ΤΖ. ΜΠΕΡΤΖΕΡ: ΣΗΜΑΣΙΑ ΕΧΕΙ Ο ΤΡΟΠΟΣ ΜΕ ΤΟΝ ΟΠΟΙΟ ΒΛΕΠΟΥΜΕ ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ…

0
673

Κάποτε, ένας σπουδαίος Έλληνας ζωγράφος μιλώντας σε μένα για τη δουλειά του χρησιμοποιούσε πολύ συχνά το ρήμα παρατηρώ και τα παράγωγά του. Αργότερα, ένας σημαντικός ιστορικός τέχνης, καθηγητής στη σχολή καλών τεχνών, μου επισήμανε ότι δεν έχει σημασία αν κάποιος είναι τεχνοκριτικός, αρκεί να καταγράψει ό,τι παρατηρεί σε μια εικαστική έκθεση. Στο βιβλίο «Τα μεγάλα ρεπορτάζ» (εκδ. Νάρκισσος) καταγράφεται η παρατήρηση ως αναγκαίο και σημαντικό στοιχείο της δημοσιογραφικής καταγραφής. Το ντοκιμαντέρ είναι κινηματογραφικό είδος που συνδυάζει την εικόνα ως τέχνη με το λόγο της δημοσιογραφίας.

Όλες αυτές οι σκέψεις συναντώνται ιδανικά στην προσωπικότητα του Τζον Μπέρτζερ (1927-2017), τον καλλιτέχνη που με την εκπομπή του «Ways of Seeing» στο BBC επηρέασε καθοριστικά τον χώρο των εικαστικών τεχνών. Ο Μπέρτζερ έφυγε πριν δύο μήνες από τη ζωή και το 19ο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης πραγματοποιεί αφιέρωμα, με την έκθεση «Ένας ριζοσπάστης ουμανιστής» (τριάντα σχέδια και ζωγραφιές, μην τη χάσετε στο Κέντρο Σύγχρονης Τέχνης, στο Λιμάνι), με δύο ταινίες που προβλήθηκαν τις προηγούμενες μέρες («Οι εποχές στο Κενσί: Τέσσερα πορτρέτα του Τζον Μπέρτζερ» και «Η τέχνη του βλέμματος») και μια ανοιχτή συζήτηση για το έργο του.

Ο Μπέρτζερ γεννήθηκε στις 5 Νοεμβρίου του 1926 στο Λονδίνο. Το 1972 κέρδισε το λογοτεχνικό βραβείο Μπούκερ για το μυθιστόρημά του «G, το ταξίδι». Από τα μέσα της δεκαετίας του ’70, ζούσε ταπεινά, σ’ ένα μικρό χωριό των γαλλικών Άλπεων, ακολουθώντας την καθημερινή ζωή των κτηνοτρόφων, γράφοντας ασταμάτητα και παρεμβαίνοντας με τα άρθρα και τα βιβλία του στο παγκόσμιο πολιτικό και καλλιτεχνικό γίγνεσθαι. Πέθανε στο Παρίσι στις 2 Ιανουαρίου 2017.

-Δεύτερο και τελευταίο Σαββατοκύριακο για το Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ εν αναμονή των βραβείων για το τμήμα του Διεθνούς Διαγωνιστικού, το πρόγραμμα προβολών συνεχίζεται! Εκτός από τις ταινίες της ενότητας «Μνήμη / Ιστορία» που έχουν ξεχωριστό ενδιαφέρον (βλέπε επόμενη σελίδα), προτείνουμε να δείτε το «Ιερό νερό» του Ολιβιέ Ζουρντέν για τις γυναίκες στη Ρουάντα, «Ο καλλιτέχνης Βασίλης Θεοχαράκης» του Γιάννη Βαμβακά, «Φαντάσματα πλανιούνται πάνω από την Ευρώπη» των Μαρίας Κουρκούτα και Νίκης Γιάνναρη για το προσφυγικό, «Ημέρα απελευθέρωσης» των Μόρτεν Τράαβικ και Ούγκις Όλτε για τη Βόρεια Κορέα, η τελευταία ταινία πριν το θάνατό του Αμπάς Κιαροστάμι με τίτλο «Πήγαινέ με σπίτι».

Γ.Κ.

INFO

Κέντρο Σύγχρονης Τέχνης

Διάρκεια: έως 13 Απριλίου 2017

Ωράριο λειτουργίας: Τρίτη – Σάββατο 10:00-18:00

Προηγούμενο άρθροΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΔΙΔΑΣΚΕΙ ΚΑΙ ΕΝΩΝΕΙ
Επόμενο άρθροΜ. ΑΝΔΡΟΥΤΣΟΥ: «Η ΕΞΟΔΟΣ 1826 ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΜΕΝΑ…»
Σπούδασα Νομικά, θέλοντας να γίνω δημοσιογράφος. Παράλληλα, φωτογραφία από μεράκι. Κλικ με ριπές. Γιατί η ματιά έχει μεγαλύτερη αξία από οποιοδήποτε μηχάνημα. Πρώτη στάση 1996, στα Σπορ του Βορρά του Μπούζα και στον Ελληνικό Βορρά του Μέρτζου. Δεύτερη στάση στον free press «εξώστη» του αξέχαστου Τάσου Μιχαηλίδη. Τρίτη στάση, Μάρτιο 1998, στην ιστορική εφημερίδα «Μακεδονία» και στα πολιτιστικά με αρχισυντάκτη τον άλλον αξέχαστο Χρήστο Αρνομάλλη. Και διευθυντή το Λάζαρο Χατζηνάκο. Τέλειωσα με τη «Μακεδονία» το 2006 ως διευθυντής σύνταξης της κυριακάτικης έκδοσης, όταν ακόμη η εφημερίδα πουλούσε 17.000 φύλλα. Μετά ήρθε το «Κεντρί» όπου συνεργάστηκα ως σύμβουλος έκδοσης κι έπειτα η free press «Karfitsa» την οποία διηύθυνα από τον Φεβρουάριο του 2010 ως τον Μάιο του 2011. Από το Μάιο 2016 ως τον Μάρτιο 2018 αρθρογράφος στη thessnews. Παράλληλα, γραφείο Τύπου σε δύσκολες μάχες και λογογράφος λόγων κρίσιμων. Σταθερά, από την πρώτη του μέρα, στο thinkfree.gr, καταφύγιο λέξεων και σκέψεων. Καταφύγιο δημιουργικότητας στην εποχή που ο χώρος των ΜΜΕ έχει διαλυθεί και τα πάντα αμφισβητούνται. Καταφύγιο αξιοπιστίας και αλήθειας στην εποχή των fake news και του κιτρινισμού.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.