ΑΓΓΕΛΑ: ΕΡΜΗΝΕΙΕΣ ΠΟΥ ΜΑΣ ΖΕΣΤΑΝΑΝ ΣΤΗ ΜΟΝΗ ΛΑΖΑΡΙΣΤΩΝ

0
1918

αγγέλαΕΠΙ ΣΚΗΝΗΣ γράφει η Κατερίνα Νικολάου / [email protected]

Πήγα την Παρασκευή στην πρεμιέρα της παράστασης του Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδος «Αγγέλα» στη Μονή Λαζαριστών με πολύ χαμηλές προσδοκίες. Όχι για κανέναν άλλο λόγο, αλλά γιατί θεώρησα το έργο «μελόδραμα εποχής» κάτι που δεν με εξιτάρει και τόσο ως θεατή του 2016. Βρέθηκα ευχάριστα έκπληκτη και συνεπαρμένη από τις ερμηνείες των ηθοποιών, το «μέτριο» με την αρχαιοελληνική έννοια σκηνικό και την καλή σκηνοθεσία και άλλη μια φορά θυμωμένη και απογοητευμένη από τον Έλληνα θεατή.

Θα ξεκινήσω από τον ηθοποιό που μου έκανε την μεγαλύτερη εντύπωση κι αυτό γιατί τον είδα και σε άλλες δύο παραστάσεις πέρσι (Γλάρος και Ιφιγένεια εν Ταύροις) και στην «Αγγέλα» είδα έναν άλλο ηθοποιό. Ο Μιχάλης Συριόπουλος ήταν καταπληκτικός στον ρόλο του «Λάμπρου». Χωρίς υπερβολές και «ψευτομαγκιές» μετέφερε όλη τη μενταλιτέ του νέου του ’50, έναν νέο που μοιάζει εν μέρη με τον σημερινό νέο που πνίγεται από το περιβάλλον του και παλεύουν μέσα του η επιβίωση αλλά και η ανάγκη να υπερασπιστεί τις αξίες του. Που η εποχή του επιβάλλει τον κυνισμό αλλά βαθιά μέσα του η αγάπη είναι το μόνο πράγμα που τον κάνει να νιώθει άνθρωπος. Τον άνθρωπο που κάνει έρωτα κι αυτό τον κάνει αφενός ελεύθερο, αφετέρου του δημιουργεί μια δέσμευση, γιατί έχει αρχές, αλλά η εποχή του επιβάλλει να μην έχει. Η φωνή του, η στάση του σώματός του, το βλέμμα του ήταν σε πλήρη αρμονία με τον χαρακτήρα που υποδύθηκε χωρίς να τα φορά σαν ρούχο, αλλά με απόλυτη φυσικότητα.

Η Κατερίνα Αλέξη ήταν μια πολύ πειστική Αγγέλα ειδικά στο δεύτερο μέρος όπου λύθηκε και δεν έδινε τόση σημασία στο πρόσωπό της. Γήινη, στερεοτυπικά Ελληνίδα, λες κι ο ρόλος ήταν ραμμένος πάνω της. Ο Νικόλας Μαραγκόπουλος αισθάνεται για άλλη μια φορά πολύ άνετα στο ρόλο του «κακού» θα ήθελα κάποια στιγμή πάντως να τον δω και σε κάτι διαφορετικό. Και η Πέλλα Μακροδημήτρη ήταν εξαιρετική και πολύ αληθινή στον ρόλο της. Ο Παναγιώτης Παπαιωάννου ζυμώνει μέσα του έναν κωμικό που θα θριαμβεύσει στο μέλλον και περιμένουμε να τον δούμε «ψημένο».

Σε ό,τι αφορά τη σκηνοθεσία του Γιώργου Παλούμπη, ήταν πολύ ατμοσφαιρική, δημιουργούσε ηλεκτρισμό στην ατμόσφαιρα και παρέσερνε τον θεατή συναισθηματικά. Συγχαρητήρια αξίζουν στην Κέλλυ Βρετού για τα σκηνικά και τα κουστούμια καθώς και στον Μπάμπη Παπαδόπουλο για την μουσική.

Αξίζει να το δείτε!

ΥΓ: Αγαπητοί συνθεατές, το θέατρο δεν είναι ο καναπές του σαλονιού σας να βλέπετε DVD και να κάνετε ψιλή κουβέντα σχολιάζοντας την παράσταση. Το χαλάτε σε όλους εμάς που θέλουμε να αφεθούμε και να νιώσουμε τον ηλεκτρισμό και τη μαγεία του θεάτρου. Επίσης τα κινητά τα κλείνουμε!

 

Μονή Λαζαριστών – Σκηνή Σωκράτης Καραντινός (22/01/2016 – 24/04/2016)

πρόγραμμα παραστάεων εδώ

Τετάρτη στις 18.00
Πέμπτη Παρασκευή Σάββατο στις 21.00
Κυριακή στις 19.00

Γενική είσοδος 13 €
Κανονικό εισιτήριο (θέσεις εξώστη) 10 €
Εκπτωτικό εισιτήριο (Φοιτητές, Άνω των 65) 8 €
Τετάρτη – Πέμπτη 5 €

κρατήσεις

Διατίθεται το πάρκινγκ της Μονής Λαζαριστών έναντι 2 ευρώ για όλη τη διάρκεια της παράστασης.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.