Χαιρετίσματα… στο διαφορετικό

0
568

Γράφει ο Πέτρος Λεμονίδης /[email protected]

“Do not fear to be eccentric in opinion, for every opinion now accepted was once eccentric”.

Bertrand Russell

«Καλά, πού το δες αυτό γραμμένο; Πόσες φορές θα σου πω ακόμη πως κάτι τέτοιο δε μπορεί να γίνει;». Φαντάζομαι πως όλοι μας έχουμε ακούσει τα παραπάνω λόγια ή παρόμοια. Άλλοι συχνότερα, άλλοι σπανιότερα, έχουμε νιώσει να χτυπάμε πάνω σε τοίχο. Πρόκειται για αυτό το καταπληκτικό αίσθημα της πλήρους «γειώσεως».

Μας μαθαίνουν πολλά, για να είμαστε ικανοί να ακολουθήσουμε όσους ήδη τα ξέρουν. Η γνώση, λένε κάποιοι, είναι εφόδιο. Άλλοι πάλι ισχυρίζονται πως η γνώση είναι παγίδευση. Ποιος άραγε να έχει δίκιο; Ποντάρω όσα έχω και δεν έχω πως η απάντηση θα είναι το : «Εξαρτάται. Ανάλογα πώς τη χρησιμοποιεί ο καθένας». Η περιπτωσιολογία είναι μια συνηθισμένη πρακτική που βραχυπρόθεσμα φαίνεται να λύνει τα προβλήματα, ενώ μακροπρόθεσμα μας βυθίζει όλο και πιο πολύ σ’ αυτά – φαντάζομαι πως αυτό ίσως ηχεί άσχημο και αρκετοί υπέρμαχοι του ορθολογισμού έχουν ήδη σηκώσει τα μανίκια τους, αλλά μήπως να το ξανασκεφτούμε;

Πόσο ανοιχτοί είμαστε στο διαφορετικό και πόσο διαφορετικό μπορούμε να αντέξουμε; Βλέπουμε γύρω μας ανθρώπους που είναι απόλυτα σύμφωνοι με όλους τους κανόνες των ορίων της λογικής, της ευαισθησίας, ακόμη και της αισθητικής των πολλών και χαιρόμαστε, γιατί νιώθουμε να ταιριάζουμε στο ίδιο πλαίσιο. Εν αντιθέσει, όταν δούμε κάτι που δε συνάδει με τα παραπάνω, σχεδόν υποχρεούμαστε να νιώσουμε αμήχανα. Συχνά το σαρκάζουμε κιόλας για να δείξουμε την υπεροχή μας.

Όσο απλά μπορούμε να χαρακτηρίσουμε κάποιον ακραίο και εκκεντρικό με αυτά που κάνει, λέει ή φοράει, το ίδιο εύκολα μπορούμε να συμφωνήσουμε με κάποιον που ακολουθεί μια μετριοπαθή πλειοψηφία. Ακόμη και να μην συμφωνούμε απόλυτα, η ασπίδα της πεπατημένης είναι εξαιρετικά εξασφαλιστική – Όμοιος ομοίω αεί πελάζει, που έλεγε και ο Πλατωνάκος.

Ενώ θέλουμε να ξεχωρίζουμε, φοβόμαστε να διαφέρουμε. Μάθαμε να μην προκαλούμε, γιατί η «πρόκληση» χρωματίστηκε αρνητικά ως όρος, από τα παιδικά μας χρόνια ακόμη. Και ειλικρινά δεν κάνω λόγο για μια διαφορετικότητα – αυτοσκοπό (αν και στη show biz συνήθως είναι το κύριο ζητούμενο) αλλά για μια αναγκαία διαφορετικότητα που προσφέρει μια άκακη ποικιλία, χωρίς να θίγει, να προσβάλλει ή να μειώνει κανέναν. Η έννοια του σεβασμού είναι πάντα ο βασικός πυλώνας σε κάθε τι , το διαφορετικό.

Δεν είμαστε όλοι ίδιοι και δε θα μπορούσαμε άλλωστε. Μα ο καθένας έχει κάτι ξεχωριστό και μπορεί να το προσφέρει – στην παρούσα κατάσταση δε, πρέπει να το προσφέρει. Ωστόσο, κάτι μας κρατάει πίσω. Πολύ φοβάμαι πως αυτό το κάτι έχει πρόσωπο και είναι οι γύρω μας. Αναλογιστείτε μόνο πως κάποτε, ενώ όλοι πίστευαν ότι η γη είναι ακίνητη, κάποιος υποστήριξε το αντίθετο και ήρθε αντιμέτωπος με την Ιερά Εξέταση (Γαλιλαίος).

Σκεφτείτε λοιπόν διπλά την επόμενη φορά που θα περάσει κάποιος από δίπλα σας, φορώντας κάτι ασυνήθιστο, αν θα τον κοροϊδέψετε ή αν θα τον θαυμάσετε, γιατί έχει τα «κότσια» να κάνει κάτι που εσείς, ως μέσος άνθρωπος, φοβάστε. Το ίδιο να σκέφτεστε και όταν είστε σε ένα κλαμπ και κανείς δεν χορεύει αλλά εσείς θέλετε. Αυτά είναι από τα πιο «αθώα» ενδεικτικά παραδείγματα που μπορεί κάποιος να σκεφτεί. Υπάρχουν πλείστα άλλα, στα οποία ο καθένας πρέπει να κάνει τη δική του αναγωγή, πάντα χωρίς φόβο αλλά με έντονο πάθος.

Συνταγματικά τουλάχιστον, θα έπρεπε να ζούμε σε μια κοινωνία ανεκτικότητας. Η κοινωνία της ανεκτικότητας όμως, εύκολα παρερμηνεύεται σε κοινωνία της «ανοχής». Συνεπώς, το θέμα είναι το ποιος και με τι κριτήρια παρερμηνεύει.

Τα «Χαιρετίσματά» μας λοιπόν σε κάθε τι, το διαφορετικό που σέβεται τα όμοια. Και μην ξεχνάτε αυτό που επέμενε να λέει κάποιος γνωστός μας, «Κι όμως η γη γυρίζει …».

Προηγούμενο άρθροΗ πολιτεία, τα κενά και η Χρυσή Αυγή
Επόμενο άρθροΟ Mischa Kuball στη Μονή Λαζαριστών
Τι είναι το thinkfree; Καλή ερώτηση. Μια παρέα, έτσι ξεκίνησε κι έτσι συνεχίζει, που θέλει να ποστάρει χωρίς περιορισμούς ό,τι την ευχαριστεί. Ό,τι γράφει ή ό,τι διαβάζει. Στο thinkfree δίνουμε το λόγο στους ανθρώπους του πολιτισμού μέσα από τη δραστηριότητά τους, αναδεικνύουμε νέα πρόσωπα με κοινό χαρακτηριστικό τη θετική σκέψη (think positive) και τη δημιουργικότητα σε κάθε τομέα και χώρο (πολιτιστικό, επιχειρηματικό, επιστημονικό κ.ά.), φιλοξενούμε ελεύθερα (write free) τεκμηριωμένες απόψεις για θέματα πολιτικής πολιτισμού, πολιτικής και κοινωνίας, οικολογίας και αστικού περιβάλλοντος, αρχιτεκτονικής και υγιεινής ζωής. Το thinkfree είναι κι ένα διπλό πείραμα: σχέσεων μεταξύ των ανθρώπων που το στηρίζουν, αλλά και δημιουργίας ενός no budget ηλεκτρονικού περιοδικού (e-magazine). Γι' αυτό δεν είναι τυχαίο ότι μακροημερεύουμε χωρίς δυσκολία! Με σεβασμό και εκτίμηση, με αγάπη γι' αυτό που κάνουμε.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.