41 χρόνια, Κύπρος, πραξικόπημα: το μάθημα που δεν πήραμε…

0
553

cyprus_archbishopric_palace

15 Ιουλίου σήμερα.
Οι μνήμες γυρνάνε 41 χρόνια πίσω στον Ιούλιο του 1974. Στο πραξικόπημα που διενήργησαν άφρονες «πατριώτες» εντός και εκτός Κύπρου, κατά της εκλεγμένης πολιτικής ηγεσίας του νησιού, αφού από το 1967 συστηματικά δίχασαν και διαίρεσαν τον κυπριακό Ελληνισμό σε Μακαριακούς και Αντιμακαριακούς, σε προδότες και πατριώτες, σε Ενωτικούς και Ανθενωτικούς.

Το πραξικόπημα ήταν η προτελευταία πράξη μιας καλοστημένης τραγωδίας στην οποία συμμετείχαν συνειδητά ή ασυναίσθητα σχεδόν όλη η τότε πολιτική ηγεσία και ο διαιρεμένος Κυπριακός Ελληνισμός, που οδήγησε στη τελική πράξη, με τη βάρβαρη Τουρκική Εισβολή της 20ής Ιουλίου 1974 και την κατοχή μέχρι σήμερα του 37% της Κύπρου με όλες τις γνωστές συνέπειες.

Αν και πέρασαν 41 ΧΡΟΝΙΑ, δεν έχουμε κανένα δικαίωμα να ΞΕΧΑΣΟΥΜΕ την προδοσία, τους προδότες, τους νεκρούς και αγνοούμενους συγγενείς, φίλους και συμπατριώτες μας.

Αν και πέρασαν 41 ΧΡΟΝΙΑ ακόμη δεν μπορέσαμε να επουλώσουμε τα ψυχικά και σωματικά τραύματα που μας δημιούργησαν το πραξικόπημα και η Τουρκική εισβολή και κατοχή

41 ΧΡΟΝΙΑ μετά κι ακόμη προσπαθούμε να βρούμε τη ψυχική μας γαλήνη, χωρίς να πετύχουμε την ΕΝΟΤΗΤΑ του λαού μας.

41 ΧΡΟΝΙΑ μετά κι ακόμη δεν μάθαμε από τα παθήματα και τα λάθη μας. Δεν μονιάσαμε. Και δεν συμφωνήσαμε ακόμη σε μια κοινή γραμμή κι ένα κοινό στόχο.

41 ΧΡΟΝΙΑ, από το πραξικόπημα και την Τουρκική Κατοχή και αντί να μιλάμε για μια Κύπρο Ενιαία, Ελεύθερη και Ανεξάρτητη, χωρίς στρατεύματα κατοχής κι εποίκους, συζητάμε για διάλυση της Κυπριακής Δημοκρατίας και ΔΔΟ.

Επειδή σήμερα, θα γραφτούν και θα ειπωθούν πολλά, από πολλούς που έζησαν ή δεν έζησαν τα γεγονότα του 1974 θέλω να καταλήξω με τη εξής προτροπή:

ΕΥΘΥΝΗ όλων, όσων ζήσαμε και επιζήσαμε του πραξικοπήματος και της τουρκικής εισβολής, είναι να συμβάλουμε στη σφυρηλάτηση της ΕΝΟΤΗΤΑΣ, της ΟΜΟΨΥΧΙΑΣ και την καλλιέργεια του εθνικού φρονήματος του Κυπριακού λαού και με τις πράξεις μας να αποδείξουμε ότι το πιστεύουμε και το εννοούμε. Αυτό πιστεύω ότι θα ήταν το καλύτερο μνημόσυνο στους αδικοχαμένους αδελφούς, φίλους, συγγενείς και συμπατριώτες μας.

Andreas Germanos

 

*Διαβάστε το χρονικό από το Κυπριακό Πρακτορείο Ειδήσεων:

Η αντίστροφη μέτρηση για τη διχοτόμηση της Κύπρου ξεκίνησε όταν το 1967 την εξουσία στην Ελλάδα κατέλαβε η στρατιωτική δικτατορία. Οι σχέσεις μεταξύ αυτού του καθεστώτος και του Προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας, Μακάριου ΙΙΙ ήταν τεταμένες.

Με το σήμα «Αλέξανδρος εισήλθε νοσοκομείον», ο επικεφαλής των ελληνικών στρατιωτικών δυνάμεων στην Κύπρο ταξίαρχος Μ. Γεωργίτσης ανήγγειλε στην ηγεσία της ελληνικής χούντας, το πρωί της 15ης Ιουλίου 1974, την έναρξη του πραξικοπήματος ενάντια στον δημοκρατικά εκλεγμένο Πρόεδρο της Κύπρου.

Νωρίς το πρωί της Δευτέρας, 15 Ιουλίου 1974, ο Μακάριος επέστρεφε στο Προεδρικό Μέγαρο στη Λευκωσία από την εξοχική του κατοικία στο Τρόοδος, όπου είχε περάσει το Σαββατοκύριακο. Την ώρα εκδήλωσης του πραξικοπήματος, ο Μακάριος δεχόταν μια ομάδα ελληνοπαίδων από την Αίγυπτο.

Όταν τα πυρά πύκνωσαν και το Προεδρικό Μέγαρο άρχισε να κανονιοβολείται από τα τεθωρακισμένα της Εθνικής Φρουράς, ο Μακάριος, αφού προστάτευσε πρώτα τους μικρούς του επισκέπτες, στη συνέχεια διέφυγε από τη μοναδική αφύλακτη δίοδο, που υπήρχε στα δυτικά του Προεδρικού Μεγάρου. Κατέφυγε στη Μονή Κύκκου και στη συνέχεια στην Πάφο. Και ενώ οι πραξικοπηματίες θεωρούσαν τον Μακάριο νεκρό και το ανακοίνωναν συνεχώς μέσω του ΡΙΚ, αυτός ήταν ζωντανός και απηύθυνε μήνυμα μέσω ενός αυτοσχέδιου ραδιοσταθμού της Πάφου όπου δήλωνε στο λαό:

«Ελληνικέ Κυπριακέ Λαέ! Γνώριμη είναι η φωνή που ακούεις. Γνωρίζεις, ποιος σου ομιλεί. Είμαι ο Μακάριος. Είμαι εκείνος, τον οποίο συ εξέλεξες δια να είναι ο ηγέτης σου. Δεν είμαι νεκρός. Είμαι ζωντανός. Και είμαι μαζί σου, συναγωνιστής και σημαιοφόρος εις τον κοινόν αγώνα. Το πραξικόπημα της χούντας απέτυχε. Εγώ ήμουν ο στόχος της και εγώ, εφόσον ζω, η Χούντα εις την Κύπρον δεν θα περάση. Η Χούντα απεφάσισε να καταστρέψη την Κύπρο.Να την διχοτομήση.Αλλά δεν θα το κατορθώση. Πρόβαλε παντοιοτρόπως αντίστασιν εις την Χούντα. Μη φοβηθής. Ενταχθήτε όλοι εις τα νομίμους δυνάμεις του κράτους. Η Χούντα δεν πρέπει να περάση και δεν θα περάση. Νυν υπέρ πάντων ο αγών.»

Ο Μακάριος επιβιβάστηκε σε βρετανικό στρατιωτικό αεροσκάφος και μέσω Μάλτας μετέβη στο Λονδίνο, όπου την επομένη, 17 Ιουλίου, συναντήθηκε με τον Βρετανό πρωθυπουργό Χάρολντ Ουϊλσον και τον Υπουργό Εξωτερικών Τζέιμς Κάλαχαν. Οι Ηνωμένες Πολιτείες ζήτησαν την υποστήριξη της ανεξαρτησίας της Κύπρου και κάλεσαν όλα τα κράτη να πράξουν το ίδιο, ενώ ο Υπουργός Εξωτερικών Χένρι Κίσιγκερ απέρριψε πρόταση για υποστήριξη του ανατραπέντος καθεστώτος Μακαρίου.

Χρησιμοποιώντας την εγκληματική αυτή πράξη ως πρόσχημα, η Τουρκία εισέβαλε στην Κύπρο πέντε ημέρες αργότερα. Σε μια εισβολή δύο φάσεων, τον Ιούλιο και τον Αύγουστο, και παρά τις εκκλήσεις του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ [Ψήφισμα 353 (1974)] και τη γρήγορη αποκατάσταση της συνταγματικής τάξης στο νησί, η Τουρκία κατέλαβε το 36,2 τοις εκατό της εδαφικής επικράτειας της Κυπριακής Δημοκρατίας και εκτόπισε βίαια περίπου 200.000 Ελληνοκυπρίους από τις εστίες τους. Άλλοι 20.000 Ελληνοκύπριοι, οι οποίοι παρέμειναν στις κατεχόμενες περιοχές, εξαναγκάστηκαν και αυτοί τελικά να εγκαταλείψουν τα σπίτια τους και να αναζητήσουν καταφύγιο στις ελεγχόμενες από την κυπριακή Κυβέρνηση περιοχές. Μέχρι το 2008 λιγότεροι από 500 εγκλωβισμένοι Ελληνοκύπριοι παρέμεναν στις κατεχόμενες περιοχές.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.