«ΤΑ ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ ΤΗΣ ΓΙΑΓΙΑΣ»: Η ΜΑΧΗ ΤΟΥ ΚΑΛΟΥ ΜΕ ΤΟ ΚΑΚΟ

0
2441

ΔΙΑΒΑΣΜΑΤΑ Γράφει η Έλενα Αρτζανίδου /συγγραφέας – εκπαιδευτικός / ardjanidou.psichogios.gr

giagia anagnostou1Πες ένα βιβλίο: «Τα παραμύθια της γιαγιάς», Τατιάνα Αναγνώστου, εικονογράφηση: Κατερίνα Χαδουλού, εκδ.Πατάκη.

Γιατί!  Δέκα παραμύθια  με βάση τους τη λαϊκή παράδοση. Όλα τους καλογραμμένα ακολουθώντας τα παραδοσιακά μοτίβα. Γλώσσα στρωτή, πλοκή που γεννά την αγωνία, την ταύτιση μέχρι να φτάσει στο και αυτοί ζήσαν καλά και εμείς καλύτερα.  Μέχρι όμως αυτή τη στιγμή ο αναγνώστης παρασύρεται από την ταχύτητά των παραμυθιών στο χωροχρόνο του χθες και παρακολουθεί ή εμπλέκεται στις πράξεις του καλού για να αντιμετωπίσει το κακό. Βασιλιάδες, πριγκίπισσες, μάγισσες, φωνές που σε υπνωτίζουν ή σε μαγεύουν για να υπακούσεις, αλλά και στίχοι καμωμένοι με σιγουριά και μαστοριά είναι τα στοιχεία που χαρακτηρίζουν αυτή την όμορφη προσπάθεια.

Θέμα: Τα παραμύθια της γιαγιάς μια συλλογή 10 παραμυθιών όπου το κακό προσπαθεί να υπερτερήσει, όμως το καλό πάντα είναι εκεί με τη μορφή του παλικαριού, του άρχοντα , του ιππότη που το αντιμάχεται.

Οπισθόφυλλο: Μάγισσες και νεράιδες, δράκοι και ξωτικά, ιππότες και αρχοντοπούλες, μάγια και ξόρκια, ευχές και κατάρες… Εμπνευσμένα από την αστείρευτη λαϊκή παράδοση, που μεγάλωσε άπειρες γενιές με ταξίδια σ΄ έναν μαγικό κόσμο, όπου θριαμβεύει πάντα η αγάπη, η πίστη, η καλοσύνη, τα Παραμύθια της Γιαγιάς ανοίγουν διάπλατα τις πύλες της φαντασίας και του ονείρου, μακριά από την πεζή καθημερινότητα της σύγχρονης ζωής.

Ποιος το έγραψε: Η πρωτοεμφανιζόμενη Τατιάνα Αναγνώστου , γεννημένη στη Μυτιλήνη, σήμερα ζει στην Αθήνα, μας συστήνεται με τα δέκα λαϊκότροπα παραμύθια προτάσσοντας την ευαισθησία της, το λυρισμό, τη δύναμη του λόγου, αλλά και τη μαεστρία να πλάθει όμορφα παραμύθια που συγκινούν και μαγεύουν. Μια υποσχόμενη παρουσία που σίγουρα θα περιμένουμε το επόμενο βήμα της.

Εικόνες: Οι όμορφες ασπρόμαυρες εικόνες είναι από την ταλαντούχα Κατερίνα Χαδουλού  η οποία επιλέγει και συνειδητά δίνει στο κάθε παραμύθι μια εικόνα που γεννά μια ακόμη ανάγνωση.

Ωραία παράγραφος: … «Την ακούγαμε ξαφνιασμένοι και συλλογισμένοι. Να δώσουμε το μωρό μας; Το βλέπαμε όμως πως αργοπέθαινε κι εμείς δεν είχαμε την ελπίδα να το βοηθήσουμε. Το σκεφτήκαμε ώρα πολλή και στο τέλος συμφωνήσαμε. Η μάνα του του’βαλε καθαρές φασκιές και τα πιο καλά του ρούχα, το φίλησε και κλαίγοντας το’βαλε στην αγκαλιά της νεράιδας. Τότε εκείνη έβγαλε από τον κόρφο της ένα χρυσό φλουρί και το άφησε πάνω στο τραπέζι μ’αυτά τα λόγια: “Τούτο το φλουρί είναι μαγικό. Θα πηγαίνεις μ’αυτό στο παζάρι θα παίρνεις ό,τι θέλεις κι όταν γυρίσεις σπίτι, θα το βρίσκεις πάλι πάνω στο τραπέζι…»

… «Όμως άλλο παιδί δεν κάναμε. Πολλές φορές το συλλογιόμαστε… Μα τι έχεις παιδί μου; Εσύ χλώμιασες  και τρέμεις σαν φύλλο».

Το παλικάρι δεν μπορούσε να κρατήσει τα δάκρυά του. Έπεσε στην αγκαλιά του και του είπε με τρεμάμενη φωνή: ¨Είσαι εσύ ο πραγματικός μου πατέρας ! Γι’ αυτό με βλέπεις έτσι“ … σελ.30-31 (Το κόκκινο μαντίλι)

Απευθύνεται: Σε παιδιά και ενήλικες που αγαπούν να διαβάζουν λογοτεχνία.

Το προτείνεις; Το προτείνω για να διαβαστεί στο σπίτι, στις βιβλιοθήκες και στα σχολεία.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.