ΠΩΣ ΠΑΝΗΓΥΡΙΣΕ Η ΑΘΗΝΑ ΤΗΝ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΤΗΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ!

0
2738
paliaathina.com
paliaathina.com
paliaathina.com

Του Γιάννη Θ. Κεσσόπουλου / [email protected]

Η αναγγελία της εισόδου του ελληνικού στρατού στην πόλη της Θεσσαλονίκης προκάλεσε «ρίγη συγκινήσεως και χαράς και αι Αθήναι πρώτον, μετ’ αυτάς δε ο Ελληνισμός ολόκληρος ησθάνθησαν την απερίγραπτον εκείνην ανακούφισην ήτις συνοδεύει όλα τα μεγάλα γεγονότα και η οποία προέρχεται κατευθείαν από την εθνικήν ψυχήν» γράφει στο πρωτοσέλιδο της 27ης Οκτωβρίου η αθηναϊκή εφημερίδα Εμπρός. 

Έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον πως περιγράφει η εφημερίδα «Εμπρός» όσα ακολούθησαν την είδηση της απελευθέρωσης της Θεσσαλονίκης, η οποία κάνει λόγο  για «αθηναϊκό πανζουρλισμό».

Σύμφωνα με τα ρεπορτάζ της εποχής, η πρώτη είδηση διέτρεξε την Αθήνα ως αστραπή μετά τις 5.30 μ.μ. όταν την ανήγγειλε το Υπουργείο Εξωτερικών. ήταν τέτοια η βεβαιότητα ότι τελικά ο ελληνικός στρατός θα απελευθερώσει τη Θεσσαλονίκη που σχεδόν ευθύς αμέσως παραρτήματα εφημερίδων «τυπωμένα από πέντε ημερών» κυκλοφόρησαν στους δρόμους.

Λίγα λεπτά αργότερα, άρχισαν να χτυπούν οι καμπάνες της Μητρόπολης προκειμένου να αναγγείλουν το γεγονός και τη δοξολογία που θα τελούνταν με τη συμμετοχή του Δήμου Αθηναίων και του Εμπορικού Συλλόγου.

Παρά τη βροχή πλήθος κόσμου ξεχύθηκε στους δρόμους, οι άνθρωποι αγκαλιάζοντας μεταξύ τους και ζητωκραύγαζαν: «Επήραμε τη Θεσσαλονίκη!».

Τις καμπάνες της Μητρόπολης ακολούθησαν οι καμπάνες και άλλων εκκλησιών, ενώ προστέθηκαν πυροτεχνήματα, ρουκέτες, ρεβόλβερ και άλλων όπλων, δημιουργώντας ένα κλίμα που θύμιζε Ανάσταση, όπως περιγράφει το ρεπορτάζ της εποχής.

Τα φύλλα των εφημερίδων εξαντλήθηκαν, ενώ ο κόσμος κατέκλυσε την οδό Σταδίου και τις δύο μεγάλες πλατείες (σημερινές Ομονοίας και Συντάγματος) μετατρέποντας το κέντρο της Αθήνας «σε ένα μεγάλο ηλεκτροφώτιστο σαλόνι».

Την ίδια ώρα άρχισε να διανέμεται στον κόσμο πρόσκληση του Δημάρχου Αθηναίων κ. Μερκούρη προς το λαό, η οποία καλούσε στη δοξολογία. έκανε λόγο για «απ’ αιώνων υπό πάσης ελληνικής γενεάς διαρκώς και εκθύμως ποθουμένης, ήδη δε αισίως αναγγελθείσα κατάληψιν της ελληνικωτάτης πόλεως της Θεσσαλονίκης υπό του γενναίου στρατού μας». Ο Μερκούρης αποκαλεί τη Θεσσαλονίκη «πρωτεύουσαν της Μακεδονίας» και «πατρίδα του ελληνικωτάτου Αλεξάνδρου».

«Η πρωτεύουσα του ελληνικού έθνους θα διακοσμηθεί καταλλήλως», αναγράφεται χαρακτηριστικά, ενώ αναγγέλλεται ότι μετά το πέρας της δοξολογίας ο Δήμαρχος και το Δημοτικό Συμβούλιο θα επισκεφθούν τον Πρόεδρο της Κυβερνήσεως αλλά και τους «ευγενείς» αντιπροσώπους των συμμάχων λαών.

Αν και η ανακοίνωση δεν έλεγε συγκεκριμένη ώρα για τη δοξολογία, ο κόσμος μαζεύτηκε στην πλατεία της Μητρόπολης. Γύρω στις 7 μ.μ., στο πλήθος προστέθηκε μία διαδήλωση που είχε ζητήσει άδεια για να επισκεφθεί τον Πρωθυπουργό αλλά τελικά συνάντηση δεν έγινε παρόλο που πήγαν με σημαίες έξω από το υπουργείο Στρατιωτικών.

Στη δοξολογία χοροστάτησαν οι μητροπολίτες Θήρας Αγαθάγγελος και Ύδρας Πολύκαρπος, ο οποίος έψαλλε και τους ύμνους των χαιρετισμών της Θεοτόκου.

Υπό ραγδαία βροχόπτωση, ένα τμήμα της διαδήλωσης κατευθύνθηκε προς την οδό Κηφισίας με στόχο τα Ανάκτορα, όμως αστυνομικές δυνάμεις τους εμπόδισαν να πλησιάσουν. λίγο μετά, η Πριγκίπισσα Σοφία, σύζυγος του Αρχιστράτηγου Κωνστανίνου, βγαίνει στην είσοδο με «απλούστατην περιβολήν». Τότε, ο πρόεδρος του Εμπορικού Συλλόγου κ. Κοτζιάς παίρνει το λόγο και εξηγεί στην πριγκίπισσα ότι «εθεώρησε καθήκον του να προσέλθη ενώπιον της συζύγου του Νικηφόρου Στρατηλάτη».

Τον Πρωθυπουργό Ελ. Βενιζέλο τον συνάντησαν «εις τον οίκον του». «Δεν δύναμαι να δεχθώ κύριοι, συγχαρητήρια εφόσον λείπει η επίσημος αναγγελία του γεγονότος» την οποία «να αναμένετε δι’ 101 κανονιοβολισμόν»!

Η Ισραηλιτική Κοινότητα πραγματοποίησε ευχαριστήρια δέηση στη Συναγωγή με ευχές υπέρ του ελληνικού αγώνα, ενώ ακολουθώντας το σύνθημα του προέδρου Α. Κωνσταντίνη το πλήθος ζητωκραύγασε υπέρ του ελληνικού στρατού! Παράλληλα, ο Αρχιραββίνος Αθηνών Δε Τσάβες έστειλε συγχαρητήριο τηλεγράφημα στον Διάδοχο. Οι Εβραίοι δε της Θεσσαλονίκης που ζούσαν στην Αθήνα απέστειλαν με τηλεγράφημα «αδελφικόν ασπασμόν της ελευθερίας».

Πανηγύρι στον Πειραιά

Στον Πειραιά δεν έφταναν οι πληροφορίες και «υπήρχε γενική κατήφεια», οπότε το νέο της απελευθέρωσης έπεσε σαν βόμβα και «τα πρώτας στιγμάς ενόμιζε κανείς ότι οι Πειραιείς όλοι ετρελλάθησαν κυριολεκτικώς από την μεγάλην εθνικήν μέθην».

Είναι χαρακτηριστικό ότι εκείνες τις ώρες ακουγόταν η ευχή «Και στην Πόλιν!».

Μετά τη δοξολογία στις 10 το πρωί της 28ης Οκτωβρίου, ακολούθησε παράκλησι, ενώ τα πλοία στο Λιμάνι «προεξαρχούσης μιας τρομπαμαρίνας Ρωσσικής Μπόριζας» άρχισαν να συρίζουν εκκωφαντικώς! Φυσικά από την «παράφρονα χαρά» δεν έλειψαν οι πυροβολισμοί!

«Πλήθη έξαλλα έτρεχον βιαστικά εδώ κι εκεί ασκόπως. Εκ των οικιών ο ποδόγυρος όλος εξεχύθη και αυτός εις τους δρόμους παρά την ραγδαίας βροχήν, εις ποταμούς ανθρωπίνους». Στο όλο πανδαιμόνιο που επικρατούσε, οι μουσικές μπάντες του Δήμου και τους Ορφανοτροφείου παιάνιζαν εναλλάξ τον εθνικό ύμνο!

Είναι χαρακτηριστικό ένα περιστατικό που περιγράφει η εφημερίδα «Εμπρός». «Έκπληκτοι και κάπως περίφοβοι οι επιβαίνοντες του Αγγλοαιγυπτικού ατμοπλοίου «Ισμαηλία», ευρισκομένην την ώρα του πανηγυρισμού εις τον λιμέναν Πειραιώς, ήκουσον και είδον όλον αυτόν το πανδαιμόνιον. Περιδεείς δε και νομίζοντες ότι ή εμφύλιος σπαραγμός έλαβεν χώραν ή οι Τούρκοι έφθασαν εις… Αθήνας, ήρωτησαν τον πλοίαρχον της «Ισμαηλίας»: -Τι να τρέχει τζάνεμ; – Ο Ελληνικός Στρατός κατέλαβε την Θεσσαλονίκην και πανηγυρίζει. Οι ατυχείς οθωμανοί περίλυποι έως θανάτου εκλείσθησαν εις τας καμπίνας των…»

 

 

 

 

 

 

 

Προηγούμενο άρθροΕΛΕΝΗ ΚΙΚΙΔΟΥ, Η ΕΛΛΗΝΙΔΑ ΜΑΤΑ ΧΑΡΙ
Επόμενο άρθροΟ ΜΗΧΑΝΟΔΗΓΟΣ ΠΟΥ ΜΕΤΕΦΕΡΕ ΤΟΝ ΑΡΧΙΣΤΡΑΤΗΓΟ ΣΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ!
Σπούδασα Νομικά, θέλοντας να γίνω δημοσιογράφος. Παράλληλα, φωτογραφία από μεράκι. Κλικ με ριπές. Γιατί η ματιά έχει μεγαλύτερη αξία από οποιοδήποτε μηχάνημα. Πρώτη στάση 1996, στα Σπορ του Βορρά του Μπούζα και στον Ελληνικό Βορρά του Μέρτζου. Δεύτερη στάση στον free press «εξώστη» του αξέχαστου Τάσου Μιχαηλίδη. Τρίτη στάση, Μάρτιο 1998, στην ιστορική εφημερίδα «Μακεδονία» και στα πολιτιστικά με αρχισυντάκτη τον άλλον αξέχαστο Χρήστο Αρνομάλλη. Και διευθυντή το Λάζαρο Χατζηνάκο. Τέλειωσα με τη «Μακεδονία» το 2006 ως διευθυντής σύνταξης της κυριακάτικης έκδοσης, όταν ακόμη η εφημερίδα πουλούσε 17.000 φύλλα. Μετά ήρθε το «Κεντρί» όπου συνεργάστηκα ως σύμβουλος έκδοσης κι έπειτα η free press «Karfitsa» την οποία διηύθυνα από τον Φεβρουάριο του 2010 ως τον Μάιο του 2011. Από το Μάιο 2016 ως τον Μάρτιο 2018 αρθρογράφος στη thessnews. Παράλληλα, γραφείο Τύπου σε δύσκολες μάχες και λογογράφος λόγων κρίσιμων. Σταθερά, από την πρώτη του μέρα, στο thinkfree.gr, καταφύγιο λέξεων και σκέψεων. Καταφύγιο δημιουργικότητας στην εποχή που ο χώρος των ΜΜΕ έχει διαλυθεί και τα πάντα αμφισβητούνται. Καταφύγιο αξιοπιστίας και αλήθειας στην εποχή των fake news και του κιτρινισμού.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.