Π. Γαϊτάνος: «Η Ελλάδα είναι μια χαρά, οι Έλληνες δεν μου αρέσουν, με θλίβουν σαν λαός και με απογοητεύουν»

0
808

Συνέντευξη στην Ελένη Σκάρπου / [email protected], f/b Eleni Skarpou, eliaskarpou.blogspot.com

Τόπος: Ο κήπος της Εδέμ με τα παντζούρια ανοιχτά για να μπαίνει φως…

Χρόνος: Μια αιωνιότητα και μια μέρα που οι φθόγγοι είχαν γιορτή…

Σκοπός: Να μάθω να λαλώ όλες τις γλώσσες των ανθρώπων…

Με καταγωγή από τη Δράμα, όπου η παράδοση στην μουσική και ειδικά στην βυζαντινή έχει ιδιαίτερο βάρος και αξία. Με σημαντικές επιρροές για το ξεκίνημα του. Με βήματα περπατημένα που ποτέ δεν φαντάστηκε και με την πεποίθηση ότι όλα είναι δυνατά, αφού για εκείνον η ζωή είναι εκτεθειμένη στην ευάλωτη διάσταση της. Από τους ύμνους της Μεγάλης Εβδομάδας μέχρι τις μουσικές της ορθοδοξίας μπαίνει σε έναν ρόλο διαφορετικό από τους κλασικούς καλλιτέχνες-ερμηνευτές, αλλά αυτό δεν τον τρόμαξε ποτέ. Ο μόνος του φόβος είναι η ιδέα του να υφίσταται ως τραγουδιστής που λέει τραγούδια μπροστά σε ένα μικρόφωνο, χωρίς ουσιαστικό στόχο και λόγο ύπαρξης. Πάντως, στις περιοδείες που κάνει κουβαλώντας την ελληνική κληρονομιά ο κόσμος που τον αγαπά τον ακολουθεί, εντάσσεται στο «ταξίδι» του. Μέσα σε 22 χρόνια μουσικών διαδρομών η αποδοχή είναι μεγάλη και η επικοινωνία δυνατή και συνεπής. Στις 12 Σεπτεμβρίου θα τον απολαύσουμε στο Φράγμα της Θέρμης, με αφορμή τα φετινά «Θέρμης Δρώμενα», χώρος που τον εκφράζει καθότι απλός και προσφυγικός και όχι τόσο αστικός. Άλλωστε, σε μια χρονική φάση όπως αυτή που διανύουμε και που οι καλλιτέχνες συμμετέχουν σε φεστιβάλ, διοργανώσεις και τοπικές γιορτές χωρίς δισταγμό ή ιδιαίτερες απαιτήσεις, εκείνος θεωρεί πως ήρθε το πλήρωμα του χρόνου. «Καιρός ήταν να δούνε με περισσότερη απλότητα και λιγότερη ματαιοδοξία τη δουλειά τους, πολύ σοβαρά παίρνουν πολλοί το να τραγουδάνε». Ο Πέτρος Γαϊτάνος μας έχει χαρίσει πολλές στιγμές κατάνυξης μέσω της μουσικής οδού του. Η δική του κατανυκτική οδός, το δικό του πνευματικό οξύγονο που ανταμώνει με την εσωτερική χαρά είναι ο εκκλησιασμός, «το σχολείο αυτής και της επόμενης ζωής μας», όπως συνηθίζει να λέει.

«Λάθος εποχή»…. με σωστές εμπειρίες!

Αυτός ο τίτλος σημάδεψε μια ολόκληρη περίοδο για τον Πέτρο Γαϊτάνο και συνάμα την αρχική του ρότα στην μουσική σκηνή, φέρνοντας τον στην πρώτη γραμμή. Ανατρέχοντας σ’ εκείνο το δοξασμένο παρελθόν μου λέει: «Όμορφες αναμνήσεις με πολλές μέρες στο σπίτι του Σταμάτη Σπανουδάκη, δοκιμές στο στούντιό του, συζητήσεις και εμπειρίες που διψούσα να τις ζήσω, μια ωραία συνεργασία στα πρώτα δισκογραφικά μου βήματα που μου άφησε ωφέλιμες εμπειρίες. Και βέβαια χαίρομαι που το πρώτο μου τραγούδι είναι τόσο καλό». Οι μουσικές συναναστροφές που ακολούθησαν, τον καθιστούν έναν από τους λίγους ανθρώπους που μπορούν με σιγουριά και ειλικρίνεια να περιγράψουν τον Μίκη Θεοδωράκη. «Ωφέλιμος, άξιος, χαρισματικός, ταμένος» είναι στα δικά του μάτια ο μεγάλος Έλληνας συνθέτης. Μέσα σε όλα αυτά όμως, η πατρίδα έπαιξε τον δικό της καταλυτικό ρόλο. «Όλοι στον τόπο μου, στο χωριό μου τα Κοκκινόγεια στη Δράμα ζούσαν και ζούνε έχοντας συνεχώς ως σημείο αναφοράς τη φύση, αυτή η απλή ένταξη της κοινωνίας αυτής στον αυθόρμητο τρόπο ζωής μέσα στους αιώνες με επηρέασε όμορφα και εποικοδομητικά στο να εκτιμήσω ακόμη περισσότερο την ευρύτερη παράδοση στον εσωτερικό μου κόσμο και να την εντάξω καλύτερα και στην καλλιτεχνική μου έκφραση». Δοσμένος στα τρία βασικά είδη της ερμηνευτικής του δραστηριότητας… το σύγχρονο τραγούδι, την παραδοσιακή μουσική και την βυζαντινή μουσική, δεν προλαβαίνει να ασχοληθεί με άλλα είδη, αλλά μη σας φανεί παράξενο αν στο μέλλον τον δείτε να καταπιάνεται με θρησκευτικές μουσικές άλλων θρησκειών και την παράδοση άλλων λαών. «Είναι τόσο τεράστια η παράδοση! Τα είδη τραγουδιού και ειδικά τα σύγχρονα του περασμένου αιώνα είναι ασήμαντα κοντά σε αυτά τα αιώνια κατασταλάγματα» συμπληρώνει.

Εάν ταις γλώσσαις των ανθρώπων λαλώ…

Ο Ύμνος της Αγάπης ή αλλιώς η Επιστολή προς Κορινθιούς του Αποστόλου Παύλου έχει καταγραφεί στο μουσικό ενεργητικό του Πέτρου Γαϊτάνου με μοναδικό τρόπο. Είναι για εκείνον η καρδιά της ουσιαστικής του επιτυχίας σε μουσική του δασκάλου του στη βυζαντινή μουσική Μανόλη Χατζημάρκου. «Με συγκινεί και μου δίνει τεράστια αξία το ότι έγινε επιτυχία με τη δική μου προσέγγιση και ερμηνεία. Από την αρχή τον ξεχώρισα, κατ’ αρχήν για το λόγο του που είναι τέλειος, αλλά και την πετυχημένη μελοποίησή του που τον αναδεικνύει εύστοχα, με δρόμους και απαιτήσεις ερμηνευτικές που απαιτούν παιδεία και ταλέντο ισχυρό. Ο ύμνος αυτός είναι η καρδιά των στόχων μου, είναι τα πάντα, ο Θεός. Και ο κόσμος να ρουφάει ωφέλεια… ασφαλή και αέναη» επισημαίνει και ταυτόχρονα κυλούν στα κύτταρά μου όλες οι λέξεις… «Αν ξέρω να μιλώ όλες τις γλώσσες των ανθρώπων και των αγγέλων, αλλά δεν έχω αγάπη, τότε έγινα σαν ένας άψυχος χαλκός που βουίζει ή σαν κύμβαλο που ξεκουφαίνει με τους κρότους του…».

Όταν η μουσική συναντά την πίστη…

…Τότε τα πράγματα βαίνουν σε άλλα επίπεδα και παίρνουν άλλες διαστάσεις, πιο μοναχικές, αλλά πιο δοτικές και αυτή η σχέση δεν μπορεί να είναι τίποτε άλλο, παρά μόνο ισχυρή. «Πολύ ισχυρή ! Όμως ο λόγος έχει τεράστια δύναμη, η μουσική ντύνει με πέπλα το λόγο που είναι η πηγή, η μουσική όταν είναι ταλαντούχα και εμπνευσμένη πάνω σε έναν λόγο μπορεί να μας τραντάξει, να μας φέρνει στην αύρα της μεσοδιάστασης, ζωής και Ζωής. Ο πιστός όταν εναρμονίζεται με την μουσική έκφραση της πίστης με την αίσθηση της αιώνιας ανάγκης «χάνεται» ενώ άλλοι παρασύρονται μαγεμένοι και άλλοι αδιάφορα προσπερνούν. Ο ίδιος Ο Χριστός, ο Θεός περνούσε και μιλούσε μαζί τους και τον χλεύαζαν, πόσο παραπάνω έναν από εμάς, που απλώς λέμε κάτι όμορφα με λόγο και μουσική» τονίζει. Κι αν κάποιος έχει αμφιβολία για το αποτέλεσμα ο ερμηνευτής έχει καταλήξει σε μια ωραία διαπίστωση που θα μπορούσε να είναι το κίνητρο σε πολλά από εκείνα που πράττουμε καθημερινά. « Όλα -μην το λησμονούμε- αποκτούν αξία μεγάλη όταν τα προσεγγίζουμε με πίστη, από το πιο απλό, μέχρι το μεγαλύτερο τον Θεό, που εκεί πρέπει να διοχετεύουμε όλη μας την πίστη. Την αγαπώ πολύ την εκκλησιαστική μουσική, γιατί μου δίνει τη μελωδία να ώστε να «τραγουδήσω» την πίστη μου στον Θεό».

Περί βυζαντινής και εκκλησιαστικής μουσικής…

Με τι λόγια συνθέτει ο Πέτρος Γαϊτάνος την έννοια της βυζαντινής μουσικής; «Βαθειά μουσική, ευρύτατη, πολύ ωφέλιμη, μοσχοβολάει απλότητα, αιώνια έκφραση και βέβαια η μουσική του Θεού!». Ένα βήμα παρακάτω η εκκλησιαστική μουσική έχει βρεθεί στο προσκήνιο και η εξελικτική της πορεία στην Ελλάδα με διεθνείς προοπτικές γίνεται το επίμαχο θέμα. Εδώ οι λέξεις έχουν μια πιο αιχμηρή τάση, βγαίνουν από τα χείλη κάπως βίαια. «Δυστυχώς οι άνθρωποι της ψαλτικής τέχνης έχουν πολύ στενούς ορίζοντες και ως καλλιτέχνες, αλλά περισσότερο ως Χριστιανοί, οι περισσότεροι είναι ατάλαντοι και άλλοι με πολύ πενιχρές γνώσεις. Για να δημιουργηθούνε φεστιβάλ χρειάζεται ευρεία καλλιτεχνική αντίληψη με στόχους. Ελάχιστες εξαιρέσεις υπάρχουν που δεν κατάφεραν κι αυτές μάλλον να φύγουν από το εγωκεντρικό χαρακτήρα του είδους αυτού. Σαν παραπεταμένη μου φαίνεται αυτή η μουσική, σαν να περίσσευε και καταγίνανε με αυτήν όσοι δεν είχαν κάτι καλύτερο να κάνουν». Συνηθισμένος στην πολλή δουλειά και με αυθόρμητο ρυθμό εξέλιξης, καταθέτει πολλά ταλέντα του στα πόδια του άξιου, του αληθινού, όπως ισχυρίζεται και μου ανακοινώνει συνειδητά την ταυτότητα του. «Επειδή δεν είμαι μόνον τραγουδιστής, αλλά ένας καλλιτέχνης – ερμηνευτής και εργάζομαι πολύ πάνω στις τέχνες μου με σκοπό το καλό αποτέλεσμα και στόχο την ωφέλεια του κόσμου, δεν με ενδιαφέρει η υλική απόδοση της έκφρασής μου, αλλά προκύπτει και είναι σαν δώρο. Όταν ο καλλιτέχνης έχει στόχο του τον Θεό όλα αποκτούν άλλο νόημα και άλλους νόμους ζωής , τέχνης, έκφρασης και αντίληψης».

Η δική του… Ελλάδα του σήμερα!

«Η Ελλάδα είναι μια χαρά, οι Έλληνες δεν μου αρέσουν, με θλίβουν σαν λαός και με απογοητεύουν, ταξιδεύω και διαβάζω πολύ, ασχολούμαι με πολλά και η αιωνιότητα είναι η καθημερινότητά μου, τόσο που οι αιώνες να είναι σαν μέρες, η σημερινή Ελλάδα είναι θλιβερή και καλά θα κάνουμε να σκύψουμε λίγο το κεφάλι και να δούμε τι έχει να μας διδάξει η ιστορία, η αιώνια πορεία της γης και όχι να γυρίζουμε γύρω από την ατελή μικρή εγωιστική ματιά μας». Δεν θέλησα να πω τίποτε μετά από αυτή τη στακάτη δήλωση που δεν είχε ίχνος κομπιάσματος. Είπα μόνο… «Τι θα μοιραζόσασταν με τους υπόλοιπους Έλληνες;»… για να σπάσω τη θλίψη της σιωπής μου. «Αυτό που μοιράζομαι, την έκφραση του τόπου μου, ο τόπος μου αρέσει αλλά και ο τρόπος του ο φυσικός, ο αιώνιος, ο ταμένος να λάμπει κάτω από τον άφθονο ήλιο και να ενυδατώνεται αέναα από τα καταγάλανα νερά του».

Διδάγματα κι αποχαιρετισμοί…

Αυτός ο τόπος ο ευλογημένος λοιπόν αναζητά και τους κατάλληλους δασκάλους, αλλά για εκείνον είναι ακόμη εκτός σχεδίων κυρίως λόγω φιλοσοφίας. «Όχι δεν διδάσκω. Προσφέρω νομίζω περισσότερα με την ευρύτερη ενασχόλησή μου με την τέχνη μου, άλλωστε οι δίσκοι και οι συναυλίες μου είναι κατά κάποιο τρόπο ένα σημείο αναφοράς παιδείας ευρύτερης». Θιασώτης του «όσο ζω μαθαίνω» ο Πέτρος Γαϊτάνος θα διδάξει μόνο εφόσον πάρει εκείνος όλα τα απαραίτητα μαθήματα. Το δικό μου μάθημα από αυτή τη συνέντευξη; Οι ψυχές των ανθρώπων μιλούν μόνο… αν χτυπήσεις το κουδούνι με σεβασμό κι όχι με έπαρση!

 

Προηγούμενο άρθροΗ Χρυσή Αυγή μεσημεριάζει και ο ΣΥΡΙΖΑ γιορτάζει!
Επόμενο άρθροΟ Σεπτέμβριος στο Regency Casino Thessaloniki είναι…ροζ!!!
Τι είναι το thinkfree; Καλή ερώτηση. Μια παρέα, έτσι ξεκίνησε κι έτσι συνεχίζει, που θέλει να ποστάρει χωρίς περιορισμούς ό,τι την ευχαριστεί. Ό,τι γράφει ή ό,τι διαβάζει. Στο thinkfree δίνουμε το λόγο στους ανθρώπους του πολιτισμού μέσα από τη δραστηριότητά τους, αναδεικνύουμε νέα πρόσωπα με κοινό χαρακτηριστικό τη θετική σκέψη (think positive) και τη δημιουργικότητα σε κάθε τομέα και χώρο (πολιτιστικό, επιχειρηματικό, επιστημονικό κ.ά.), φιλοξενούμε ελεύθερα (write free) τεκμηριωμένες απόψεις για θέματα πολιτικής πολιτισμού, πολιτικής και κοινωνίας, οικολογίας και αστικού περιβάλλοντος, αρχιτεκτονικής και υγιεινής ζωής. Το thinkfree είναι κι ένα διπλό πείραμα: σχέσεων μεταξύ των ανθρώπων που το στηρίζουν, αλλά και δημιουργίας ενός no budget ηλεκτρονικού περιοδικού (e-magazine). Γι' αυτό δεν είναι τυχαίο ότι μακροημερεύουμε χωρίς δυσκολία! Με σεβασμό και εκτίμηση, με αγάπη γι' αυτό που κάνουμε.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.