“Ο κόσμος δεν θέλει εξουσία… θέλει ηγεσία”

0
989

ceasar

Γράφει ο Σπύρος Σαραφιανός / ηθοποιός

Αυτή η ρήση του Βασίλη Ραφαηλίδη δεν μπορεί παρά να σε γεμίζει σκέψεις, προβληματισμό και τελικά οργή για την παρουσία και πορεία του απελθόντος Υπουργού Πολιτισμού Ν. Ξυδάκη. Μία παρουσία που η πορεία αυτής, το μόνο σημάδι που άφησε ήταν η αυθαιρεσία, η άγνοια, ο εμπαιγμός, ο αυταρχισμός , ο ελεγχόμενος τρόπος διαχείρισης δημοσίων εγγράφων και η εναγώνια προσπάθειά του, πώς επικοινωνιακά να διαχειριστεί το ψεύδος που κουβαλούσε η λογική του για τον πολιτισμό.

Το «καμπανάκι» για το επικίνδυνο της παρουσίας του χτύπησε πολύ νωρίς μετά την ανεκδιήγητη και ωμή παρέμβασή του στο Ελληνικό Κέντρο Κινηματογράφου, σιωπήσαμε τότε όλοι, αμήχανοι, μη μπορώντας να πιστέψουμε ότι ένας Υπουργός από την «Πρώτη φορά Αριστερά» και καλός αρθρογράφος περί του πολιτισμού συμπεριφερόταν με αυτόν τον αυταρχικό τρόπο… Μετά «ξανακτύπησε» με την αποπομπή Χατζάκη από το Εθνικό Θέατρο, αγνοώντας προκλητικά τον νόμο και τον εσωτερικό κανονισμό, συνοδεύοντας αυτήν την αυθαίρετη και αντιδημοκρατική του ενέργεια με μία επικοινωνιακή  καταιγίδα, σε μία προσπάθεια σπίλωσης του διωκόμενου καλλιτεχνικού διευθυντή ως προς την διαχείριση του Εθνικού… Ο Χατζάκης όμως με εισαγγελικό πόρισμα αθωώθηκε των κατηγοριών Ξυδάκη! Ακολούθησε η αδιανόητη, αχαρακτήριστη και απολίτιστη συμπεριφορά του «στον αέρα» στο πλαίσιο συνέντευξης Τύπου απέναντι στο πρόσωπο της διευθύντριας του Μουσείου Μοντέρνας Τέχνης… και ακολούθησε δυο μέρες πριν φύγει (ελπίζουμε δια παντός) ως «κερασάκι στην τούρτα», η χρησιμοποίηση εγγράφου παραίτησης προς άλλη κυβέρνηση, σε άλλον υπουργό, για άλλους λόγους που δεν έγινε και δεκτή, ως συνοδευτικό στο ΦΕΚ απομάκρυνσης του Γ. Βούρου από καλλιτεχνικό διευθυντή στο ΚΘΒΕ… η αποθέωση του αυταρχισμού και της πραξικοπηματικής λογικής από πολιτικό πρόσωπο. Μια συνολική απαξίωση και επίθεση στους ανθρώπους του πολιτισμού.

Ο μέχρι πρότινος υπουργός του Πολιτισμού, όμως ήταν πραγματικός ολετήρας για το ΚΘΒΕ… Είτε ανίκανος ν’ αντιληφθεί και το μέγεθος και το τι αντιπροσωπεύει το ΚΘΒΕ είτε αγνοώντας την ιστορία του και βέβαια επειδή βρισκόταν μακριά από την εκλογική του πελατεία… είτε εξυπηρετούσε σκοτεινούς σκοπούς, σαν έτοιμος από καιρό, άρχισε με συνεχείς δηλώσεις του στα ΜΜΕ να εξυφαίνει το σχέδιο απαξίωσης και τεχνητής  υπερχρέωσης του ΚΘΒΕ… Απαξίωση με το να ψεύδεται ασύστολα στα ΜΜΕ γύρω από το χρέος του… όταν αποσιωπά τα χρέη του κράτους στο ΚΘΒΕ (1.200.000 χρέος όπερας που το επωμίστηκε το ΚΘΒΕ, 900.000 ΦΠΑ που δεν επιστρέφεται και 750.000 χρέος του Δήμου προς το ΚΘΒΕ μέσω Υπουργείου Πολιτισμού…) …με το να αποδεικνύεται επανειλημμένα αναξιόπιστος ως προς το χρόνο καταβολής της τακτικής επιχορήγησης και να αποπροσανατολίζει για τη σκόπιμη μη αποστολή της, με υπαινιγμούς για φαντασιακές διαχειριστικές ατασθαλίες, όταν έχει στα χέρια του πόρισμα του ΣΔΟΕ και του εισαγγελέα περί χρηστής διαχείρισης.

Όπως όμως επιβάλλει ο φασίζουσας λογικής φτηνός πολιτικαντισμός, όταν η πραγματικότητα δεν μας αρέσει την διαστρέφουμε μέσω των προσφιλών μας ΜΜΕ, εξού και μονίμως μιλούσε για διαχειριστικό έλεγχο τον οποίο όμως ποτέ δεν παρήγγειλε… όταν τον φάκελο της πορείας και των πεπραγμένων του ΚΘΒΕ τον είχε στα χέρια του… και από εκεί γνωρίζει πολύ καλά πότε και πώς δημιουργήθηκε το χρέος στο ΙΚΑ που διατυμπάνιζε, ενώ ταυτόχρονα τορπίλιζε συνειδητά οποιαδήποτε προσπάθεια ρύθμισης αυτού μέσω της καθυστέρησης αποστολής της επιχορήγησης. Γνώριζε ότι η μη έγκαιρη καταβολή της επιχορήγησης του ΚΘΒΕ βάρυνε το Θέατρο με 650.000 το μήνα… και ότι σύμφωνα με τους μνημονιακούς νόμους υπερχρεωμένοι οργανισμοί είτε κλείνουν είτε συρρικνώνονται… για να μπορεί να δηλώνει τώρα περί χρέους του ΚΘΒΕ 8.000.000 ευρώ συμπεριλαμβανομένων και των χρεών του κράτους προς αυτό!

Οι πληροφορίες λένε ότι στις συναντήσεις του με εκπροσώπους των εργαζομένων ήταν εντυπωσιακή η άγνοια του και περί του εσωτερικού κανονισμού και περί του ιδρυτικού του νόμου ακόμα και περί του τρόπου στελέχωσης του Δ.Σ. Τόλμησε να πει όταν του τέθηκε το θέμα του χρέους του Δήμου προς το ΚΘΒΕ «ότι δεν αναγνωρίζω χρέη άλλων κυβερνήσεων», λες και το κράτος δεν έχει συνέχεια, αναγνωρίζοντας όμως… παραδόξως παραιτήσεις προς άλλες κυβερνήσεις! Κι όμως αυτός ο υπουργός, τρεις φορές επισκέφθηκε εν κρυπτώ την Θεσσαλονίκη και δεν επισκέφθηκε ούτε μία φορά τον μεγαλύτερο θεατρικό οργανισμό της Νοτιοανατολικής Ευρώπης για να δει, να ενημερωθεί και να συζητήσει τα προβλήματα που αγνοούσε, αλλά που ωστόσο ήταν λαλίστατος να αφήνει δημοσίως  απαξιωτικούς υπαινιγμούς άνευ αντιλόγου… Δεν ξέρω αν πολιτική αρετή θεωρούσε να κάθεται ακριβώς πίσω από τον Τσίπρα στην Βουλή και να παίρνει την κλίση της κάμερας για να φαίνεται, ούτε αν αυτό σημειολογικά παραπέμπει στην πολιτικά οπισθέλκουσα πορεία του πρωθυπουργού, ή να ανάβει πούρα στα μουσεία, αλλά στην θητεία του, ως δημιουργικό στοιχείο, μόνο αυτά έχει να επιδείξει, αν θεωρηθούν έτσι…

«Ο χωρίς σκέψη σεβασμός προς την εξουσία είναι ο μεγαλύτερος εχθρός της αλήθειας» έλεγε ο Αινστάιν και νομίζω ότι αυτή η αλήθεια πρέπει να βγει κόντρα σ’ αυτές τις φασίζουσες εξουσιαστικές λογικές, που μέσα σ ’αυτούς τους δύσκολους και πονηρούς καιρούς προσπαθούν να ριζώσουν. Το Εθνικό Θέατρο και ειδικά το ΚΘΒΕ για την Βόρεια Ελλάδα είναι ένας πολύ μεγάλος, σημαντικός και απαραίτητος πολιτιστικός οργανισμός. Πρέπει να συνειδητοποιήσουμε τα σχέδια και πώς εξυφαίνονται για την συρρίκνωση και τον αφανισμό τους μέσω διαφόρων υπουργών τέτοιου τύπου. Η λάσπη, η απαξίωση, ο διασυρμός είναι τα όπλα όλων αυτών των εξουσιομανών πολιτικάντηδων… οι εργαζόμενοι που αντιστέκονται σ’ αυτούς τους σχεδιασμούς είναι οι εχθροί… τους ηθοποιούς, τους τεχνικούς και τους διοικητικούς θα τους εξοντώσουν με τις συμβάσεις τους, τους διευθυντές με την συκοφαντία. Γιατί χθες ήταν ο Χατζάκης και ο Βούρος, αύριο θα είναι ο Αναστασάκης και ο Λιβαθηνός… Μας θεωρούνε υλικό στην μυλόπετρα των άνομων επιδιώξεων τους… Στο χέρι μας είναι ν’ αφυπνιστούμε και ν’ αντισταθούμε σε όλους αυτούς, γιατί τα κρατικά θέατρα, τα μουσεία, ο κινηματογράφος και συνολικά ο πολιτισμός σε κάθε χώρα είναι τα στολίδια τους και πρέπει να διαφυλαχτούν…

Η ρήση του Χατζιδάκι πού λέει «όταν δεν τρομάζουμε στην θέα του θηρίου, αρχίζουμε και του μοιάζουμε» είναι πιο επίκαιρη παρά ποτέ… το θηρίο είναι παρών και πρέπει να τρομάξουμε, μας απειλεί όλους.

Προηγούμενο άρθροΚαλημέρα από την Αργολίδα!
Επόμενο άρθροΔυνατή θεατρική συνεργασία με… «Δάφνες και Πικροδάφνες»
Τι είναι το thinkfree; Καλή ερώτηση. Μια παρέα, έτσι ξεκίνησε κι έτσι συνεχίζει, που θέλει να ποστάρει χωρίς περιορισμούς ό,τι την ευχαριστεί. Ό,τι γράφει ή ό,τι διαβάζει. Στο thinkfree δίνουμε το λόγο στους ανθρώπους του πολιτισμού μέσα από τη δραστηριότητά τους, αναδεικνύουμε νέα πρόσωπα με κοινό χαρακτηριστικό τη θετική σκέψη (think positive) και τη δημιουργικότητα σε κάθε τομέα και χώρο (πολιτιστικό, επιχειρηματικό, επιστημονικό κ.ά.), φιλοξενούμε ελεύθερα (write free) τεκμηριωμένες απόψεις για θέματα πολιτικής πολιτισμού, πολιτικής και κοινωνίας, οικολογίας και αστικού περιβάλλοντος, αρχιτεκτονικής και υγιεινής ζωής. Το thinkfree είναι κι ένα διπλό πείραμα: σχέσεων μεταξύ των ανθρώπων που το στηρίζουν, αλλά και δημιουργίας ενός no budget ηλεκτρονικού περιοδικού (e-magazine). Γι' αυτό δεν είναι τυχαίο ότι μακροημερεύουμε χωρίς δυσκολία! Με σεβασμό και εκτίμηση, με αγάπη γι' αυτό που κάνουμε.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.