BRITS DON’T QUIT!

0
905

bremain

Γράφει ο Νίκος Νυφούδης / δημιουργός του “The Life Goddess” στο Λονδίνο και υπεύθυνος του τομέα Εξαγωγών στο Ποτάμι

Στο Λονδίνο, δύο μέρες πριν από το δημοψήφισμα. Η δολοφονία της Joe Cox, αλλά και η ταυτόχρονη ψυχραιμία και ο σεβασμός στη μνήμη της από την οικογένειά της, έχουν μουδιάσει τους πάντες. Οι παθιασμένες κουβέντες στις παμπ, στα μπαρ και τα εστιατόρια έχουν πιο μικρή ένταση. Η τραγωδία της Joe θύμισε με τον πιο βάναυσο τρόπο what’s all about EU. Τι συνέβαινε στον κόσμο, προτού αρχίσουν τα έθνη να συνομιλούν. Το 1957, έτος ορόσημο για τη δημιουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Τα σκυλιά του πολέμου σταμάτησαν να αλυχτάνε και δειλά-δειλά ένας νέος διαφωτισμός δικαιωμάτων και ελευθεριών άρχισε να ξεπροβάλει στον ορίζοντα. Δεν είναι τέλεια η κατάσταση στην ΕΕ σήμερα, πολύ απλά γιατί είναι ένα πείραμα που δεν έχει ξαναγίνει και ως τέτοιο εξελίσσεται. Είναι, όμως, ζωντανό και στην υπηρεσία του ανθρώπου.

Περπατάς στα σοκάκια του Kentish Town και βλέπεις κυρίως υποστηρικτές του #remain να στέλνουν το μήνυμα πως είναι εδώ ενωμένοι με την Ευρώπη. Στο Notting Hill επίσης. Σε πιο λαϊκές συνοικίες το ίδιο. Δύσκολα θα συναντήσεις οπουδήποτε την αντίπερα όχθη να το διατυμπανίζει. Αυτό από μόνο του κάτι δείχνει. Ποιος, άλλωστε, θα ήθελε να τον ταυτίσουν με την αγγλική βερσιόν της Λεπέν, τον ακροδεξιό Φαράζ. Στο Λονδίνο, σχεδόν κανείς.

Είναι προφανές πως ο Βρετανός πρωθυπουργός έχει τεράστιο μερίδιο ευθύνης για το πώς φτάσαμε ως εδώ. Οι εσωκομματικές πιέσεις που δέχεται χρονιά τώρα τον οδήγησαν στη λανθασμένη απόφαση για το δημοψήφισμα της 23ης Ιουνίου. Σε χώρες άλλωστε που η συμμετοχή του κόσμου, λόγω της απαξίωσης της πολιτικής, δεν ξεπερνά το 40-45% είναι πολύ επικίνδυνο να θέτονται τόσο σημαντικά ερωτήματα. Παρά την τραγωδία της Joe, όμως, οι Εργατικοί δείχνουν το δρόμο της Ευρώπης. Ούτε στιγμή δεν σκέφτηκαν να πλήξουν τον πρωθυπουργό τους. Είναι στιγμές θρήνου. Το Δημοψήφισμα από γιορτή της Δημοκρατίας, που λαϊκιστικά διατυμπανίζει η ελληνική Αριστερά, έγινε απώλεια. Και θλίψη. Διότι πολύ απλά ο φανατισμός είναι ανάδελφος της γιορτής της δημοκρατίας και καραδοκεί.

Το #remain θα κερδίσει. Εφόσον υπάρχει υψηλή συμμετοχή στο Δημοψήφισμα. Πληγωμένη η Βρετανία θα προσπαθήσει να μαζέψει τα κομμάτια της και να τιμήσει μια νέα πολιτικό που ήταν πολύ πιθανό να έφτανε στα υψηλά κλιμάκια των Εργατικών. Ό,τι κι αν γίνει, όμως, η Ευρωπαϊκή Ένωση θα πρέπει να τιμήσει τη μνήμη της αδικοχαμένης Joe. Θυσιάστηκε για όλα αυτά που πρεσβεύει, άλλωστε.

Brits don’t quit, γράφει η αφίσα και φαίνεται να προστάζει το λαό του ένας από τους μεγαλύτερους ηγέτες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ίσως η πιο πετυχημένη από τις πολλές αφίσες που κυκλοφορούν, μιας και ο Winston Churchill είναι το πάθος των Βρετανών.

Ελπίζω την Παρασκευή να φύγει κυριολεκτικά αυτός ο χειμώνας που έχει ακόμα και σήμερα η Μεγάλη Βρετανία και μαζί με τη νίκη του #remain να έρθει και το καλοκαίρι για όλους.

 

Πρώτη δημοσίευση: ANDRO.GR , 21.6.2016 

Προηγούμενο άρθροΕΝΑ ΖΩΝΤΑΝΟ ΜΟΥΣΕΙΟ ΖΗΤΑ ΤΗ ΣΤΗΡΙΞΗ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ
Επόμενο άρθροΕΓΚΑΙΝΙΑ ΑΥΡΙΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΚΘΕΣΗ “TRANS-CONTINENTAL NEXUS” ΣΤΗΝ ΓΚΑΛΕΡΙ DONOPOULOS
Γεννήθηκα το 1980. Στην Πυλαία, Θεσσαλονίκης. Περιοχή έντονα αγροτική, που σήμερα το μόνο που παράγει είναι μεζονέτες. Είχα την τύχη να ζήσω τον τόπο μου “χωριό” και αυτό με έχει καθορίσει. Είμαι παντρεμένος με τη δημοσιογράφο Χριστίνα Κανατάκη και έχουμε μια κόρη, την Billie. Τελείωσα το 1o Λυκειο Πυλαίας και σπούδασα στο Πανεπιστήμιο Μακεδονίας, στο Τμήμα Οικονομικών Επιστημών. Ολοκλήρωσα το Μεταπτυχιακό μου στη Μεγάλη Βρετανία στις Ευρωπαϊκές Σπουδές και μεταξύ οικογενειακής ζωής, πολιτικής και εργασίας ολοκληρώνω τη διατριβή μου στο Τμήμα Πολιτικών Επιστημών, του Πανεπιστημίου της Κρήτης. Έχουν εκδοθεί 2 παιδικά βιβλία μου, διδακτικού περιεχομένου: «Ο Κύριος Ευρωπαίος και η παρέα του» και «Ο Κύριος Ευρωπαίος Εθελοντής» από τις εκδόσεις Mangel-Wurzel. Το πρώτο μεταφράζεται ήδη στα Αγγλικά. Ήμουν μέλος της ομάδας διεκδίκησης της Ευρωπαϊκής Πρωτεύουσας Νεολαίας 2014 και ήμουν συνεργάτης της Μαρίας Πασχαλίδου για την υλοποίηση του Έτους. Από τα μέσα του 2012 ξεκίνησα το σχεδιασμό και τη δημιουργία του The Life Goddess, greek deli devine στο Λονδίνο, που ασχολείται αποκλειστικά με την πώληση ελληνικών προϊόντων και την προώθηση ελληνικών γεύσεων και γαστριμαργικής κουλτούρας. Σήμερα εκπροσωπούμε περισσότερες από 50 μικρές ελληνικές οικογενειακές επιχειρήσεις στην αγορά του Λονδίνου. Στη Θεσσαλονίκη δραστηριοποιούμαι στο χώρο του κρασιού, συμμετέχοντας στον πολυχώρο οίνου The WineHouse, κάνοντας το χόμπι μου, δουλειά. Μεταξύ όλων αυτών αρθρογραφώ με πάθος και ασταμάτητα συμμετέχοντας ως εμπειρογνώμονας στον τομέα Εξαγωγικής Πολιτικής του Ποταμιού, ενώ δουλεύω πυρετωδώς για την προετοιμασία της παιδικής παράστασης του “Κυρίου Ευρωπαίου”.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.