Η ΑΛΙΚΗ ΣΤΗ ΧΩΡΑ ΤΩΝ ΜΟΥΡΤΖΟΥΦΛΙΔΩΝ

0
2064

…και ανοίγοντας μια κακοφτιαγμένη πόρτα, άβαφη, με ένα άχαρο χερούλι, βρέθηκε σε μια χώρα όπου τριγυρνούσαν αχτένιστοι, με τσαλακωμένα ρούχα που ίσα-ίσα ζέσταιναν το κορμί τους οι Μουρτζούφλιδες.

γράφει η Κατερίνα Νικολάου

Με βήμα ταλαίπωρο και φωνή νευρική στρίγκλιζαν ή σκορπούσαν φάλτσες φράσεις ανάμεσα σε χασμουρητά.

«Και σιγά, τη μέρα του Αγίου Βαλεντίνου περιμένουμε για να γιορτάσουμε;»

«Και δηλαδή τι τα Χριστούγεννα περιμένουμε για να χαρούμε»

«Μμμμ το θέατρο μας μάρανε»

«Και τι τα δίνεις τα λεφτά στο Χ φιλανθρωπικό σωματείο, μόνο αυτοί έχουν την ανάγκη σου;»

«Καλά για χαζούς ψάχνουν, άκου εκεί εθελοντικός καθαρισμός!»

«Γιορτή της Μητέρας, γιορτές για ανθοπώλες…»

Μόνο όταν μετρούσαν λεφτά χαίρονταν για να αρχίσουν να γκρινιάζουν το επόμενο λεπτό ξανά από την αρχή ότι δεν τους φτάνουν για να αγοράσουν καινούριο αμάξι ή ακριβό κινητό.

Της είχε έρθει πονοκέφαλος από τις αρνητικές σκέψεις που την περιέβαλαν. Έντρομη βγήκε από τη σαραβαλιασμένη πόρτα που κανείς δεν φιλοτιμήθηκε να φτιάξει -«και τι με νοιάζει εμένα, το κράτος τι κάνει;»- και έτρεξε γρήγορα στο σπίτι να μαγειρέψει στο αγόρι της το αγαπημένο του φαγητό. Χαζεύοντας στο κινητό είδε πως της είχε φτιάξει ένα βίντεο με το αγαπημένο τους τραγούδι και τις φωτογραφίες τους. Όταν το μεσημέρι γύρισαν από τη δουλειά μαζί με το παιδάκι τους έκαναν οικογενειακές αγκαλιές και χόρεψαν έξαλα στο σαλόνι το «Γουστάρω να χορεύω» πίνοντας πορτοκαλάδα! Γιόρταζαν την αγάπη τους! Ήταν 14 Φλεβάρη! Ακόμα μια αφορμή για μια μικρή γιορτή!

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.