Ο Ανδρέας ο βαρκάρης ο… ρικσσυκέλευθος

0
579
ΠΗΓΗ citypress.gr
ΠΗΓΗ citypress.gr

Γράφει ο Γιάννης Θ. Κεσσόπουλος / [email protected]

Πάντοτε είχα την απορία πώς γίνεται κάποιος να μπαίνει στην πολιτική σε μια ώριμη ηλικία, να μην είναι παιδί του κομματικού σωλήνα, και να αλλοτριώνεται σε χρόνο dt. Το σκέφτηκα αυτό πολλές φορές στο πρόσφατο παρελθόν σχετικά με το πρόσωπο του (ρικσσυκέλευθου πλέον) Ανδρέα Λοβέρδου, από τον οποίο πολύς κόσμος περίμενε πολλά. Σχετικά νέος, επιστήμονας, ήπιος, λογικός. Το ξεκίνημα ήταν ελπιδοφόρο. Όμως η συνέχεια έδειξε άλλα. Και ο Ανδρέας αλλοτριώθηκε. Απέκτησε ελαστική συνείδηση. Άρχισε τους καιροσκοπισμούς. Έγινε καρπός του πολιτικού συστήματος.

Τώρα, αποφάσισε να ιδρύσει κόμμα. Το είπε ΡΙΚΣΣΥ. Άλλ’ αντ’ άλλων δηλαδή. Σκοτώνει την ελπίδα, που υποτίθεται ότι θέλει να εμπνεύσει στους πολίτες, εν τη γενέσει της. Μέσα στον ορυμαγδό που ζούμε, ορισμένοι νομίζουν ότι με λογοπαίγνια, λιγότερα ή περισσότερο έξυπνα, θα εξιλεωθούν για τα ανομήματα του παρελθόντος. Απευθυνόμενοι στους πολίτες μιλούν θαρρείς και μέχρι τώρα ήταν… κυανόκρανοι παρατηρητές. Λες και αυτοί δεν κυβέρνησαν ποτέ. Λες και δεν ήταν υπουργοί. Λες και δεν ήταν στο ΠΑΣΟΚ. Λες και η κατακρήμνιση του ΠΑΣΟΚ δεν έχει το δικό τους ονοματεπώνυμο.

Η τρέχουσα τυχοδιωκτική εκδοχή του πολιτικού μάρκετινγκ (αρπακόλλα μάρκετινγκ) λέει γίνε βαρκάρης για να σε σέβεται ο καραβοκύρης. Φτιάξε το δικό σου κόμμα, γίνε πρόεδρος, για να σε υπολογίζουν. Ισχυρίσου ότι εκφράζεις μια κοινωνική ανάγκη, ότι ο κόσμος περιμένει από σένα. Μίλα για ανανέωση των φθαρμένων εννοιών κι ας ήσουν πρωτοκλασάτος στην διαδικασία διαφθοράς τους. Πάντα θα υπάρχουν αθώοι, άρα πάντα θα υπάρχει κοινό.

Το κενό όμως στην κοινωνία δεν καλύπτεται με τσαρλατανισμούς και ξεπερασμένο μάρκετινγκ. Καλύπτεται με πολιτική, η οποία αναζητείται. Αλλά στην πραγματική πολιτική αντιλαμβάνεσαι τι συμβαίνει στην κοινωνία, ξέρεις τι σου γίνεται, πας και σπίτι σου για να ‘ρθεις πρώτα σε ρήξη με τον κακό σου εαυτό. Δεν επινοείς ανορθογραφίες για να μοστραριστείς και να επιβιώσεις, έστω λάθρα. Τέτοιος δεν κάνεις ούτε για κομπάρσος, όχι για ηγέτης που ‘χει ανάγκη ο τόπος.

Προηγούμενο άρθρο“Παιδικά Τραύματα”-μια παράσταση Stand Up Comedy
Επόμενο άρθροΣτη Θεσσαλονίκη το Ιδρυτικό Συνέδριο του Δικτύου Ελληνικών Πράσινων Πόλεων
Σπούδασα νομικά στο ΑΠΘ, θέλοντας να γίνω δημοσιογράφος. Παράλληλα, φωτογραφία από μεράκι. Κλικ με ριπές. Γιατί η ματιά έχει μεγαλύτερη αξία από οποιοδήποτε μηχάνημα. Πρώτη στάση 1996, στα Σπορ του Βορρά του Μπούζα και στον Ελληνικό Βορρά του Μέρτζου. Δεύτερη στάση στον free press «εξώστη» του αξέχαστου Τάσου Μιχαηλίδη. Τρίτη στάση, Μάρτιο 1998, στην ιστορική εφημερίδα «Μακεδονία» και στα πολιτιστικά με αρχισυντάκτη τον άλλον αξέχαστο Χρήστο Αρνομάλλη (πολιτιστικός ρεπόρτερ, προϊστάμενος πολιτιστικού, συντάκτης ύλης πολιτικού, αρθρογράφος). Και διευθυντή τον αείμνηστο Λάζαρο Χατζηνάκο. Τέλειωσα με τη «Μακεδονία» το 2006 ως διευθυντής σύνταξης της κυριακάτικης έκδοσης, όταν ακόμη η εφημερίδα πουλούσε 17.000 φύλλα. Μετά ήρθε το «Κεντρί» όπου συνεργάστηκα ως σύμβουλος έκδοσης κι έπειτα η free press «Karfitsa» στην οποία εργάστηκα ως διευθυντής από τον Φεβρουάριο του 2010 ως τον Μάιο του 2011. Από το Μάιο 2016 ως τον Μάρτιο 2018 αρθρογράφος στη thessnews. Παράλληλα, όλα αυτά τα χρόνια, γραφείο Τύπου σε δύσκολες μάχες (Νομαρχία Θεσσαλονίκης, Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας), του ΚΘΒΕ, ειδικός σύμβουλος σε θέματα επικοινωνίας του Δημάρχου Δέλτα και λογογράφος λόγων κρίσιμων. Σταθερά, από την πρώτη του μέρα, στο thinkfree.gr, καταφύγιο λέξεων και σκέψεων. Καταφύγιο δημιουργικότητας στην εποχή που ο χώρος των ΜΜΕ έχει διαλυθεί και τα πάντα αμφισβητούνται. Καταφύγιο αξιοπιστίας και αλήθειας στην εποχή των fake news και του κιτρινισμού. https://www.facebook.com/gkessopoulos

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.