«Οι 50 αποχρώσεις του Γκρι»: η δυσφήμιση του αισθησιασμού

0
1601

fifty-shades-christian-greyCINEΚΡΙΤΙΚΗ Γράφει ο Σώτος Χαβαλές / [email protected]

Η Σαμ Τέιλορ Τζόνσον, μια νεαρή σκηνοθέτιδα, αποφάσισε να μας εκπλήξει δυσάρεστα με τη συμβατική σκηνοθεσία και την ανύπαρκτη καλλιτεχνική οπτική στο επίπεδο love story του κύριου Γκρέυ. Το σενάριο γνωστό σε όλους μέσα από τα ευπώλητα – και μόνο – μυθιστορήματα της E.L. James με τους χαρακτήρες καρικατούρες και τον εκχυδαϊσμό της σεξουαλικής ορμής. Στην ίδια κλίμακα απογοήτευσης κινείται και η ταινία με την υποκριτική ανωριμότητα των δύο πρωταγωνιστών, Τζέιμι Ντόρναν και Ντακότα Τζόνσον, με την τελευταία να κερδίζει εντυπώσεις χάριν της σύγκρισης με τον παρτενέρ της.

Για την ιστορία, μία φοιτήτρια της σχολής Λογοτεχνίας, αθεράπευτα ρομαντική και σεμνή, γνωρίζει πλούσιο γόη, σαδιστή, με κόκκινα δωμάτια, λουριά, μαστίγια και άλλα συναφή. Αυτό! Με καμία ανατροπή, κανένα ενδιαφέρον στην αφήγηση, στο μοντάζ παρά μόνο στο soundtrack ένεκα του οποίου αναβιώνει η δεκαετής, πλέον, επιτυχία της Beyonce, «Crazy In Love». Άσκοπη η προσπάθεια ιχνηλασίας έστω και μερικών σημαδιών αισθησιασμού μια και το φιλμ αρκείται στα ‘αχ’ και τα ‘βαχ’ των ηθοποιών. Οι σκηνές σεξ δε συμβαδίζουν με τις μεγάλες προσδοκίες που είχε δημιουργήσει η ταινία πριν την κυκλοφορία της περί 20 λεπτών γεμάτων ασυγκράτητης ηδονής. Μούφα! Ακόμη και οι διάλογοι είναι λες και γράφτηκαν για παρωδία με την άκρως ανούσια πλοκή που έκανε δημοσιογράφους και κριτικούς στην Μπερλινάλε να πέσουν κάτω από τα γέλια.

Ωστόσο, κατάφερε να μπει μόνο με τη φήμη της στην κορυφή της λίστας με τα πιο υψηλά ανοίγματα στο box office τόσο στη χώρα μας όσο και παγκοσμίως – αναφορικά πολλά κράτη προχώρησαν στην απόσυρση της από τη μεγάλη οθόνη φοβούμενοι τη σεξουαλική (;) επανάσταση που ίσως να επέφερε – καθώς τα εισιτήρια για την πρώτη εβδομάδα προβολής είχαν γίνει ανάρπαστα ήδη από την προπώληση.

Προηγούμενο άρθροΜαρίζα Ρίζου στο Block 33 το Σάββατο 14/3!
Επόμενο άρθρο2ο Mediterranean Salsa & Kizomba Festival – Κερδίστε 8 προσκλήσεις
Εδώ Σωτήρης Χαβαλές, σπουδαστής στο τμήμα Δημοσιογραφίας και Μέσων Μαζικής Επικοινωνίας στο Αριστοτέλειο, από τα Σέρρας. Γέννημα θρέμμα χωριού και αδηφάγων στερεοτύπων, προσπάθησα αρκετά να ξεφύγω από τα γαμψά νύχια της κλειστής κοινωνίας του χωριού ώσπου τελικά βρέθηκα στην κοιλιά του τέρατος που λέγεται πόλη. Πασχίζοντας να διατηρήσω όσα περισσότερα κομμάτια του εαυτού μου μπορούσα μέσα στην ασφυκτικά κομφορμιστική κοινωνία που αντίκρισα, θυμίζω πυκνά συχνά στον εαυτό μου (μερικές φορές παραμιλώντας, άλλες απαγγέλλοντας στον καθρέφτη) τα πράγματα που μου αρέσουν. Η λίστα ξεκινά καθυστερημένα αλλά πάντοτε με το ίδιο πράγμα στην κορυφή: ταξίδια. Και δεν μιλώ για ταξίδια που βλέπει το μάτι παρά μονό η ψυχή, εκείνα τα νοερά που δεν συγκρίνονται ούτε με όλη την σοκολάτα του κόσμου. Βιβλία, μουσικές, θέατρα αλλά κυρίως σινεμά! Πάντα με την ίδια ιεροτελεστία, σαν να είναι εξομολόγηση, στην μεγάλη αίθουσα με τα φώτα κλειστά και το μυαλό ορθάνοιχτο, μην ξεφύγει καμιά εικόνα, μην ξεμείνει από αισθήσεις. Και για το τέλος, ο αντικατοπτρισμός μου στη μεγάλη οθόνη…

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.