Το δέντρο που βουλιάξαμε…

2
1012
"Παγοδρόμιο", Θεσσαλονίκη 2011 / (α)GTKessopoulos

Γράφει ο Γιάννης Θ. Κεσσόπουλος / [email protected]

 

Είναι κανόνας της ζωής και της ανθρώπινης φύσης, να περιμένει στη γωνία για να βγάλει απωθημένα. Μια σκληρότητα που δεν την περιμένεις και έναν εαυτό χωρίς συνέπεια ούτε καν λόγων, πόσο μάλλον σκέψεων. 

Το «δέντρο» που βούλιαξε από τα 7 μποφόρ πριν λίγες μέρες, προσωπικά μου άρεσε. Όμως το βούλιαγμα έδωσε την αφορμή για να ειπωθούν πράγματα σε ένα τελείως εμφυλιοπολεμικό κλίμα. Σκληρές κουβέντες. Σ’ αυτή την πόλη με τα χίλια προβλήματα για τα οποία κάνει «μώκο» (λουκέτα, ανεργία, γενικά οικονομικά προβλήματα), αλλά είναι έτοιμη να αλληλοσφαχτεί για το χριστουγεννιάτικο δέντρο -ποιος ξεχνά τις περσινές «απαγωγές» του θείου βρέφους από τη φάτνη της πλατείας Αριστοτέλους- ή για τον Ηρακλή, πως μπορεί κανείς να αισιοδοξεί;

Από τη μια οι… «ελατοδεντρικοί», από την άλλη οι… «αχινοδεντρικοί». Οι μεν δεν είναι έτοιμοι να δεχθούν τίποτε περισσότερο και τίποτε λιγότερο από όσα έμαθαν στο δημοτικό, οι δε πουλάνε δήθεν τέχνη και ελεύθερο πνεύμα. Με απόλυτο τρόπο, όμως. Και στη μέση οι πολίτες οι «αστράτευτοι», όσοι βαρέθηκαν τις απολυτότητες και τις αντιπαραθέσεις σε στυλ του μακαρίτη Κιμ Γιονγκ-ιλ.

Αυτές που κάνουν την περσινή αντιπολίτευση και σημερινή διοίκηση να πετά στο καλάθι των αχρήστων το Δέντρο και το Καραβάκι της Αριστοτέλους. «Μα γιατί; Τι είχε το Καραβάκι; Είχαμε ταυτιστεί με αυτό!» μου είπε μια άγνωστη κυρία το Σάββατο στην Αριστοτέλους, εκεί που χαζεύαμε το νεόκοπο παγοδρόμιο στηράχη της Λεωφόρου Νίκης. Αυτές που κάνουν την περσινή διοίκηση και σημερινή αντιπολίτευση, να απαξιώνει μια όμορφη και πρωτότυπη κατασκευή που στο κάτω κάτω μας θυμίζει ότι Θεσσαλονίκη είναι και ο Θερμαϊκός.

«Τι τους πείραζε να βάλουν το δέντρο και το καραβάκι σε άλλο σημείο της πόλης;» με ρώτησε κι αμέσως ο νους μου «τοποθέτησε» το καραβάκι στην διαμορφωμένη πλέον πρώτη προβλήτα του Λιμανιού, για να δένει την ελληνική παράδοση με την θάλασσά της.

«Καλό είναι το παγοδρόμιο, τα καρουζέλ και οι τροχοί, αλλά αυτοί δεν ήταν που πέρυσι λύσσαξαν με το παγοδρόμιο που είχε στηθεί πάνω από το άγαλμα του Βενιζέλου;» με ρώτησε. Αλήθεια, πως είναι δυνατόν φέτος η πόλη να έχει παραδοθεί στους ιδιώτες, να έχει γίνει ένα πανηγύρι χωρίς τέλος; Να μην μπορούν οι γονείς να κάνουν βήμα με τα παιδάκια τους από τους πειρασμούς που εφορμούν χωρίς έλεος στην παιδική αθωότητα;

Στο τέλος τέλος, αυτή είναι η αισθητική που εκφράζει τους ξεπουλημένους κουλτουριάρηδες; Γι’ αυτό πολέμησαν λυσσαλέα τον (με τα κουσούρια του, δε λέω…) Παπαγεωργόπουλο; Και τι άλλαξε στο φωτισμό των μεγάλων δρόμων; Τσιμισκή, Λεωφόρος Μεγάλου Αλεξάνδρου ίδιες με πέρυσι… Που είναι όλοι εκείνοι οι διαμαρτυρόμενοι να σκίσουν τα ρούχα τους και πάλι φέτος; Πουθενά. Προφανώς το έκαναν το χρέος τους. Ή τουλάχιστον έτσι θεωρούν.

Με τέτοια και με τέτοια, όμως, βουλιάξαμε το δέντρο της Θεσσαλονίκης. Και δεν βλέπω πως θα το ξαναστήσουμε…

Προηγούμενο άρθροΑφού πληρώνουμε δημοτικά τέλη, γιατί δεν έχουν λεφτά για λάμπες;
Επόμενο άρθροΗ ξεφτίλα του Μιχάλη
Σπούδασα νομικά στο ΑΠΘ, θέλοντας να γίνω δημοσιογράφος. Παράλληλα, φωτογραφία από μεράκι. Κλικ με ριπές. Γιατί η ματιά έχει μεγαλύτερη αξία από οποιοδήποτε μηχάνημα. Πρώτη στάση 1996, στα Σπορ του Βορρά του Μπούζα και στον Ελληνικό Βορρά του Μέρτζου. Δεύτερη στάση στον free press «εξώστη» του αξέχαστου Τάσου Μιχαηλίδη. Τρίτη στάση, Μάρτιο 1998, στην ιστορική εφημερίδα «Μακεδονία» και στα πολιτιστικά με αρχισυντάκτη τον άλλον αξέχαστο Χρήστο Αρνομάλλη (πολιτιστικός ρεπόρτερ, προϊστάμενος πολιτιστικού, συντάκτης ύλης πολιτικού, αρθρογράφος). Και διευθυντή τον αείμνηστο Λάζαρο Χατζηνάκο. Τέλειωσα με τη «Μακεδονία» το 2006 ως διευθυντής σύνταξης της κυριακάτικης έκδοσης, όταν ακόμη η εφημερίδα πουλούσε 17.000 φύλλα. Μετά ήρθε το «Κεντρί» όπου συνεργάστηκα ως πολιτιστικός συντάκτης κι έπειτα η free press «Karfitsa» στην οποία εργάστηκα ως διευθυντής από τον Φεβρουάριο του 2010 ως τον Μάιο του 2011. Από το Μάιο 2016 ως τον Μάρτιο 2018 αρθρογράφος στη thessnews. Παράλληλα, όλα αυτά τα χρόνια, γραφείο Τύπου σε δύσκολες μάχες (Νομαρχία Θεσσαλονίκης, Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας, Δήμος Δέλτα) και λογογράφος λόγων κρίσιμων. Σταθερά, από την πρώτη του μέρα, στο thinkfree.gr, καταφύγιο λέξεων και σκέψεων. Καταφύγιο δημιουργικότητας στην εποχή που ο χώρος των ΜΜΕ έχει διαλυθεί και τα πάντα αμφισβητούνται. Καταφύγιο αξιοπιστίας και αλήθειας στην εποχή των fake news και του κιτρινισμού. https://www.facebook.com/gkessopoulos

2 ΣΧΟΛΙΑ

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.