Τα παιδιά και ο χρόνος

0
777

«Κύριε Χρόνε, σου έχω πολλά παράπονα», Αλεξάνδρα Μητσιάλη, εικονογράφηση: Έφη Λαδά, εκδόσεις Πατάκη

ΔΙΑΒΑΣΜΑΤΑ / Γράφει η Έλενα Αρτζανίδου

mitsiali…Νομίζω, κύριε Χρόνε, τα έχεις μπλέξει λίγο τα πράγματα.

Η θεία μου η Κατερίνα, που είναι τριάντα χρονών, σε κυνηγάει και θέλει να σ’ έχει ολότελα δικό της, μα δεν της είσαι ποτέ αρκετός κι όλο λέει:

-Δεν έχω χρόνο, χρειάζομαι περισσότερο χρόνο.

Ο παππούς μου ο Μανώλης πάλι, που σ’ έχει όλο δικό του, δεν ξέρει τι να σε κάνει και όλο ρωτάει.

-Τώρα, Αντρέα, πώς θα σκοτώσω τον χρόνο μου;… αυτά και ακόμη και άλλα, λέει ο μικρός Αντρέας, με τη δύναμη της φωνής του απευθυνόμενος στον Χρόνο, που τον αναζητά και με την παιδική του αφέλεια θέλει να του ξεκαθαρίσει πως ότι του αρέσει πάντα αυτός το τρέχει σαν το νερό στα αυλάκι, αντίθετα με ότι τον δυσκολεύει ο Χρόνος παγώνει πεισματικά.

Μια όμορφη και καλογραμμένη ιστορία από την Αλεξάνδρα Μητσιάλη, που στοχεύει και το πετυχαίνει με ρεαλιστικό τρόπο να ερμηνεύσει την ταχύτητα του χρόνου στο παιχνίδι, στο σμίξιμο της οικογένειας ή στο παιχνίδι με την γιαγιά. Ενώ από την άλλη παρουσιάζει πόσο άφθονος και αργόσυρτος είναι ο Χρόνος όταν πρόκειται για μεγάλους ανθρώπους.

Τρυφερές σκηνές όταν ο Αντρέας, μας μιλά για την γιαγιά του που του χαρίζει χρόνο παίζοντας μαζί του, για αυτό και όπως διαβάζουμε δεν θέλει να της φορτώσει χρόνια. Ή οι Κυριακές του με την οικογένεια που τόσο λείπουν πλέον στα σημερινά παιδιά.

Εύστοχη η συγγραφέας με λιτές παραγράφους που όμως έχουν τη δύναμη να πουν όλα όσα άλλοι λένε σε κεφάλαια.

Η εικονογράφηση της Έφης Λαδά, ανεβάζει σε ψηλά σκαλοπάτια αισθητικής την ιστορία. Τα χρώματα της καταξιωμένης εικονογράφου, η στάση και η θέση που επιλέγει να τοποθετήσει τα σώματα των ηρώων, κυρίως του Χρόνου και της γιαγιάς, προκαλεί μια έκρηξη συναισθημάτων.

Οι σκηνές της, που απλώνονται  στα σαλόνια, δίχως φλυαρίες προκαλούν την φαντασία του αναγνώστη και τον αναγκάζουν να μιλήσει και να πει τη δική του ιστορία.

Η εικόνα μάλιστα του Χρόνου στη σελ.5, με την πλάτη στο θεατή και το πρόσωπο στον Αντρέα, είναι μια εικόνα που χωρά χίλιες και μία λέξεις.

 

Οπισθόφυλλο

Ο Αντρέας θέλει να παίζει περισσότερη ώρα με τον Αποστόλη, τον φίλο του. Θέλει οι Κυριακές να κρατούν περισσότερο και τα καλοκαίρια να μην είναι τόσο μικρά. Και πάνω απ’ όλα θέλει η γιαγιά του να μείνει για πολύ καιρό ακόμα κοντά του, γιατί οι δυο τους κάνουν φανταστική παρέα. Κι αναρωτιέται ποιος να είναι τελικά αυτός ο μυστηριώδης κύριος Χρόνος που κανονίζει στη ζωή των ανθρώπων τόσο σημαντικά πράγματα. Το συζητά με τους φίλους του και βάζει πλώρη να τον συναντήσει. Έχει να του κάνει πολλές ερωτήσεις κι άλλα τόσα παράπονα.

 

Βιογραφικό

http://www.biblionet.gr/author/312/%CE%91%CE%BB%CE%B5%CE%BE%CE%AC%CE%BD%CE%B4%CF%81%CE%B1_%CE%9C%CE%B7%CF%84%CF%83%CE%B9%CE%AC%CE%BB%CE%B7

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.