Γ. ΑΒΡΑΜΙΔΗΣ: «Ο ΜΟΥΣΙΚΟΣ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΠΑΙΖΕΙ ΛΙΓΑ, ΚΙ ΑΥΤΑ ΝΑ ΛΕΝΕ ΠΟΛΛΑ»

0
2769

avramidis

Συνέντευξη στη Στεφανία Τσολάκη

Με δυο προσωπικούς δίσκους στο ενεργητικό του “Protocol” (2013) & “Voyager” το (2015) σε jazz συνθέσεις, ιδρυτικό μέλος των Tuflon,  μέλος της μπάντας  Εκμέκ , συμμετέχει στη  μπάντα Polkar, ένας από τους «Επισκέπτες» του Γιάννη Αγγελάκα, ο Γιώργος Αβραμίδης, έχει καταφέρει να μονοπωλεί το ενδιαφέρον μας, μιας και είναι ο πλέον αγαπημένος τρομπετίστας πολλών νέων. Τον συναντήσαμε και μας μίλησε για τη 2η  δισκογραφική του δουλειά (η οποία αναμένεται να κυκλοφορήσει και σε μορφή βινυλίου), για τον Γιάννη Αγγελάκα, τους Εκμέκ, τα όνειρα του και το μουσικό όργανο που ίσως αποτελεί και προέκταση των χεριών του, την τρομπέτα. Υπέρμαχος του «Όλα για κάποιο λόγο γίνονται», ξεκίνησε από την φιλαρμονική μπάντα των Γιαννιτσών για να κατακτήσει όλον τον κόσμο και όπως φαίνεται οδεύει για τα καλά προς τα ‘κει.

Ας μιλήσουμε για τους δύο προσωπικούς σας δίσκους. Θεωρείται ότι ωριμάσατε μουσικά, στο διάστημα που μεσολάβησε μεταξύ του Protocol και του  Voyager;  Aν και δεν μεσολάβησε  μεγάλο χρονικό διάστημα -σχεδόν δυο χρόνια- ωστόσο,  νιώθω ότι όντως με ωρίμασε. Στην ουσία το Protocol  έγινε ένας «δρόμος». Ήταν για μένα μεγάλη εμπειρία, έμαθα πολλά και βοήθησε στο να γίνει  -θεωρώ- κάτι καλύτερο στο Voyager, χωρίς να θέλω να αδικήσω τον πρώτο δίσκο.

Αν και τα  κομμάτια που έχουν στίχους στους δίσκους σας είναι ελάχιστα, με πρώτο αγαπημένο το “Beyond the clouds”,  παρόλα αυτά έχετε σκεφτεί να γραφτεί κάτι με ελληνικό στίχο; Μου πέρασε από το μυαλό (γέλια). Προς το παρόν η μουσική που γράφω έχει ένα χαρακτήρα πιο Δυτικό, οπότε δε θα του ταίριαζε τόσο ο ελληνικός στίχος,  αλλά ποτέ δεν ξέρεις!

Στον δεύτερο σας δίσκο έχετε  συμπεριλάβει και ένα κομμάτι για το οποίο γράψατε χαρακτηριστικά «This piece is dedicated to all the people who are forced to leave their home» και μιλάμε για το “Shoulders For Pillows”… Ναι, έγραψα αυτό το κομμάτι εμπνευσμένο από όλη  την κατάσταση με τους πρόσφυγες. Προβληματίστηκα πολύ και συνάμα συγκινήθηκα κάποιες στιγμές από την αντιμετώπιση του ελληνικού λαού. Μακάρι να μην συνέβαιναν αυτά τα πράγματα για τα συμφέροντα άλλων, μακάρι να μην αναγκαζόταν ποτέ κανείς να χάσει το σπίτι του και να φύγει από την πατρίδα του.

Έχετε σκεφτεί τις συνθέσεις σας να συμπεριλαμβάνονται σε μεγάλες jazz συλλογές του εξωτερικού; Ωραία θα είναι! Προς το παρόν ακούω  και είμαι  ευχαριστημένος που αρκετά ραδιόφωνα του εξωτερικού παίζουν κομμάτια μου, σε αυτό φυσικά  βοήθησε πάρα πολύ το internet. Τυχαίνει, πληκτρολογώντας τίτλους κομματιών  να τα  βρίσκω σε λίστες  ραδιόφωνων  της Αμερικής και όχι μόνο. Πριν λίγο καιρό στην Χιλή μια εκπομπή Jazz είχε αφιέρωμα στο πρώτο μου δίσκο –Protocol– δυο μέρες. Αυτό με γεμίζει και μου δίνει κουράγιο να ονειρεύομαι.

Αρκετές μπάντες επιλέγουν να συστηθούν μέσω κάποιας διασκευής, κάπως έτσι παρουσιάστηκαν και οι Εκμέκ… Η αλήθεια είναι ότι όταν ξεκινήσαμε (Εκμέκ), ήταν πολύ δημοφιλείς οι διασκευές. Από τη μια είναι καλό γιατί αποτελεί μια στροφή στο παλιό καλό τραγούδι, από την άλλη να σου πω είναι και ένας εύκολος τρόπος να σε μάθει περισσότερος κόσμος, η εύκολη λύση. Στην πορεία όμως είχαμε την ανάγκη να κάνουμε τελείως δικά μας πράγματα και πήραμε άλλο δρόμο.

avramidis2Ποιοί μουσικοί αποτέλεσαν «πρότυπα» για εσάς; Ενώ όταν ήμουν μικρότερος ενθουσιαζόμουν και με εντυπωσίαζαν τρομπετίστες που παίζανε πολύ «βιρτουόζικα», μεγαλώνοντας μου άρεσε ο το απλό, το λυτό. Αγαπημένο πρότυπο ήταν για παράδειγμα ο Μark Κnopfler (ο κιθαρίστας του Dire Straits). Mη σας μπερδεύει το ότι δεν πρόκειται για τρομπετίστα, το όργανο είναι το «μέσον», το θέμα είναι τι έχεις μέσα σου. Ο μουσικός  πρέπει να λειτουργεί όπως ένας «σοφός», μπορεί να παίζει λίγα πράγματα και αυτά να λένε πολλά.

Τρομπέτα, έχω την αίσθηση ότι πρόκειται για ένα δύσκολο και απαιτητικό όργανο, ισχύει; Είναι όντως ένα δύσκολο μουσικό όργανο, λειτουργούμε σαν αθλητές, χρειάζεται καθημερινή μελέτη. Είναι μια μάχη μεταξύ της ανάσας με το μέταλλο. Είναι, όπως λέω και στους μαθητές μου, σαν τον Βουκεφάλα…  πρέπει να την δαμάσεις, να επιβληθείς κατά μια έννοια στο όργανο.

Από τους Επισκέπτες ακόμα συνεργαζόσαστε με τον Γιάννη Αγγελάκα, τώρα με μια νέα σύνθεση μπάντας. Πείτε μας , για τη μουσική σας συνύπαρξη και τελικά τι τύπος είναι ; Ο Γιάννης (Αγγελάκας)  είναι ένας πολύ απλός άνθρωπος. Για εμένα είναι δάσκαλος που δίπλα του -από το 2004 σχεδόν- έχω μάθει πολλά πράγματα. Δε σου κρύβω ότι η  εμπειρία που αποκόμισα από την συνεργασία μας, με βοήθησε πάρα πολύ στο να κάνω τις δικές μου προσωπικές δουλειές, πώς να στήσω μια μπάντα, πώς να λειτουργώ σαν «αρχηγός» της μπάντας. Θυμάμαι σκεφτόμασταν σε μια ηχογράφηση πώς να παίξουμε τώρα αυτό το κομμάτι και μας έλεγε ο Γιάννης «παίξτε σα μικρά παιδιά, μην το πολυσκέφτεστε». Οι Επισκέπτες ήταν πραγματικά πολύ μεγάλη εμπειρία, την θεωρώ μια από τις καλύτερες μπάντες στην Ελλάδα. Είμαι τυχερός που ξανασυνεργαζόμαστε με τον Αγγελάκα, είμαι ο μοναδικός από τους παλιούς και μου αρέσει που αποτελώ συνδετικό κρίκο. Υπάρχει τρομερή ενέργεια στη νέα μπάντα και θα το διαπιστώσετε εκτός από τα live και στο νέο δίσκο (βινύλιο) που θα κυκλοφορήσει μετά το καλοκαίρι.

Υπάρχει κάτι νέο που ετοιμάζεται αυτό το διάστημα;

Ναι ! Το φθινόπωρο θα κυκλοφορήσει σε βινύλιο το ένα νέο project με το όνομα Μagam, σε συνεργασία με τον παραγωγό Μoody Αlien. Ελπίζω να σας αρέσει.

Τελικά μουσικός γεννιέσαι ή γίνεσαι;  Νομίζω γεννιέσαι, ίσως εξελίσσεσαι στην πορεία, αλλά νομίζω γεννιέσαι.

Πάρτε μια ιδέα από το δικό μας αγαπημένο κομμάτι του δίσκου “Protocol”: https://www.youtube.com/watch?v=nKs-T0SUnv8

Περισσότερες πληροφορίες για τον Γιώργο Αβραμίδη και τα live εδώ: https://www.facebook.com/profile.php?id=100011619996523&fref=ts

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.