Ποιοί είν’όλοι αυτοί οι ξένοι;

0
447

friendship

Γράφει η Αναστασία Νικολούδη / [email protected]

Γεννιόμαστε και μεγαλώνουμε περιτριγυρισμένοι από ανθρώπους. Αναπόφευκτο. Τα πρώτα πρόσωπα που μας χαμογελάνε πάνω από την κούνια μας, είναι συγγενικά και αγαπημένα προς την οικογένειά μας.  Στην αρχή μας επισκέπτονται συχνά για να δουν τι κάνουμε, αν βγάλαμε δοντάκια και αν είπαμε τις πρώτες λέξεις μας. Έπειτα ακολουθεί η βάφτιση, κάποια γενέθλια και μερικές γιορτές και λίγα χρόνια αργότερα οι συναντήσεις αραιώνουν (κάποια άλλη ξαδέρφη γέννησε και ξεκινάμε εμείς τις οικογενειακές επισκέψεις).

Πάνω που αρχίζουμε την παιδική χαρά και την κοινωνικοποίησή μας, ξεκινάει το σχολείο. Εκεί, όχι απλά γνωρίζουμε κόσμο, αλλά εκεί πλάθουμε τις σχέσεις μίας ολόκληρης ζωής. Δενόμαστε με τα υπόλοιπα «τυπάκια» της τάξης, παίζουμε παρέα στα διαλείμματα, τα προσκαλούμε σπίτι μας  χωρίς να ξέρουμε ότι πρώτα πρέπει να ρωτήσουμε τους γονείς μας, τα συναντούμε στο πάρκο και τρέχουμε να μοιραστούμε το μυστικό μας (κάποια νέα περιπέτεια όπως η βόλτα στο σουπερμάρκετ ή κάποιο νέο δωράκι συνήθως). Μεγαλώνουμε μαζί και νιώθουμε ότι θα είμαστε μαζί για πάντα. Τυπάκια-φιλαράκια. Το γράφουμε και στα θρανία για να πιάσει.

Το σχολείο συνεχίζει, μπαίνουν και οι δραστηριότητες και ο κόσμος γύρω μας πληθαίνει. Ξεκινάμε τα πάρτυ, τις εξόδους, τις βόλτες για ψώνια ή τις συναντήσεις για μπαλίτσα, τα πρώτα ερωτοχτυπήματα και τα βράδυα στα σπίτια των φιλών μας με ατέλειωτες συζητήσεις ως τα ξημερώματα.

Στο πανεπιστήμιο η γκάμα ανανεώνεται, νέα πρόσωπα εισβάλλουν και μας ακολουθούν παντού. Ξενυχτάμε μαζί τους, αγαπάμε, κανονίζουμε διακοπές και μιλάμε ασταμάτητα στις ώρες των διαλέξεων. Και αυτά τα νέα πρόσωπα είναι από όλη την Ελλάδα.

Κάνουμε σχέσεις, γνωρίζουμε νέα πρόσωπα, βγαίνουμε, γελάμε και έπειτα χωρίζουμε. Αλλάζουν τα στρατόπεδα και όταν συναντιόμαστε αλλάζουμε πεζοδρόμια.

Στη δουλειά μαζεύεται πελατολόγιο, μερικοί βολικότεροι από άλλους, λίγοι φιλικοί τόσο ώστε να μας ακολουθήσουν για χρόνια. Κοινωνικές εκδηλώσεις και δημοσιοσχετίστικες περιπτύξεις και συναναστροφές μπαίνουν στη ζωή μας με δήθεν χαμόγελα και εκφράσεις διασκέδασης.

Πως έφτασες εκεί; Χωμένος σε μία παρέα ξένων;;; Οι παιδικοί φίλοι χάνονται, μερικοί σου θυμώνουν και άλλους τους διαγράφεις, πολλοί φεύγουν για δουλειά ή σπουδές κάπου μακριά, άλλοι τελειώνουν τις σπουδές και επιστρέφουν στον τόπο τους, πολλοί κάνουν σοβαρές σχέσεις και εξαφανίζονται και άλλοι απλά δε ξέρουμε τι απέγιναν.

Μία ρώσικη παροιμία ισχυρίζεται πως είναι προτιμότερο να έχεις 10 φίλους παρά δέκα ρούβλια. Και έχουν ένα μικρό δίκιο. Καλύτερα να προσπαθήσεις να κρατήσεις 2-3 φίλους στη ζωή σου. Είναι πολυτιμότεροι και από θησαυρό.

 

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.