Ποιος κερδίζει σε αυτές τις εκλογές;

0
1199

ekloges-1

20 Σεπτεμβρίου 2015. Η 3η φορά μέσα σε ένα διάστημα λιγότερο από εννιά μήνες που θα κληθεί ο Έλληνας ψηφοφόρος να αποφασίζει για το μέλλον του. Για το δύσκολο μέλλον του, ας μη γελιόμαστε. Όπως έχει γίνει σαφές, ο λόγος για τον οποίο οδηγούμαστε με μαθηματική ακρίβεια και πάλι σε εκλογές, ύστερα από την παραίτηση του κυρίου Τσίπρα,  είναι τα εσωκομματικά του κυβερνώντος κόμματος. Ο Έλληνας πρωθυπουργός, δέσμιος του ετερόκλητου κόμματός του, αποφάσισε για δεύτερη φορά μέσα σε δύο μήνες  να αποποιηθεί των ευθυνών του με σκοπό να αποφύγει μία εσωκομματική μετωπική σύγκρουση. Έκανε δηλαδή το μικροκομματικό του πρόβλημα, μείζον πανελλαδικό.

Το βασικό ερώτημα που γεννάται όμως είναι αν θα μπορούσαν αυτές οι εκλογές να οδηγήσουν σε κάτι διαφορετικό. Πολύ δύσκολα, διότι οι κοινωνικές και πολιτικές ζυμώσεις που δημιουργούνται τα τελευταία χρόνια δεν έχουν ωριμάσει αρκετά ώστε να περιμένουμε κάτι περισσότερο από τις  παρούσες εκλογές. Όση και αν είναι η αγανάκτηση του κόσμου απέναντι στο πολιτικό σύστημα, δεν έχει σχηματοποιηθεί πλήρως ένας νέος ιδεολογικός φορέας που χρειάζεται ώστε η Ελλάδα να μπορέσει να «ξεκολλήσει» από το τέλμα στο οποίο έχει οδηγηθεί τόσο σε οικονομικό όσο και σε κοινωνικό και πολιτικό επίπεδο. Το πιθανότερο σενάριο λοιπόν, είναι ότι οι εκλογές θα οδηγήσουν έναν ευρύτερο φιλοευρωπαϊκό μνημονιακό συνασπισμό που θα κυβερνήσει με στόχο να τηρηθεί στο έπακρο το μνημόνιο και να συνεχίσει την πολιτική της λιτότητας χωρίς να τολμήσει να ακουμπήσει τα καίρια ζητήματα που μας οδήγησαν στην χρεοκοπία όπως για παράδειγμα την εξυγίανση του πολιτικού συστήματος, το δημοκρατικό έλλειμμα, τη διαφθορά και χωρίς να εκμεταλλευτεί τις ευκαιρίες που δίνονται μέσω του μνημονίου και περεταίρω οικονομικό φιλελευθερισμό.

Δυστυχώς, οι παρούσες εκλογές γίνονται όχι γιατί τις ζήτησε ο ελληνικός λαός από-νομιμοποιώντας την κυβέρνηση, ούτε γιατί επήλθε η τετραετία, αλλά επειδή τα ελληνικά κόμματα στο σύνολό τους έχουν κάτι να κερδίσουν από αυτές. Όσο και αν τις καταδικάζουν λεκτικά τα κόμματα, η ευκαιρία είναι πολύ μεγάλη για όλα τα κόμματα, πλην των Ανεξάρτητων Ελλήνων. Ο Σύριζα προσπαθεί να διατηρήσει την εκλογική του δυναμική πριν προλάβει ο κόσμος να συνειδητοποιήσει τον οικονομικό του στραγγαλισμό από το νέο μνημόνιο, η Νέα Δημοκρατία απαλλαγμένη από το βαρίδιο του Αντώνη Σαμαρά βλέπει στον Βαγγέλη Μεϊμαράκη τον αρχηγό που μπορεί να την αναγεννήσει και να της δώσει μία νέα ώθηση και τέλος να ηγηθεί του νέου μνημονιακού μετώπου που θα εφαρμόσει το νέο μνημόνιο, το Ποτάμι ελπίζει να κερδίσει ψηφοφόρους από τους απογοητευμένους κεντρώους του Σύριζα, η Αριστερή Πλατφόρμα του Σύριζα θέλει να οικειοποιηθεί το 61% του ΟΧΙ  του δημοψηφίσματος και να γίνει φορέας του αντιμνημονιακού μετώπου, μεγαλώνοντας το ποσοστό της στη βουλή και η Χρυσή Αυγή που είδε τα ποσοστά της να πέφτουν, θέλει να εκμεταλλευτεί τη μεταναστευτική κρίση που κορυφώθηκε επί Σύριζα και να κερδίσει το χαμένο έδαφος. Το ΚΚΕ, τέλος, θεωρεί πως μπορεί να αυξήσει την εκλογική του επιρροή ως το μόνο καθαρό αντιμνημονιακό κόμμα που παραμένει για δεκαετίες σταθερό στις θέσεις του.

Τα κόμματα λοιπόν έχουν κάθε λόγο να οδηγήσουν τη χώρα σε εκλογές για να εκπληρώσουν το καθένα τους διακαείς πόθους του. Ο Έλληνας ψηφοφόρος όμως, θα είναι ο μεγάλος ηττημένος για ακόμα μία φορά αφού πέραν του οικονομικού κόστους αυτών των εκλογών (παράλυση της οικονομίας και κόστος εκλογών), θα παρακολουθήσει ένας κάκιστης ποιότητας πολιτικό ντέρμπι, έναν ακόμα μίνι εμφύλιο στα social media και την κυβερνητική στασιμότητα. Και πάλι το κομματικό συμφέρον πάνω από το συνολικό και η ελληνική οικονομία να συνεχίζει να μαραζώνει. Η ελπίδα δεν έρχεται ούτε τώρα…

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.