ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΗ Ή ΕΠΕΚΤΑΤΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ;

0
904

edirne

Γράφει ο Τάσος Ρέτζιος / δημοσιογράφος

Στις εφημερίδες, εννοώ στις… κανονικές εφημερίδες, όχι σ’ αυτές που η συνωμοσιολογία πηγαίνει χέρι χέρι με το πρακτοριλίκι, εδώ και χρόνια τα λεγόμενα εθνικά θέματα δεν εξετάζονταν ποτέ σε βάθος ή ακόμα περισσότερο, αγγίζονταν σπάνια. Και πάντα με το άγγιγμα που απαιτούσε μια καυτή πατάτα.

Βλέπετε ήταν τέτοια η κακοποίησή τους από το μεταπολεμικό, εμφυλιοπολεμικό και αργότερα χουντικό μας κράτος, που η ρετσινιά του εθνικιστή παραμόνευε σε κάθε νύξη εθνικής υπερηφάνειας (με, ας πούμε, μια σημαία στο μπαλκόνι), σε κάθε αναφορά σε «απειλητικούς γείτονες», σε κάθε αμφισβήτηση του αφελούς δόγματος της φιλίας των λαών, που με κάποιον μαγικά υπερβατικό τρόπο θα ξεπεράσουν κρατικά συμφέροντα και αντιθέσεις.

Βέβαια, το τελευταίο αξίωμα της αδελφότητας Ελλήνων και Τούρκων που δεν έχουν να χωρίσουν τίποτα, μπορεί να μην παρήγαγε συναρπαστικά αποτελέσματα στην εξωτερική και αμυντική μας πολιτική (λέμε τώρα), αλλά σίγουρα άφησε μεγάλη παρακαταθήκη (σε ευρωπαϊκές… ενισχύσεις) σε μη κυβερνητικές οργανώσεις, σε συνδέσμους φιλίας, σε… εμπορικές συμφωνίες κλπ. Αλλά αυτή είναι μια άλλη (;) κουβέντα…

Τα θυμήθηκα όλα αυτά, όταν προχτές είδα με πόση αβρότητα υποδέχτηκαν ορισμένοι την παρουσίαση του νέου κινηματογραφικού φεστιβάλ της Αδριανούπολης, που με επίσης μεγάλη αβρότητα αποκαλούσαν Εντιρνέ. Δεν μάθαμε και πολλά για το τι είδους καλλιτεχνική ανάγκη γέννησε αυτό το φεστιβάλ, τη στιγμή μάλιστα που λίγα χιλιόμετρα πιο ανατολικά υπάρχει το πολύ μεγάλο και όντως σημαντικό κινηματογραφικό φεστιβάλ της Κωνσταντινούπολης (συγνώμη, Ιστανμπούλ) που με τον τρόπο του τοποθετεί την Τουρκία ευκρινώς  στον κινηματογραφικό χάρτη.

Μάθαμε, όμως, ότι η παρουσίαση στη Θεσσαλονίκη είναι κομμάτι μιας ευρύτερης παρουσίασης σε όλα τα Βαλκάνια, ότι κοστίζει πολλά (κρατικά) λεφτά και ότι –ασφαλώς- εντάσσεται στη γνωστή προσπάθεια συμφιλίωσης των λαών. Γι’ αυτό, λένε, έχει ως έμβλημα μια σκούπα, που σκουπίζει τις διαφορές! Ταιριαστό: σε μια εποχή όπου η ομογενοποίηση και η εξάλειψη κάθε ιδιαίτερου χαρακτηριστικού βασιλεύει, είτε με υπερατλαντικές συμφωνίες, είτε με μνημόνια δανεισμού, είτε… ευδαιμονικά οικειοθελώς, ένα φεστιβάλ επενδύει σ’ αυτό. Μονάχα που είναι τουρκικό και είναι στη Θράκη και είναι τώρα!

Τι σημαίνει αυτό; Την ώρα που η ελληνική κρίση, αλλά περισσότερο η κακοδιαχείριση, η φαυλοκρατία και η διαφθορά, «στένεψαν» και… γέρασαν το Φεστιβάλ της Θεσσαλονίκης, η Τουρκία προτείνει ένα νέο, πολύ κοντά μας (ή μήπως εμείς είμαστε πολύ κοντά τους;). Αυτό το νέο και πλούσιο φεστιβάλ ταιριάζει γάντι στα σχέδια Ερντογάν – Νταβούτογλου για τον κυρίαρχο ρόλο που πρέπει να έχει η Τουρκία στις σημερινές συνθήκες διάλυσης μιας ευρείας περιοχής που ξεκινάει από τη βόρεια Αφρική, περνάει από τη Μέση Ανατολή και καταλήγει στο μαλακό υπογάστριο της Ευρώπης, με τις αυταρχικές πρώην Σοβιετίες και χώρες της πρώην σφαίρας επιρροής.

Την ώρα που ο Ερντογάν παζαρεύει με την Ευρώπη για το προσφυγικό, στήνοντας γεφυρώματα από την Αλβανία μέχρι τη Βουλγαρία, ένα τέτοιο πολιτιστικό προϊόν μοιάζει να βγήκε από στρατηγικούς σχεδιασμούς που μάλλον δεν έχουν να κάνουν με καλλιτεχνικά οράματα. Ίσως, λοιπόν, η σκούπα να έχει και άλλη εξήγηση…

Αυτά κι άλλα τόσα που η τουρκική κυβέρνηση δεν τα κρύβει, αντιθέτως τα θεωρεί ζωτικά δικαιώματά της για ένα χώρο που ποτέ δεν εγκατέλειψε (όπως δείχνει η ιστορία, αλλά και η καθημερινή πρακτική της), μάλλον πρέπει να βρίσκονται στην ατζέντα των θεμάτων που θα ήταν καλό να θίξει κάποιος. Ειδικά, βέβαια, όταν βρίσκεται –καθόλου συμπτωματικά κι εντελώς συμβολικά- εντός του τουρκικού προξενείου στη Θεσσαλονίκη. Από την άλλη, βέβαια, θα μπορούσε να ήταν χειρότερα: τούτη η παρουσίαση να δίνονταν στο τουρκικό προξενείο της Κομοτηνής, που ποιος ξέρει, μπορεί κι αυτό να βρίσκεται μεταξύ των υποστηρικτών του νεότευκτου αυτού φεστιβάλ. Με τα μέσα που διαθέτει ασφαλώς…

ΥΓ: Πλάκα δεν έχει η ξιπασιά της επισημότητας και του προξενικού πρωτοκόλλου; Την ίδια στιγμή εκδηλώσεις δίπλα μας κι εντός μας περνάνε ντούκου. Υποθέτω πως ένα ταξίδι – γνωριμία στο νέο φεστιβάλ θα είχε ακόμα καλύτερα αποτελέσματα…

ΥΓ2: Το να υπάρξει μια αντίδραση στην παρουσίαση για κινήσεις όπως αυτή να υποθέσω πως κινείται στη σφαίρα της επιστημονικής φαντασίας, ε;

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.