Που πάνε τα πουλιά μετά τον τελευταίο ουρανό;

0
607
Του Γερμανού φωτογράφου Rudiger Nehmzow.
Του Γερμανού φωτογράφου Rudiger Nehmzow.
Του Γερμανού φωτογράφου Rudiger Nehmzow.

ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΕΣ Γράφει η Αναστασία Νικολούδη

Η ελευθερία είναι μία συνοπτική και περιεκτική έννοια, η οποία μας επιτρέπει να αποφασίζουμε για τις πράξεις μας και να ελέγχουμε τις συνέπειές τους. Είναι ένα αγαθό που δεν αξιοποιούμε όσο θα έπρεπε και δε σεβόμαστε τόσο όσο νομίζουμε. Η ελευθερία μας δίνει τη δυνατότητα να αποφασίσουμε, τι ποτό θα πίουμε, με ποιόν θα βγούμε ραντεβού, που θα σπουδάσουμε, τι θα γίνουμε όταν μεγαλώσουμε, σε τι είδους δραστηριότητες θα στείλουμε τα παιδιά μας, με ποιούς θα κάνουμε παρέα και σε ποιές θα εμπιστευτούμε μυστικά της ταυτότητάς μας και αλήθειες άφατες. Όλα αυτά μαζί με κάποιες δυνατότητες και μερικά κεκτημένα είναι εφικτά, όπως και πολλά άλλα. Η βασική αρχή και ο κινητήριος μηχανισμός είναι η ελευθερία. Έτσι, με τη συνοπτική και περιεκτική αυτή λεξούλα μπορούμε να ορίσουμε το παρελθόν μας, να ανατρέψουμε το παρόν μας και να οραματιστούμε το μέλλον μας. Και η γραμμική αυτή αποτύπωση των σκέψεων και επιθυμιών μας γίνεται σιγά σιγά ζωή. Η ζωή μας.
Όμως, όσο και αν αξίζει η ελευθερία ενός ανθρώπου, υπάρχουν παράμετροι που μας σκλαβώνουν ασυνείδητα. Σε αυτή τη ζωή που σχηματίσαμε και επιβεβαιώσαμε την ιστορική αυθεντικότητα των γεγονότων της- σε χρόνο και χώρο σημαντικό- υπάρχουν και τα μεσοδιαστήματα, ο κενός χώρος όπου η μεταφορά γίνεται ανάγκη. Στο χώρο αυτό, ο σεβασμός και η εκτίμηση είναι εξίσου αναγκαία για την αφήγηση μας. Χωρίς σεβασμό και εκτίμηση, η ελευθερία μας είναι απλώς μία αίσθηση, μία δυνατότητα που έχουμε και επιλέγουμε να μην την αξιοποιήσουμε. Και ο κενός χώρος γίνεται άχρηστος. Ο χρόνος και η αφήγησή μας είναι ανούσια. Και χάνεται το βασικό συστατικό της ζωής μας. Η αξία της.
Όταν θα βρεθούν οι άνθρωποι που θα σεβαστούν και θα εκτιμήσουν την ελευθερία σου, θα καταλάβεις πως έμαθαν και αναγνωρίζουν την αξία της δικής τους ελευθερίας και δεν είναι πρόθυμοι, με κανένα αντάλλαγμα να απαλλαγούν από αυτήν. Και αυτούς τους ανθρώπους θα τους σεβαστείς περισσότερο. Δεν είναι μόνο η ελευθερία που θέλουμε να αποκτήσουμε ή να διατηρήσουμε. Είναι πολύ περισσότερο όσα αποφασίζουμε να αφήσουμε πίσω για χάρη της.

Μπορεί να βρούμε κάποτε, μέσα στα ουτοπικά και νοσταλγικά μας όνειρα και τους μεγαλεπήβολους στόχους μας, το δικό μας ουρανό, το δικό μας γαλάζιο. Αλλά, ακόμη και τότε, αυτή η απόλυτη ελευθερία μέσα μας θα μας ρωτήσει: Που μπορούμε να πάμε μετά από αυτόν τον τελευταίο ουρανό;

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.