Πιο… vintage πεθαίνεις

0
2114

www.iwallscreen.com
www.iwallscreen.com

Γράφει η Νένα Μυρωνίδου / [email protected]

Πες μου ότι θα γυρίσει πίσω το τρυπητό σεμέν. Πες μου ότι θα σερβίρουμε λικέρ στο δισκάκι (πάλι πάνω στο σεμέν). Πες μου ότι θα φορέσουμε τις ζακέτες της γιαγιάς, όπως τότε που μας τύλιγε στην αυλή όταν βράδιαζε. Πες μου ότι κάθε σαβούρα στο θέαμα θα την ταϊστούμε ξαναζεσταμένη στο μικροκυμάτων των υπέργηρων καναλαρχών. Πες μου ότι κάθε παλιατζούρα θα γίνει παρωχημένη αγάπη με αλά παλαιά αισθητική. Πες μου πως η κάθε σκονισμένη ξεπερασμένη κιτσιά δεν είναι πια ντροπή. Πες μου ότι το καρότσι του παλιατζή έγινε τάση αναβαπτισμένη για να ξορκιστεί από τη ναφθαλίνη του χρόνου, γι’ αυτό έσκασε μύτη με άλλο όνομα. Το ‘ξερα ότι μια μέρα εμείς οι ρετρό θα σβηνόμαστε από το χάρτη, γιατί ήρθε το vintage.

Πάμε για φαγητό. Αν το τραπεζάκι μοιάζει να έχει επιβιώσει από σεισμό και βομβιστική επίθεση, το κάνουμε τσεκ-ιν και το λέμε τρελή βιντατζιά. Αν η τηλεόραση στο χωριό έχει κεραία στην ταράτσα, δε διορθώνουμε τυχόν χιόνια, διότι πρόκειται για βίντατζ. Αν το αμάξι του παππού έχει ανώτατο όριο ταχύτητας τα 60 χιλιόμετρα, το κρατάμε, το βάφουμε και χαιρόμαστε άλλη μια βιντατζιά. Αν η τσάντα που κρατάμε είναι σαν να βγήκαμε από το γνωστό καλτ ‘ρετιρέ’, τότε τι άλλο εκτός από βίντατζ παράσημο; Αν ο τύπος που μας την ψιλοπέφτει στο fb έχει φώτο-προφίλ κούρεμα της ντεμόντα μαμάς του, φυσικά γευόμαστε βιντατζιά.

Για πότε μας έπεισαν ότι οι παλιατζούρες είναι αντίκες με την ουλή της πολυχρησίας, δε λέγεται. Για πότε κάναμε την ταράτσα κήπο με θέα, δε λέγεται. Μήπως πρέπει να πάρουμε το χάπι που λέγεται επιστροφή στην πραγματικότητα; Μήπως όλα αυτά γίνονται για να μας χορτάσουν την πείνα για την αδυναμία εξέλιξης; Δε βλέπω χίμαιρες κι ούτε απέχω από τις (ακάλυπτες) επιταγές της μόδας που μας θέλει να εκτιμάμε το παλιακό. Αλλά σαν σκέφτομαι πως οι κατά συρροή ρετρό γίναν τόσο του συρμού ξαφνικά, με κάνει να ανησυχώ για παιχνίδια που οδηγούν τόσο χυδαία πίσω, όσο χυδαία μπροστά μας πείθουν ότι πάμε. Διότι με μια προσεχτική ματιά, κάτι παρόμοιο συμβαίνει και στην πολιτική. Και αυτό γιατί από το και τέταρτο βρεθήκαμε στο παρά τέταρτο, ενώ η ώρα κυλά και το ρολόι ξέμεινε από μπαταρίες.

Θα φάμε το βίντατζ λοιπόν, και θα το κοτσάρουμε και στα σήριαλ και στα αυτοκίνητα και στα ποδήλατα και στους γκόμενους και στα καθεστώτα. Και η μπάμια θα γίνει γκουρμέ, γιατί το βίντατζ λαδερό είναι πια ιν. Οπότε, αν το Πάσχα τη βγάζουμε με όσπρια, όπως φοβόταν η γιαγιά μου, εμείς θα λέμε πως τα φάγαμε στη θαλαμηγό που λέγεται κοτέτσι και θα είμαστε πολύ μπροστά.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.