1 Απριλίου 1955, άσκηση μνήμης

2
1502

cyprusΓράφει ο Τάσος Μπανιώρας / MSc. Πληροφορική & Εκπαίδευση ΑΠΘ

Την 1η Απριλίου του 1955 επέλεξε να ξεκινήσει τη δράση της η Εθνική Οργάνωσις Κυπρίων Αγωνιστών, πιο γνωστή ως ΕΟΚΑ. Οι εκρήξεις βομβών στην μέση της νύχτας στις μεγαλύτερες πόλεις της Κύπρου ξάφνιασαν τους Άγγλους όσο και τον Κυπριακό λαό. Ο οποίος λαός λίγα χρόνια νωρίτερα (15-1-1950) είχε αποφασίσει με ποσοστό 95,7% ένωση με την Ελλάδα.

Ο στόχος της ΕΟΚΑ ήταν πολύ απλός, συνοψίζεται σε μία μόνο λέξη, Ελευθερία. Για αυτό και έτυχε της αποδοχής του Κυπριακού λαού. Όλοι προσπαθούσαν με οποιοδήποτε τρόπο να βοηθήσουν. Μαθητές των Γυμνασίων τάχα παίζανε στους δρόμους ενώ στην πραγματικότητα σημείωναν πινακίδες των αγγλικών στρατιωτικών οχημάτων. Παρόλα αυτά κρατήθηκαν αποστάσεις την επομένη των εκρήξεων. Ουδείς γνώριζε εάν πρόκειται για μία νέα μορφή αγώνα για την απελευθέρωση, κάποιος είδος τρομοκρατίας ή για κάποιους ξεσηκωμένους νεαρούς τους οποίους συνεπήρε το κλίμα της εποχής κατά των Άγγλων.
Όλα αυτά δε συνέβησαν εν μία νυκτί ούτε αποτελούν προϊόν έξαρσης εθνικιστικών κορωνών όπως κάποιοι διατείνονται. Από τα μέσα της δεκαετίας του ΄30 ο Κυπριακός Ελληνισμός υπόκεινταν σε τρομερές πιέσεις και ανελευθερίες. Σουλτανικός φόρος 90.000 λιρών όταν τα έσοδα της Κύπρου το 1931 ήταν 739.000 λίρες,  πλήρης έλεγχος στα ελληνικά σχολεία αφαιρώντας την διοίκηση τους από τις Ελληνικές κοινότητες και συνολική καταπίεση. Η οικονομική κρίση της τότε εποχής όξυνε το κλίμα στην Μεγαλόνησο. Οι Βρετανοί για ένα έλειμμα ύψους 11.000 λιρών θέλησαν να ξοδέψουν το αποθεματικό των Κυπρίων για τυχόν θεομηνίες. Παρά το γεγονός πως δεν ψηφίστηκε απο το Συμβούλιο της νήσου, με την ανοχή των Τουρκοκύπριων, ο Άγλλος Αρμοστής Storrs επέβαλε την άποψή του. Ξέσπασε διαδήλωση που αποτέλεσμα είχε ένας μαθητής να υψώσει τη γαλανόλευκη αντί της Βρετανικής σημαίας στην είσοδο του Κυβερνείου.
Παρόμοια περιστατικά συνέβησαν στην Πάφο, την Λεμεσό, την Αμμόχωστο. Το αποτέλεσμα φυσικά ήταν οι Άγγλοι αστυνομικοί να ανοίξουν πυρ. Ο φόρος που πλήρωσε τότε η Κύπρος ήταν 9 Kύπριοι νεκροί  από πυροβολισμούς των Αρχών (Oνούφριο Kληρίδης, Παναγιώτης Δημητρίου, Kυριάκος Παπαδόπουλος, Σάββας Mασούρης, Γεώργιος Mούτσος, Xαράλαμπος Φιλής, Mιχαήλ Iωάννου, Λοΐζος Λοΐζίδης, Iωάννης Σαλουμής), τριάντα τραυματίστηκαν σοβαρά, ενώ δεκάδες άλλοι ανώνυμοι δέχτηκαν μικρότερους τραυματισμούς. Φυσικά υπήρξαν φυλακίσεις ηγετών, κατ’οίκων περιορισμοί σε όλο τον Κυπριακό λαό των μεγάλων πόλεων, λογοκρισία σε όλες τις Κυπριακές εφημερίδες και ζητήθηκε το ιλιγγιώδες ποσό των 34.000 λιρών για την «επανόρθωση της κυβερνητικής περιουσίας».
Σήμερα εμείς οι νέοι που θα σχολιάσουμε την πολιτική καθημερινότητα μιλάμε συνεχώς για τους φόρους. Τις περασμένες δεκαετίες στην μαρτυρική μεγαλόνησο οι νέοι κι οι οικογένειες τους μιλούσαν για φόρο αίματος. Τα παραδείγματα και τα ονόματα πολλά. Ενδεικτικά μόνο αναφέρουμε πως από τους Άγγλους σκοτώθηκαν:Γρηγόριος Αυξεντίου – Μάρκος Δράκος – Πέτρος Γιαλλούρος -Ανδρέας Κάρυος – Γεώργιος Κάρυος – Στυλιανός Λένας – Κυριάκος Μάτσης – Χαράλαμπος Μούσκος – Ηλίας Παπακυριακού – Φώτιος Πίττας – Χρήστος Σαμάρας.Κύπριοι απαγχονισθέντες υπό των Άγγλων:Μιχαήλ Καραολής, ετών 23, 10-5-56.
Ανδρέας Δημητρίου, ετών 22, 10-5-56.
Ανδρέας Ζάχος, ετών 24, 9-8-56.
Ιάκωβος Πατάτσος, ετών 22, 9-8-56.
Χαρίλαος Μιχαήλ, ετών 22, 9-8-56.
Μιχαήλ Κουτσόφτας, ετών 22, 21-9-56.
Στέλιος Μαυρομάτης, ετών 20, 21-9-56.
Ανδρέας Παναγίδης, ετών 22, 21-9-56.
Ευαγόρας Παλληκαρίδης, ετών 19, 13-3-57.
κανενας δεν ξεχνα, τιποτα δεν ξεχνιεται
Ιστορίες όπως αυτές του Ευαγόρα Παλληκαρίδη και του Γρηγόρη Αυξεντίου δεν πρέπει να ξεχνιούνται. Αποτελούν λαμπρό παράδειγμα θυσίας για τα ιδανικά. Πολύ δε περισσότερο όταν το ιδανικό είναι αυτό της Ελευθερίας. Δυστυχώς η Ιστορία η οποία διδάσκεται στα ελληνικά σχολεία αφιερώνει ένα εκπληκτικά μικρό κομμάτι στην Κύπρο. Φοβάμαι πως συνηγορεί η ίδια η κοινωνία.
Θυμόμαστε (και πολύ καλά κάνουμε) την ιστορία των Εβραίων και τον διωγμό που υπέστησαν από τους Ναζί. Οι Εβραίοι οι οποίοι υπέστησαν τα πάνδεινα κατάφεραν να λαμβάνουν αποζημιώσεις, περιουσίες, ελαφρύνσεις και να ψηφίζονται νόμοι σε όλο τον κόσμο για αντησημιτισμό και ρατσισμό.
Οι γονείς των Κυπρίων οι οποίοι σκοτώθηκαν είτε στον αγώνα ενάντια στη Βρετανική Αυτοκρατορία είτε το 1974 δε θα λάβουν αποζημίωση. Οι περιουσίες που χάθηκαν κατά τη διάρκεια του Αττίλα πολύ δύσκολα θα αναπληρωθούν και μάλιστα 40 χρόνια μετά. Τουλάχιστον ας μην ξεχνάμε την Ιστορία, τα ονόματα αυτών των παιδιών, είναι το λιγότερο που μπορούμε να κάνουμε. Ταυτόχρονα διδασκόμαστε το μεγαλείο ψυχής. Αν δε σας έπεισα τότε μία βόλτα στην πράσινη γραμμή ή στην Αμμόχωστο θα σας πείσει. Εκεί θα νιώσεις ένα «σφίξιμο».
Παρά τα παραπάνω ηρωικά επιτεύγματα η ΕΟΚΑ για πολλούς θεωρούνταν μία εθνικιστική οργάνωση ή ακόμη χειρότερα τρομοκρατική λόγω της ένοπλης βίας. Πολλά λέγονται εύκολα ειδικά όταν είμαστε ασφαλείς και απομακρυσμένοι. Χωρίς να γνωρίζω την πλήρη δράση της οργάνωσης με πολιτικό προϊστάμενο τον Μακάριο και στρατιωτικό προϊστάμενο τον Γεώργιο Γρίβα (Διγενή) αρκεί να παραθέσουμε ένα κομμάτι από την προκήρυξη έναρξης του αγώνα από τον τελευταίο:
«Διεθνείς διπλωμάται, ατενίσατε το έργον σας. Είναι αίσχος εν εικοστώ αιώνι, οι λαοί να χύνουν το αίμα των διά να αποκτήσουν την λευτεριά των, το θείον αυτό δώρον, για το οποίον και εμείς επολεμήσαμεν παρά τό πλευρόν των λαών σας, και για το οποίον σείς τουλάχιστον διατείνεσθε ότι επολεμήσατε εναντίον τού ναζισμού και τού φασισμού.»

Με πηγές από www.istorikathemata.com/

2 ΣΧΟΛΙΑ

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.