Τόσο πολύ δεν αντέχουμε το πολύ μας ή το λίγο μας;

0
1276

dimopsifisma1

Γράφει η Πέλα Καπνοπώλη

Είμαι το κορίτσι με την επώνυμη τσάντα, είμαι ο κύριος με το κολονάτο ποτήρι, είμαι οι κοπέλες με τα τακούνια, ο κύριος με το κοστούμι. Είμαι μία απλή κοπέλα που πήγα στο Σύνταγμα, στη Θεσσαλονίκη και στις άλλες πόλεις που έγιναν αντίστοιχες εκδηλώσεις και δεν κοιτούσα τα ρούχα των ανθρώπων γύρω μου. Έχω μάθει στη ζωή μου, να κοιτάω τι κάνω εγώ, να αναλαμβάνω την ευθύνη του ποιος είμαι εγώ. Γιατί πρέπει να ακολουθώ ένα συγκεκριμένο dress code – που ποια κοινοτυπία το ορίζει τέλος πάντων, όταν πάω να γιορτάσω τη μεγαλύτερη γιορτή της δημοκρατίας που είναι το δικαίωμά μου να διαδηλώνω υπέρ του οτιδήποτε πιστεύω χωρίς να χλευάζομαι και να λοιδορούμαι; Γιατί πρέπει να ΜΗ δείχνω ποια είμαι;

Δεν είμαι αυτή που βγάζει το Burberry μπλουζάκι και φοράει το μαύρο για να κατέβει σε πορεία. Δεν είμαι αυτή που κρίνω τους ανθρώπους για το ποιοι δείχνουν. Δεν είμαι αυτή που δε σέβομαι τη γνώμη του άλλου. Δεν είμαι αυτή που με τη ΜΗ θέση μου, προσπαθώ να διατηρήσω δημόσιες σχέσεις ούτε κρύβομαι κάτω από την ομπρέλα να μη βραχώ από τη καταιγίδα. Όλοι μαζί, όλοι βρεγμένοι. Και ακόμα και αν μπόρεσα να έχω ένα, δύο, πέντε αγαθά δεν τα χρωστάω σε κανένα. Δε θα απολογηθώ σε κανέναν, εφόσον τα απέκτησα νόμιμα. Τόσο πολύ μίσος; Τόσο πολύ δεν αντέχουμε το πολύ μας ή το λίγο μας;

Το τελευταίο διάστημα παρατηρείται μία τάση να κατηγοριοποιούνται οι άνθρωποι είτε του ΝΑΙ είτε του ΟΧΙ, που μεταξύ μας, λίγο περισσότερο του ΝΑΙ, με βάση το (πιθανό) εισόδημά τους. Είμαι λοιπόν, Ελληνίδα φορολογούμενη που με τα λεφτά μου και τα δανεικά τους δημιουργούν μπλε, πράσινους και κόκκινους κομματικούς στρατούς. Εγώ, η ξένη για τα πρότυπά σας, δεν καπηλεύομαι στο διαδίκτυο θανάτους, φτωχούς, άνεργους ή την οποιαδήποτε δυστυχία. Είμαι, λοιπόν, αυτή που όταν ο διπλανός μου έχει ανάγκη, τον βοηθάω με όποιον τρόπο εγώ μπορώ και δεν εκμεταλλεύομαι τον πόνο του για να στήσω την προπαγάνδα μου. Παίρνω θέση και εκφράζω την άποψή μου σήμερα που η χώρα μου διαλύεται.

Τέλος, είμαι αυτή που κατέβηκα στις πλατείες γιατί δεν θα επιστρέψω κανέναν κερατά, να με διχάσει με τους φίλους μου! ΤΟΥΣ ΦΙΛΟΥΣ ΜΟΥ! Λέω ΟΧΙ στον διχασμό, λέω ΟΧΙ στις προκαταλήψεις από όπου και αν προέρχονται.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.