Ο λύκος κι αν εγέρασε…

0
631

Mονολογεί η Εύα Μπαλταγιάννη/ [email protected]

Ήταν η πρώτη φορά που δούλευε σε τηλεφωνικό κέντρο προώθησης εταιριών… Της φάνηκε ωραίο το να μιλάει ασταμάτητα για 5-6 ώρες στο τηλέφωνο! Δεν είχε σκεφτεί όμως σε ποια χώρα είχε μεγαλώσει… 7 στα 10 τηλέφωνα, έκλειναν πριν ακόμα ολοκληρώσει το “Καλημέρα σας”, ένα έκλεινε με αναφορές σε σεξουαλικές περιπτύξεις με τα Θεία, ένα ήταν ευγενικό “όχι, ευχαριστώ, δε θα πάρουμε” και περίπου ένα, είχε θετική ανταπόκριση… Δεν είχε σκεφτεί σε ποια χώρα είχε μεγαλώσει!!! Ελλάδα, ζεις, εσύ μας οδηγείς! “Μάλλον, θα πρέπει να γίνουμε λίγο πιο ευγενικοί στο τηλέφωνο”, σκεφτόταν… “Μάλλον κι εγώ κάπως έτσι μιλούσα στα άτομα που με έπαιρναν και με ενοχλούσαν μεσημεριάτικα- δε σκεφτόμουν ότι κάνουν τη δουλειά τους”… ‘Κάπως έτσι ξεκίνησα να αφήνω φιλοδώρημα και στα καφέ- αφού έπιασα τον δίσκο και είδα πώς είναι να τρέχεις πανικόβλητος 7-8 ώρες, με νερά, καφέδες, μπύρες…”

Από την άλλη, είχε και “τη ρετσινιά” του ιδιωτικού τομέα… Ο πατέρας της, δεν έδινε βάση σε ό,τι και να του έλεγε για τη δουλειά… Για τις δυσκολίες, για τους στόχους που έπρεπε να αγγίξει (αλλιώς “γεια σας, δε μας κάνετε, ευχαριστούμε), τα λεφτά που πάνε ανάλογα με την παραγωγή… “Αν ήσουν δασκάλα σε κάποιο σχολείο, δε θα μου τα έλεγες αυτά” απαντούσε… “Και κοίτα και καμιά προκήρυξη για τον ΑΣΕΠ, μπας και βολευτείς και μειωθούν και τα έξοδα!!!” “Σαν το δημόσιο δεν έχει! Μήνας μπαίνει, μήνας βγαίνει, τον μισθό σου θα τον έχεις, μην ακούω τρελά για ιδιωτικό τομέα”…

Αυτοί οι δύο τύποι χαρακτήρα, είναι αδέρφια μου οι Έλληνες!! Οι Έλληνες του χθες, του σήμερα, του αύριο και του πάντα!!! Ανάγωγοι και βολεψάκιδες!!! Αν δεν είσαι στο δημόσιο, δεν έχεις θέση ανάμεσά τους!!! Και όλοι αυτοί που μιλούν για γάγγραινα του κράτους, δεν ξέρουν τί λένε!!! Το να προσπαθείς να ξεπεράσεις τα εργασιακά σου όρια, είναι λάθος, το να γνωρίζεις ότι ανά πάσα ώρα και στιγμή μπορεί να έρθει κάποιος καλύτερος, είναι για τους του δημόσιου, μέγα λάθος και κακό μεγάλο!!! Πρέπει να μπαίνεις σε μια θέση και να ριζώνεις-να μπαίνεις με τα δύο και να βγαίνεις με τα τρία πόδια…Να μην προσπαθείς για κάτι παραπάνω, να λες “εγώ τη δουλίτσα μου την έχω, ό,τι και αν κάνω εκεί θα είμαι”-τύφλα να’χει ο πλάτανος του χωριού, που όσα χρόνια θυμάμαι τον εαυτό μου, τον βλέπω εκεί-στο ίδιο μέρος!!!

Και οι ίδιοι άνθρωποι καθημερινά γκρινιάζουν για την κατάντια του ελληνικού κράτους!!! Γκρινιάζουν για τα λεφτά που κόβονται, για τις επενδύσεις που δε γίνονται, για τις εταιρίες που κλείνουν… Πώς πας να ανθίσεις ένα λουλούδι μέσα στον χειμώνα; Όσο το ποτίζεις, τόσο αυτό παγώνει και πεθαίνει…

Καλώς ή κακώς, οι Έλληνες, είμαστε σαν τους λύκους… Αλλάζουμε τρίχωμα, αλλά μυαλό ποτέ..!

Απλές πρωινές σκέψεις…

Προηγούμενο άρθροΈνας «Ιστός» απλώνεται στην Πόλη
Επόμενο άρθροΣημαντικά ονόματα στο Μέγαρο από τώρα μέχρι το καλοκαίρι!
Γεννήθηκα στη δύση της δεκαετίας του ’80 ένα μεσημεράκι του Απρίλη, μέρα Τετάρτη. Κοινώς, κριός στο ζώδιο, με λέοντα ωροσκόπο και κυβερνήτη τον Άρη. Από τότε κι έχοντας ως γνώμονα τα παραπάνω, πολεμάω με όλα: με τη σχολή (Δημοσιοφραφία & ΜΜΕ στο ΑΠΘ), με τη δουλειά (ΑΝΤ1 97,5 – Θεσσαλονίκης), με όλους και μ’ εμένα. Θυμάμαι πάντα να φωνάζω ότι θέλω να γίνω δημοσιογράφος. Τώρα που είμαι, ψάχνω ό,τι κινείται γύρω από την πολιτική ζωή της χώρας και έχω μια έμφυτη τάση να το κρίνω. Πρότυπό μου η μία και μοναδική Μαλβίνα. Αγαπημένη ατάκα: «Το να μένεις στάσιμος σ’ έναν κόσμο που κινείται συνεχώς, είναι απλά σα να πηγαίνεις πίσω».

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.