Ο Τατσόπουλος για τον… ποιητή Κοτζιά

0
687

kotziasΔιάβασα τους στίχους του Νίκου Κοτζιά για την εργατική Πρωτομαγιά. Δεν θα σας τους μεταφέρω -έχει και ο σαδισμός μου τα όριά του. Ας πούμε ότι ο τύπος είναι απαλλαγμένος από τις συμφορές της δημιουργίας και ο καλός Θεός μάς φόρτωσε έναν κακό υπουργό Εξωτερικών προκειμένου να μας γλυτώσει από έναν ολέθριο ποιητή. Επ’ ευκαιρία όμως των στίχων σκέφτηκα ότι η Ελλάδα είναι πράγματι ένα εργαστήρι πειραμάτων. ΄Οχι πειραμάτων πάνω στην οικονομία ή στην επιστήμη ή, ακόμη λιγότερο, πάνω στην τέχνη. Πειραμάτων πάνω στα συμπλέγματα. Δεν αστειεύομαι. Είμαστε η Μέκκα των Κόμπλεξ. Ας σταθούμε προς στιγμήν στην περίπτωση του Κοτζιά. Παίρνουμε έναν ποιητή της καρπαζιάς και πολιτικό αναλυτή για άγρια καζούρα -υμνωδό, μεταξύ άλλων, του δικτάτορα Γιαρουζέλσκι-, κάποιον που απέτυχε παταγωδώς σε ΟΛΕΣ τις πολιτικές του εκτιμήσεις και, την πιο κρίσιμη ώρα για τη σχέση μας με την Ευρωπαϊκή Ένωση, του δίνουμε το υπουργείο Εξωτερικών. Τι έκανε για να το κερδίσει; Σχεδόν τίποτε. Μονάχα υπομονή και σταθερό γλείψιμο όσων είχαν την εξουσία, όπως ο Γιώργος Παπανδρέου ή όσων προέβλεπε ότι θα πάρουν την εξουσία, όπως ο Αλέξης Τσίπρας (σε αυτό, πρέπει να του το αναγνωρίσουμε, πέτυχε διάνα). Το ευχαριστώ του; Το αντίδωρό του; Οι στίχοι του την Πρωτομαγιά. Fair enough. Τόσα χρόνια μούλιαξε στην αφάνεια. Έπρεπε κι αυτός κάπως να μας τιμωρήσει.

Petros Tatsopoulos

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.