Τ. Λεωνορά: «Λιτός βίος θα πει γυμνή με το αγόρι μου σε ένα ποτάμι…»

0
5762
SONY DSC
Η φωτογραφία. Η λεζάντα που θέλω να μπει είναι: Για κάθε Κρέοντα, θα γεννάμε 1000 Αντιγόνες!!!
Η αγαπημένη φωτογραφία της Τίνας Λεωνορά: Για κάθε Κρέοντα, θα γεννάμε 1000 Αντιγόνες!!!

ΑΠΟΡΙΕΣ / Η ηθοποιός Τίνα Λεωνορά παίζει στην «Ασκητική» του Καζαντζάκη που σκηνοθετεί ο Πάνος Αγγελόπουλος (με Ν. Τσακίρογλου – Κατ. Διδασκάλου) αυτή την εβδομάδα, από την Τετάρτη 27/5 έως και την Κυριακή 31/5 στο θέατρο Αριστοτέλειον, και απαντά στις «50 Απορίες του Freethinker» (επιμέλεια: Γιάννης Θ. Κεσσόπουλος) Γεννήθηκα και μεγάλωσα στην όμορφη Θεσσαλονίκη. Εκεί βρίσκεται όλη μου η οικογένεια, όλοι οι άνθρωποι και οι φίλες που αγαπώ. Εκεί έκανα και τα πρώτα μου βήματα καλλιτεχνικά. Είμαι παθιασμένη με τη δουλειά μου. Με ενδιαφέρει να επικεντρωθώ κυρίως στον κινηματογράφο, με γοητεύει περισσότερο, χωρίς αυτό να σημαίνει πως δεν θα κάνω θέατρο. Μέχρι τώρα άλλωστε έχω κάνει πιο πολλές θεατρικές δουλειές απ’ ότι κινηματογραφικές. Επίσης τρελαίνομαι γα το χορό. Με προβληματίζουν συχνά θέματα κοινωνικής φύσεως και προσπαθώ με όποιον τρόπο και όπου μπορώ να βοηθάω. Έχω τρομερή ευαισθησία με τα ζώα. Τα θεωρώ αγνά και ανυπεράσπιστα κι αυτό με κάνει να τα αγαπώ τόσο.

  1. Τίνα Λεωνορά
    Τίνα Λεωνορά

    Καφέ ή τσάι; /Καφές φυσικά! Μυρωδιά…..

  2. Πρωινή συνήθεια / Πλύσιμο προσώπου με όσο πιο παγωμένο  νερό γίνεται!
  3. Δεν θα ήθελα να είμαι / Αμέτρητα πράγματα… Πολιτικός, Δικηγόρος κ.ά. Ασυνείδητη, επιφανειακή, απόλυτα ρεαλίστρια. Xωρίς ανησυχίες,  comme il faut στους τρόπους και στο μέσα…
  4. Δεν αλλάζω με τίποτε / Την ορμή και τη δύναμη, την αφοβία που μου δίνει ο αληθινός έρωτας… Τα συναισθήματα που μου γεννά η προσέγγιση και η ερμηνεία ενός χαρακτήρα… Το χειροκρότημα… Και τους ανθρώπους μου.
  5. Θαυμάζω / Θαυμάζω, όσους αγαπώ… γιατί το αξίζουν!
  6. Αγαπημένη μου γωνιά / Είναι μυστικό και πολύ προσωπικό…
  7. Αγαπημένο μαγαζί / Πολλά…
  8. Η μυρωδιά που με τρελαίνει / Αντρική… και πολύ συγκεκριμένη αλλά δεν θα σας πω το άρωμα, αν και κυρίως έχει να κάνει με το ποιος το φοράει…
  9. Η πρώτη μου ανάμνηση / Πλάκα μου κάνετε; Που να θυμάμαι;;;
  10. Η τελευταία φορά που ντράπηκα ήταν… /  Δε θυμάμαι.
  11. Δεν το γνωρίζετε αλλά είμαι καλή / Στο χορό. Στο να πείθω. Στο μασάζ.. στη μαγειρική. Στην ιππασία. Αχ σε πολλά αλλά βαριέμαι να γράφω. Πλάκα κάνω!
  12. Αγαπημένος τόπος /  Επαναλαμβάνομαι το νιώθω… και δεν το θέλω!!! Εκεί που είναι οι αγαπημένοι μου!!!
  13. Απόδραση είναι / Να έχεις ορμή για να εξορμήσεις… και καλή παρέα! Που συνήθως το δεύτερο προκαλεί το πρώτο!
  14. Το ανεκπλήρωτο που με σημαδεύει / Αγγλία… που όμως ακόμη δεν είπα την τελευταία μου κουβέντα…
  15. Η στιγμή που με άλλαξε για πάντα / Πολλές αλλά οι μεγαλύτερες δεν έχουν έρθει ακόμη.. Εν είδει χιούμορ χαρακτηριστικά αναφέρω μια στιγμή που φύσηξα καπνό σε ένα ματωμένο δάχτυλο… Με σημάδεψε! Κάποιος θα καταλάβει.
  16. Ήρωάς μου είναι / Η μητέρα μου…!!!
  17. Με τρομάζει / Η ανυπέρβλητη ηλιθιότητα.. Η άγνοια. Ο κυνισμός. Η αχαριστία. Η υποκρισία. Η απληστία. Η ζηλοφθονία. Να είναι κάποιος αδίστακτος για να επιτύχει τους στόχους του. Και η ασύδοτη διπλωματία δεν με τρομάζει αλλά με εκνευρίζει!!!
  18. Πιστεύω εις / Πιστεύω στ’ αναρίθμητα εφήμερα προσωπεία που πήρε ο Θεός στους αιώνες… (Ν. Καζαντζάκης)
  19. Πατρικό σπίτι / Άνω Πόλη,  Κάστρα, Γεντί Κουλέ! Αλλά και αγαπημένη Ξηροκρήνη!
  20. Το χωριό μου / Σα χωριό… το εξοχικό μας στην Ασπροβάλτα.
  21. Φιλία εστί / Δύναμη. Ζεστασιά. Ενδιαφέρον. Χαμόγελα! Αλήθεια.
  22. Ευτυχία / Να ζεις τα πάντα έντονα. Όπως λέει και ο Καζαντζάκης: Ευτυχία είναι να ζεις όλες τις δυστυχίες.
  23. Επιτυχία / Πιο κλισέ πεθαίνεις αλλά ναι: Ταλέντο, τόλμη, τύχη και θα πρόσθετα επιμονή, υπομονή και ήθος!
  24. Ωριμότητα / Σίγουρα δεν έχει να κάνει πάντα με την ηλικία.
  25. Τις νύχτες ονειρεύομαι / Ό,τι δεν μπορείς να φανταστείς και άλλοτε τίποτα…
  26. Πατρίδα / …
  27. Ελευθερία είναι / Αυτό που σίγουρα δεν έχω στην απόλυτη μορφή της καθώς έχω δανειστεί και προσαρμόσει σε μένα, από τον μεγάλο Καζαντζάκη, το «Ελπίζω πολλά, φοβάμαι λίγα» . Αυτό όμως με καθιστά μη ελεύθερη… Σημειωτέον, μικρότερη η αγαπημένη μου φράση ήταν το «Ελεύθερη Ψυχή»… Είμαι λιγάκι αντιφατική.
  28. Αγαπημένο τραγούδι / Άπειρα… Τώρα όμως μου ήρθε το  «Spanish Caravan» THE DOORS.
  29. Αγαπημένος στίχος / Κοιτάξτε, δεν τα πάω καλά με τα αγαπημένα… Τι εννοώ? Είμαι αναποφάσιστη σε κάτι τέτοια κυρίως γιατί έχω πολλά πολλά αγαπημένα! Οπότε θα απαντώ ό,τι μου έρχεται αυτή τη στιγμή και ο αγαπημένος στίχος της ημέρας είναι: Γιατί το αδοκίμαστο και το απ’ αλλού φερμένο δεν το αντέχουν οι άνθρωποι (Ελύτης)
  30. Αγαπημένος ποιητής / K.Π. Καβάφης, Edgar Allan Poe, Jorge Luis Borges, Fernando Pessoa. Kαι άλλοι.
  31. Αγαπημένο βιβλίο / Άκου Ανθρωπάκο, Η μεγάλη χίμαιρα, Το άρωμα, Το αηδόνι και το τριαντάφυλλο από συλλογή παραμυθιών του Oscar Wild κ.α.
  32. Αγαπημένος ζωγράφος / Salvador Dali, Picasso, Gustav Klimt, Renoir, Monet Vincent Van Gogh. Και πολλοί άλλοι…
  33. Αγαπημένη ταινία / The life of David Gale, V for Vendetta, Warhorse, The Count of Monte Cristo, κ.α.
  34. Ελληνικότητα / Οk. Τιμή για τους αρχαίους ημών προγόνους αλλά γενικά όλοι είμαστε ένα. Άσπροι, μαύροι, κίτρινοι.
  35. Πατριωτισμός / Θεμιτό και όμορφο συναίσθημα αλλά συχνά κάποιοι το μπερδεύουν με τον εθνικισμό το οποίο το σιχαίνομαι, το ξερνάω.
  36. Αγαπημένη πόλη / Θεσσαλονίκη.
  37. Αγαπημένο νησί / Όλα αλλά πιο πολύ θέλω να πάω Σαμοθράκη, Κύθηρα, Ιθάκη κ.α.
  38. Μου λείπει στην πόλη / Η απεραντοσύνη, η άγρια φύση.
  39. Λιτός βίος θα πει… / Γυμνή με το αγόρι μου σε μια ερημική παραλία ή σε ένα ποτάμι με έναν ορμητικό καταρράκτη…
  40. Πολιτική στα χρόνια της κρίσης / Συγνώμη αλλά δεν καταλαβαίνω την ερώτηση.
  41. Τέχνη στα χρόνια της κρίσης / Άνθιση αλλά και παρακμή.
  42. Μένουμε Ελλάδα ή φεύγουμε; / Ανάλογα! Αν μπορέσουν οι άνθρωποι που ζουν εδώ να λειτουργήσουν με μια πραγματική μεγαλοπρέπεια, που στην ουσία είναι η Ανθρωπιά-  πολλά ανθρωπάκια, λίγοι οι Άνθρωποι- με περισσότερη αξιοκρατία, χωρίς επιδείξεις ισχύος με αστειότητες απλά για να καλύψουμε τα κόμπλεξ μας και όταν πάψει πια το αυτονόητο στη χώρα μας να θεωρείτε ουαου- γιατί πολλές φορές μαχόμαστε για τα εντελώς αυτονόητα- τότε μπορώ να πω πως δεν θα το σκεφτόμουν ποτέ.
  43. Θέλω μια Ευρώπη που /  Να μη θέλει να μας γ@*#$ει.
  44. Αντίσταση στην κρίση / Εμβάθυνση. Ουσία. Εξέλιξη.
  45. Το μήνυμα στους πολιτικούς / https://www.youtube.com/watch?v=wQMXBvFMmGc (Εκτός από Βαρουfunky και Τσίπρα έτσι??!! Και ελάχιστους ακόμη).
  46. Το μήνυμα στον κόσμο / Aγάπη. Και μόνο. Με γνώμονα την αγάπη όλα είναι και θα ήταν πιο όμορφα.
  47. Η παρήγορη σκέψη; / Δεν τη θέλω! Αλλά αν επιμένετε… όλα εδώ πληρώνονται! Αλλά από την άλλη μου φαίνεται πολύ μικρό κάτι τέτοιο.. ίσως για ελάχιστες περιπτώσεις θα το ένιωθα…
  48. Η θετική σκέψη; / Ευγνωμοσύνη που αναπνέουμε… που μπορούμε και βλέπουμε τον ήλιο, τον ουρανό τα δέντρα, τη φύση όλη και τους αγαπημένους μας…!!!
  49. Κάνω like / Σπάνια.
  50. Η ζωή μου με 6 λέξεις… / Δε χωράει σε λέξεις, πόσο μάλλον σε 6…

Θέλω να σε πω κάτι ακόμη / Είναι μεγάλη τιμή για μένα που συμμετέχω στην θεατρική ομάδα της Ασκητικής. Το έργο του μεγάλου Καζαντζάκη. Επίσης μεγάλο μάθημα να παίζω δίπλα στους Νικήτα Τσακίρογλου και Κατερίνα Διδασκάλου. Το κείμενο και η συνεργασία αυτή με κάνει καλύτερο άνθρωπο. Η ματιά προσέγγισης του σκηνοθέτη (Πάνος Αγγελόπουλος), αλλά και ο τρόπος που το δένει, που το ταιριάζει, που το προβάλλει, η μουσική επένδυση αλλά και τα βίντεο τα οποία προβάλλονται σε σημεία νομίζω ότι απογειώνουν και φωτίζουν το μήνυμα που ο ίδιος ο Καζαντζάκης θέλησε να αφήσει στην ανθρωπότητα. Ευχαριστώ για το μάθημα ζωής! Ευχαριστώ το σκηνοθέτη και τους ηθοποιούς για την μοναδική συνεργασία!

Προηγούμενο άρθρο«Ο Έρωτας στη Μάισσα Σαλονίκη» στις 27/5 στη Σταυρούπολη
Επόμενο άρθροΑλ. Σβώλου: Ένας «δρόμος» άνοιξε τον δρόμο…
Σπούδασα νομικά στο ΑΠΘ, θέλοντας να γίνω δημοσιογράφος. Παράλληλα, φωτογραφία από μεράκι. Κλικ με ριπές. Γιατί η ματιά έχει μεγαλύτερη αξία από οποιοδήποτε μηχάνημα. Πρώτη στάση 1996, στα Σπορ του Βορρά του Μπούζα και στον Ελληνικό Βορρά του Μέρτζου. Δεύτερη στάση στον free press «εξώστη» του αξέχαστου Τάσου Μιχαηλίδη. Τρίτη στάση, Μάρτιο 1998, στην ιστορική εφημερίδα «Μακεδονία» και στα πολιτιστικά με αρχισυντάκτη τον άλλον αξέχαστο Χρήστο Αρνομάλλη (πολιτιστικός ρεπόρτερ, προϊστάμενος πολιτιστικού, συντάκτης ύλης πολιτικού, αρθρογράφος). Και διευθυντή τον αείμνηστο Λάζαρο Χατζηνάκο. Τέλειωσα με τη «Μακεδονία» το 2006 ως διευθυντής σύνταξης της κυριακάτικης έκδοσης, όταν ακόμη η εφημερίδα πουλούσε 17.000 φύλλα. Μετά ήρθε το «Κεντρί» όπου συνεργάστηκα ως πολιτιστικός συντάκτης κι έπειτα η free press «Karfitsa» στην οποία εργάστηκα ως διευθυντής από τον Φεβρουάριο του 2010 ως τον Μάιο του 2011. Από το Μάιο 2016 ως τον Μάρτιο 2018 αρθρογράφος στη thessnews. Παράλληλα, όλα αυτά τα χρόνια, γραφείο Τύπου σε δύσκολες μάχες (Νομαρχία Θεσσαλονίκης, Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας, Δήμος Δέλτα) και λογογράφος λόγων κρίσιμων. Σταθερά, από την πρώτη του μέρα, στο thinkfree.gr, καταφύγιο λέξεων και σκέψεων. Καταφύγιο δημιουργικότητας στην εποχή που ο χώρος των ΜΜΕ έχει διαλυθεί και τα πάντα αμφισβητούνται. Καταφύγιο αξιοπιστίας και αλήθειας στην εποχή των fake news και του κιτρινισμού. https://www.facebook.com/gkessopoulos

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.