εποχής. Τα κόμματα αυτά ήταν οι εκπρόσωποι της Δεξιάς και της Αριστεράς  αντίστοιχα, δηλαδή η Νέα Δημοκρατία και το ΠΑ.ΣΟ.Κ. Ο Maurice Duverger είχε δηλώσει  ότι: «Ο δικομματισμός φαίνεται να είναι μια φυσική τάση της εξέλιξης των κομματικών συστημάτων, αφού συνήθως κάθε πολιτική απόφαση συνεπάγεται την επιλογή μεταξύ δύο δυνατών λύσεων.»

Αναπόφευκτα, οι κακοί χειρισμοί στην οικονομία, η συχνή χρήση στείρου λαϊκισμού και κενών φιλολαϊκών υποσχέσεων, η επιβολή σκληρών μέτρων  και η ανεπάρκεια εύρεσης λύσεων, οι οποίες θα οδηγούσαν αρχικά στην εξυγίανση της δημοσιονομικής λιτότητας και σταδιακά στην έξοδο από την κρίση, οδήγησαν στην αποξένωση  μεγάλου μέρους των ψηφοφόρων των δύο μεγάλων παραδοσιακών κομμάτων της μεταπολίτευσης και στην προσπάθεια εύρεσης ενός εναλλακτικού κόμματος το οποίο θα επέφερε ριζικές αλλαγές. Ωστόσο, στις εκλογές του Ιουνίου του 2012 συντελέστηκε η πρώτη κυβέρνηση συνεργασίας, επικαλούμενη τον κίνδυνο ανάδειξης ενός κόμματος με ριζοσπαστικές απόψεις σε μια δύσκολη πολιτική και οικονομική συγκυρία. Το πολιτικό τοπίο μετασχηματίστηκε σημαντικά μετά την άρση των ιδεολογικών διαφόρων μεταξύ των δύο μεγάλων αντιπάλων της μεταπολίτευσης. Το μοντέλο των κυβερνήσεων συνεργασίας εφαρμόσθηκε και στην επόμενη  κυβέρνηση.

Το κομματικό σύστημα επιβεβαίωσε ότι πλέον κανένα κόμμα δεν είχε την απαιτούμενη αυτοδυναμία έτσι ώστε να κυβερνήσει και να εφαρμόσει πολιτικές από μόνο του. Η συγκρότηση συνασπισμών συνδυάστηκε με την μείωση των ιδεολογικών διαφορών μεταξύ των πολιτικών κομμάτων. Αρκετοί χαρακτήρισαν τις πολυκομματικές κυβερνήσεις ως αδύναμες, σκιαγραφώντας τον τρόπο λήψης αποφάσεων αλλά και τον βαθμό αποδοχής και αναγνώρισης τους. Αντιθέτως, οι πολυκομματικοί συνασπισμοί παρέχουν τα απαιτούμενα θεμέλια αρχικά λόγω του αριθμού των κομμάτων που συμμετέχουν σε μια κυβέρνηση, αλλά κυρίως λόγω της συναίνεσης που διαμορφώνεται μεταξύ τους και η οποία βασίζεται σε αμοιβαίες υποχωρήσεις.

Συνοψίζοντας, η αλλαγή αυτή στην συμπεριφορά των πολιτικών κομμάτων οδήγησε με αποτελεσματικό τρόπο στον μετασχηματισμό της πολίτικης νοοτροπίας των πολιτών. Η κοινωνία άρχισε να σκέφτεται με μεγαλύτερη συμβατικότητα και διαλλακτικότητα. Στις ερχόμενες εκλογές για πολλούς ψηφοφόρους το ζητούμενο είναι να υπάρξει μια ανανεωτική πολυφωνία στην Βουλή, με την είσοδο νέων κομμάτων αλλά και την ανάδειξη κάποιων ήδη εκλεγμένων κομμάτων τα οποία θα συμβάλλουν στην θεμελίωση ενός σχήματος εθνικής ενότητας για την αποκατάσταση της πολιτικής σταθερότητας.  Ενδεχομένως, η υιοθέτηση ενός νέου μοντέλου πολιτικής συμπεριφοράς, εξαιτίας της αλλαγής του κομματικού συστήματος να ήταν ο κινητήριος μοχλός αποκατάστασης της χαμένης συνοχής και της ενότητας που έλειπε από το κοινωνικό σύνολο, εξαλείφοντας ταυτόχρονα τον διχασμό που επέβαλλε εδώ και πολλά χρόνια το δικομματικό σύστημα τόσο σε πολιτικό όσο και σε κοινωνικό επίπεδο.

Προηγούμενο άρθροΔΕ ΜΕ ΝΟΙΑΖΕΙ ΛΕΜΕ!
Επόμενο άρθροΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΝΕΑΠΟΛΙΣ ΠΑΦΟΥ: ΠΤΥΧΙΑ ΝΟΜΙΚΗΣ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΜΕΝΑ ΜΕ ΙΣΟΤΙΜΙΑ
Τι είναι το thinkfree; Καλή ερώτηση. Μια παρέα, έτσι ξεκίνησε κι έτσι συνεχίζει, που θέλει να ποστάρει χωρίς περιορισμούς ό,τι την ευχαριστεί. Ό,τι γράφει ή ό,τι διαβάζει. Στο thinkfree δίνουμε το λόγο στους ανθρώπους του πολιτισμού μέσα από τη δραστηριότητά τους, αναδεικνύουμε νέα πρόσωπα με κοινό χαρακτηριστικό τη θετική σκέψη (think positive) και τη δημιουργικότητα σε κάθε τομέα και χώρο (πολιτιστικό, επιχειρηματικό, επιστημονικό κ.ά.), φιλοξενούμε ελεύθερα (write free) τεκμηριωμένες απόψεις για θέματα πολιτικής πολιτισμού, πολιτικής και κοινωνίας, οικολογίας και αστικού περιβάλλοντος, αρχιτεκτονικής και υγιεινής ζωής. Το thinkfree είναι κι ένα διπλό πείραμα: σχέσεων μεταξύ των ανθρώπων που το στηρίζουν, αλλά και δημιουργίας ενός no budget ηλεκτρονικού περιοδικού (e-magazine). Γι' αυτό δεν είναι τυχαίο ότι μακροημερεύουμε χωρίς δυσκολία! Με σεβασμό και εκτίμηση, με αγάπη γι' αυτό που κάνουμε.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.