Π. ΠΑΝΤΕΛΙΔΗΣ: Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΠΟΥ ΗΘΕΛΕ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΑΣΤΕΡΙ

0
984

pantelidis

ΟΛΑ ΕΙΝΑΙ ΔΑΝΕΙΚΑ Γράφει η Άντζελα Ζιούτη / συγγραφέας / [email protected]

Στο σχολείο ήταν σημαιοφόρος. Ένα αμούστακο ακόμη παιδί που σήκωνε με περηφάνεια την ελληνική σημαία. Άριστος μαθητής. Μετά πέρασε με πανελλήνιες στο πολεμικό ναυτικό και υπηρετούσε ως υπαξιωματικός. Στο πατρικό του σπίτι παντού έβλεπες μουσικά όργανα. Ο μπαμπάς του έπαιζε πλήκτρα. Ίσως από εκεί τράβηξε ο νεαρός Παντελής τη “φλέβα” για τη μουσική. Από μικρός τραγουδούσε. Έγραφε καψούρικους στίχους, έκανε τη σύνθεση. Το κοστούμι του υπαξιωματικού τον “στένευε”. Και αφού οι πόρτες της μουσικής βιομηχανίας ήταν ερμειτικά κλειστές για έναν άσημο τραγουδιστή, αυτός μπήκε από το παράθυρο. Το 2012 ανέβασε στο Youtube ένα ερασιτεχνικό βίντεο όπου τραγουδούσε το “Δεν ταιριάζουμε σου λέω” φορώντας ένα λευκό μπλουζάκι και δίχως να κοιτά καν στην κάμερα. Μέσα σε μικρό διάστημα το βίντεο κλιπ του συγκέντρωσε 2.000.000 επισκέπτες. “Ωπ, εδώ κάτι γίνεται” σκέφτηκε ο ίδιος αλλά και και η μεγάλη δισκογραφική εταιρεία που τον ενέταξε πλέον στους κόλπους της. Μια μέρα ανακοίνωσε στους οικείους του ότι παραιτείται από το πολεμικό ναυτικό καθώς δεν μπορούσε να έχει και τις δύο ιδιότητες. Δεν ήθελε να περάσει όλη τη ζωή ως “καραβανάς”. Ήθελε να γίνει ένα ακόμη αστέρι στο εγχώριο σταρ σύστεμ. Η πορεία του ξέφρενη. Από τις γειτονιές της Νέας Ιωνίας στις μεγάλες πίστες να πρωταγωνιστεί δίπλα στα πρώτα ονόματα του χώρου. Οι θαμώνες των νυκτερινών κέντρων όπου εμφανίζονταν το αποθέωναν και τον “έπνιγαν” μέσα σε ένα βουνό από γαρύφαλλα.

Είχε κάνει πλέον το σουξέ. Για μια τετραετία, απ’ το 2012 που μπήκε στη ζωή μας, έγραψε δεκάδες τραγούδια. Ολα με την κιθάρα του. «Αλκοολικές οι νύχτες». «Συνοδεύομαι». «Αλεξίσφαιρο γιλέκο». «Είχα κάποτε μια αγάπη». «Λιώμα σε γκρεμό». Τα είχε καταφέρει χωρίς ξένες πλάτες και δημόσιες σχέσεις. Η καριέρα του έτρεχε πλέον με μεγάλη ταχύτητα και δίχως φρένο. Μέχρι που ξαφνικά ένα πρωί “ανετράπη” μαζί με το μαύρο τζιπ που οδηγούσε στη λεωφόρο Βουλιαγμένης. Ο 32χρονος που διεκομίσθη στο Ασκληπιείο Βούλας μετά το τροχαίο ήταν διάσημος. Ήταν ο Παντελής Παντελίδης. Τα δύο νεαρά κορίτσια που τον συνόδευαν διέφυγαν τον κίνδυνο. Ο νεαρός τραγουδιστής ήταν νεκρός. Αμέσως μετά την αναγγελία του θανάτου του, όλη η Ελλάδα βούρκωσε. Δεκάδες καλλιτέχνες έγραψαν, δήλωσαν τη συντριβή τους με αναρτήσεις στο Facebook.

«Εφυγε σήμερα ένα νέο παιδί μ’ ένα τρόπο άδικο, φρικτό και τραγικό. Ενα παιδί εντελώς αυτοδημιούργητο, που στηρίχθηκε μόνο στις δικές του δυνάμεις και στον κόσμο.Συμπαραστέκομαι στην οδύνη των αγαπημένων του» έγραψε ο Γιώργος Νταλάρας.
Η γειτονιά του στη Νέα Ιωνία ντύθηκε στα μαύρα. Παιδικοί φίλοι και φίλες δε μπορούσαν να πιστέψουν την τραγική είδηση. Το πρακτορείο ΠΡΟ-ΠΟ που διατηρούσε η οικογένεια του κλειστό. Από έξω πλήθος λουλούδια και αναμμένα κεριά. Μικρά σημειώματα οδύνης.

Χθες ο Παντελής θα έκανε πρεμιέρα σε νυχτερινό κέντρο με τη Δέσποινα Βανδή και τον Κώστα Μαρτάκη. Όμως απρόσμενα για όλους πάτησε το γκάζι κι έκανε πρεμιέρα στον ουρανό. Ο νεαρός που έσπασε με τη φωνή και τη κιθάρα του κάθε κανόνα του σταρ σύστεμ, έγινε αυτό που πάντα ήθελε. Ένα αστέρι.

Προηγούμενο άρθροΕ ΟΧΙ ΚΑΙ ΝΑ ΜΑΣ ΦΟΡΤΩΝΕΙ ΤΟ FACEBOOK ΥΠΟΧΡΕΩΣΕΙΣ
Επόμενο άρθροΗ ΕΦΗ ΣΤΑΜΟΥΛΗ Κ Η SOLD OUT ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ Κ.Θ.Β.Ε.
Γεννήθηκα το Φεβρουάριο του ’68 στη Θεσσαλονίκη. Η μαμά λέει ότι εκείνη τη μέρα, χιόνιζε πολύ. Η συγκοινωνία είχε σταματήσει και το ολόλευκο αστικό τοπίο διακόπτονταν από τις βαθιές πατημασιές των περαστικών. Στην ίδια πόλη μερικά χρόνια μετά σπούδασα οικονομικά στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο. Από τα οικονομικά όμως αγάπησα πιο πολύ την ποίηση. Τον Λειβαδίτη, τον Καρούζο, τον Πρεβέρ. Γιατί η επιστήμη σε μαθαίνει πως να κουμαντάρεις τα λεφτά. Ενώ η ποίηση πως να κουμαντάρεις τη ψυχή. Το 1999 εκδόθηκε η συλλογή μου «Ο Θεός κατοικεί σε ουρανοξύστη, 31 ποιήματα της πόλης» από τον Παρατηρητή. Λίγο αργότερα το 2003 κυκλοφόρησε από τα Ελληνικά Γράμματα «Η Αρχιτεκτονική των σιωπηλών ημερών». Το πρώτο μου μυθιστόρημα εκδόθηκε από τη Φερενίκη το 2009 με τον τίτλο «Ο ήλιος στο πάτωμα». Προφητικός τίτλος για μια χώρα που κατρακύλησε κατόπιν στο ναδίρ. Αρθρογραφούσα στην Karfitsa και τώρα στο Thinkfree. Ευτυχώς που η σκέψη δεν είναι Μερσεντές να κατασχεθεί. Γιατί εδώ σκεφτόμαστε ακόμη. Ελεύθερα.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.