Υπάρχει και τρίτος δρόμος να απολαύσεις τη jazz…

0
1347

Γράφει ο Γιάννης Θ. Κεσσόπουλος / [email protected]

Ήμουν κι εγώ στη πρεμιέρα του Sani Festival. Περίεργο κάπως να τριγυρνάς στο κορυφαίο αυτό resort της Χαλκιδικής, σα να μπαίνεις σε άλλον κόσμο, εκτός κρίσης. Και δεν εννοώ στον κόσμο του χρήματος (ούτως ή άλλως εκείνο που απολαμβάνεις πιο πολύ στο Sani Resort είναι η φύση και οι άνθρωποί του…), αλλά εκεί που υπάρχει οργάνωση, ευγένεια, σεβασμός, εξυπηρέτηση, αισθητική, ποιότητα. Εκεί που όλα μοιάζουν να λειτουργούν με τον καλύτερο δυνατό τρόπο. Να είσαι σε έναν τέτοιο κόσμο, και μάλιστα τέτοιες μέρες γενικής κατήφειας, προβληματισμού, αγωνίας, οικονομικού και πολιτικού baddy jumping για όλους μας… μέρες Eurogroup. Είναι τύχη.

«Η Ελλάδα στην κόψη του ξυραφιού. Εμείς με ένα ακόμα SANI FESTIVAL (24 χρόνια πάει τώρα αυτή η ιστορία…), που ξεκινάει αύριο βράδυ. Είναι σωστό; Είναι λάθος; Δεν ξέρω. Εγώ θα είμαι εκεί» έγραφε μία μέρα νωρίτερα ο Σταύρος Ανδρεάδης, ένας από τους ιθύνοντες νόες του εγχειρήματος που λέγεται Sani Resort και φυσικά περιλαμβάνει, μεταξύ άλλων, to Sani Festival. «Είναι σωστό, τίποτα δεν θα σταματήσει τη ζωή!», «Αυτή την Ελλάδα θέλουμε! Την Ελλάδα του Πολιτισμού! Την Ελλάδα που αποπνέει Ποιότητα!», «Θα είμαστε. Θα μεταλάβουμε πολιτισμό για μια ακόμη χρονιά. Ευχαριστούμε» είναι μόνο μερικά από τα σχόλια που ακολούθησαν.

Ρωτώ συχνά τους καλλιτέχνες στις συνεντεύξεις, τι σημαίνει γι’ αυτούς «πολιτισμός στην εποχή της κρίσης» και παίρνω διάφορες απαντήσεις, ενδιαφέρουσες λιγότερο ή περισσότερο. Αν μπορούσα να δώσω τη δική μου απάντηση, θα έλεγα ότι ναι, ο πολιτισμός και η δημιουργικότητα εν γένει είναι μια ισχυρότατη αντίδραση – αντίσταση στην κρίση, μια πραγματική αγωνιστικότητα. Είναι το απάγγειο για τον καθένα μας, είναι ο τρόπος να σκεφτούμε ξανά ή να βάλουμε τις σκέψεις μας σε σειρά. Είναι η μέθοδος να ηρεμήσουμε, να φιλοσοφήσουμε, να δούμε τα πράγματα υπό το πρίσμα του ανελέητου χρόνου, έτσι ίσως πιο πραγματικά κι από την… πραγματικότητα, πιο ρεαλιστικά, πιο σοφά, πιο στωικά (υπάρχει τελικά και τρίτος δρόμος για να απολαύσεις τη jazz).

Την πρεμιέρα του Sani Festival την απόλαυσα κατά το ήμισυ με ένα τρόπο διαφορετικό. Χιλιάδες αστέρια στο νυχτερινό ουρανό, με μουσική επένδυση τους ήχους της αυτοσχεδιαστικής jazz των βιρτουόζων Potter, Holland, Lueke & Harland. Λίγο παραδίπλα από τους εκατοντάδες που πλημμύρισαν το Λόφο, σε ένα παγκάκι με θέα τον ουρανό και το πέλαγος. Δίνοντας εξηγήσεις στα κορίτσια μου για τους πολέμους που ακούν θέλοντας και μη στην TV, για την οικονομική κρίση, για τα υπαρξιακά της ηλικίας, για το Θεό… για το τι πραγματικά αξίζει σ’ αυτή τη ζωή, για την αξία της αγκαλιάς, για τη σημασία της συζήτησης. Είναι ένα προνόμιο που ο καταπράσινος Λόφος της Σάνης σου το προσφέρει, θα έβαζα στοίχημα ότι το… παγκάκι, χορταράκι, αστεράκι περιλαμβάνεται στο concept του Sani Festival, ως πεντάστερη συναυλιακή απόλαυση…

*Την ερχόμενη Παρασκευή και το Σάββατο, ο Hugh Coltman έρχεται για πρώτη φορά στην Ελλάδα, για μια συναυλία αποκλειστικά για το Sani Festival και ερμηνεύει Nat King Cole την Παρασκευή 17 Ιουλίου ενώ το Σάββατο 18 Ιουλίου ο βραβευμένος με Grammy Kurt Elling – oι New York Times επισημαίνουν πως «Ο Elling είναι η πιο ξεχωριστή ανδρική φωνή της εποχής μας», ενώ η Washington Post προσθέτει ότι «Από τα μέσα της δεκαετίας του 1990 κανένας άλλος jazz τραγουδιστής δεν υπήρξε τόσο τολμηρός, δυναμικός και ενδιαφέρων όσο ο Kurt Elling – ανεβαίνει τον Λόφο της Σάνης για μία αποκλειστική συναυλία ειδικά για το Sani Festival.

Εκείνη τη νύχτα, θα έχουμε Νέα Σελήνη μόλις 2 ημερών. Δηλαδή τίποτα. Σκοτάδι, κύμα, λίγο φεγγάρι, εκατομμύρια αστέρια. Σούπερ! Ευκαιρία για απόλαυση!

Προηγούμενο άρθροΓαλλία – Ελλάδα: συγκινητικές στιγμές στο Γαλλικό Ινστιτούτο…
Επόμενο άρθροΓεράσιμος Ανδρεάτος: Κι ύστερα έρχεται η αγάπη….
Σπούδασα νομικά στο ΑΠΘ, θέλοντας να γίνω δημοσιογράφος. Παράλληλα, φωτογραφία από μεράκι. Κλικ με ριπές. Γιατί η ματιά έχει μεγαλύτερη αξία από οποιοδήποτε μηχάνημα. Πρώτη στάση 1996, στα Σπορ του Βορρά του Μπούζα και στον Ελληνικό Βορρά του Μέρτζου. Δεύτερη στάση στον free press «εξώστη» του αξέχαστου Τάσου Μιχαηλίδη. Τρίτη στάση, Μάρτιο 1998, στην ιστορική εφημερίδα «Μακεδονία» και στα πολιτιστικά με αρχισυντάκτη τον άλλον αξέχαστο Χρήστο Αρνομάλλη (πολιτιστικός ρεπόρτερ, προϊστάμενος πολιτιστικού, συντάκτης ύλης πολιτικού, αρθρογράφος). Και διευθυντή τον αείμνηστο Λάζαρο Χατζηνάκο. Τέλειωσα με τη «Μακεδονία» το 2006 ως διευθυντής σύνταξης της κυριακάτικης έκδοσης, όταν ακόμη η εφημερίδα πουλούσε 17.000 φύλλα. Μετά ήρθε το «Κεντρί» όπου συνεργάστηκα ως σύμβουλος έκδοσης κι έπειτα η free press «Karfitsa» στην οποία εργάστηκα ως διευθυντής από τον Φεβρουάριο του 2010 ως τον Μάιο του 2011. Από το Μάιο 2016 ως τον Μάρτιο 2018 αρθρογράφος στη thessnews. Παράλληλα, όλα αυτά τα χρόνια, γραφείο Τύπου σε δύσκολες μάχες (Νομαρχία Θεσσαλονίκης, Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας), του ΚΘΒΕ, ειδικός σύμβουλος σε θέματα επικοινωνίας του Δημάρχου Δέλτα και λογογράφος λόγων κρίσιμων. Σταθερά, από την πρώτη του μέρα, στο thinkfree.gr, καταφύγιο λέξεων και σκέψεων. Καταφύγιο δημιουργικότητας στην εποχή που ο χώρος των ΜΜΕ έχει διαλυθεί και τα πάντα αμφισβητούνται. Καταφύγιο αξιοπιστίας και αλήθειας στην εποχή των fake news και του κιτρινισμού. https://www.facebook.com/gkessopoulos

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.