CINEΚΡΙΤΙΚΗ / «Ο εχθρός μου»: ένα σχόλιο για την σημερινή ελληνική αριστερά

0
566

o-exthros-mou-1_thumbΓράφει ο Σωτήρης Χαβαλές/[email protected]

Ο Γιώργος Τσεμπερόπουλος μετά την αποχή του από την ενεργό κινηματογραφική δράση για πάνω από δέκα χρόνια καθώς η τελευταία του ταινία που μνημονεύουμε είναι «η Πίσω Πόρτα» του 2000, επιστρέφει δυναμικά με το νέο του έργο «Ο Εχθρός μου» όπου σχολιάζει την επικαιρότητα με έναν ιδιαίτερα εύστοχο τρόπο. Πρωταγωνιστής καθίσταται ένας 48χρονος οικογενειάρχης, ο Κώστας Στασινός (Μανώλης Μαυροματάκης), που διατηρεί ένα ανθοπωλείο με την γυναικά του Ράνια (Μαρία Ζορμπά) και τα δυο του παιδιά (Αριάδνη Καβαλιέρου, Ηλίας Μουλάς) τα οποία έχουν ανατρέφει με τις αξίες και τα ιδανικά που τους εμφύσησε ο πατέρας τους. Ένας άνθρωπος πλήρως κατασταλαγμένος στις πολιτικές τους πεποιθήσεις που όμως έρχεται αντιμέτωπος με έναν άγνωστο εαυτό του όταν τέσσερις μασκοφόροι εισβάλουν στο σπίτι του, δένουν τα μελή της οικογενείας του βιάζουν την κόρη του, τους ληστεύουν και γίνονται καπνός. Ο ήρωας που αντιμετωπίζει στην καθημερινότητα του τα ανεξίτηλα σημάδια που άφησε σε ολόκληρη την οικογένεια η τερατώδης συμπεριφορά των εισβολέων, προσεγγίζεται από τον ρατσιστή γείτονα του που του φανερώνει το πρόσωπο ενός από τους δράστες και τον ενθαρρύνει να πάρει εκδίκηση. Ο ίδιος διχασμένος ανάμεσα στην ηθική που τόσα χρόνια υπηρετεί και στην παραλογή ηθική που βασανίζει το μυαλό του μετά την αναπάντεχη στροφή της ζωής τους, αποφασίζει να πάρει την δικαιοσύνη στα χέρια του.

Η ταινία φαίνεται πως σατιρίζει την σημερινή αριστερά που αρκείται στην θεωρία και σηκώνει τα χέρια όταν έρχεται η ώρα της πράξης. Καταρρίπτοντας την θεωρία της ουτοπικής αριστεράς, ο σκηνοθέτης προσπαθεί να μιλήσει για τις αλλαγές της ιδεολογίας όταν οι καταστάσεις το απαιτούν. «Ο εχθρός μου» που παρουσιάστηκε αρχικά στις Νύχτες Πρεμιέρας και κατάφερε να κερδίσει πληθώρα επαίνων, ντύνεται εξαίσια με την καταπληκτική μουσική του Φοίβου Δεληβοριά και το τραγούδι «Πες μου ποιος είναι ο εχθρός». Ο σκηνοθέτης μέσα από το έργο του μας δίνει αρκετό υλικό που πρέπει να επεξεργαστούμε ειδικά σε τέτοιους καιρούς που διανύουμε. Ένα επίκαιρο φιλμ που αποφεύγει τα κουραστικά μοτίβα και καταφέρνει να δημιουργεί ανατροπές και εκπλήξεις σας περιμένει στις ελληνικές αίθουσες εδώ και μια εβδομάδα.

Δείτε το trailer της ταινίας: http://www.youtube.com/watch?v=Z0NcwXdvBjE

Προηγούμενο άρθροΔ. Στεφανάκης: «Είμαστε θύματα της εσωστρεφούς καπατσοσύνης μας»
Επόμενο άρθροΗ ΑΤΖΕΝΤΑ ΤΗΣ ΝΕΝΑΣ / Πού θα πάμε, τι θα δούμε, τι θα ακούσουμε (21-27/11)
Εδώ Σωτήρης Χαβαλές, σπουδαστής στο τμήμα Δημοσιογραφίας και Μέσων Μαζικής Επικοινωνίας στο Αριστοτέλειο, από τα Σέρρας. Γέννημα θρέμμα χωριού και αδηφάγων στερεοτύπων, προσπάθησα αρκετά να ξεφύγω από τα γαμψά νύχια της κλειστής κοινωνίας του χωριού ώσπου τελικά βρέθηκα στην κοιλιά του τέρατος που λέγεται πόλη. Πασχίζοντας να διατηρήσω όσα περισσότερα κομμάτια του εαυτού μου μπορούσα μέσα στην ασφυκτικά κομφορμιστική κοινωνία που αντίκρισα, θυμίζω πυκνά συχνά στον εαυτό μου (μερικές φορές παραμιλώντας, άλλες απαγγέλλοντας στον καθρέφτη) τα πράγματα που μου αρέσουν. Η λίστα ξεκινά καθυστερημένα αλλά πάντοτε με το ίδιο πράγμα στην κορυφή: ταξίδια. Και δεν μιλώ για ταξίδια που βλέπει το μάτι παρά μονό η ψυχή, εκείνα τα νοερά που δεν συγκρίνονται ούτε με όλη την σοκολάτα του κόσμου. Βιβλία, μουσικές, θέατρα αλλά κυρίως σινεμά! Πάντα με την ίδια ιεροτελεστία, σαν να είναι εξομολόγηση, στην μεγάλη αίθουσα με τα φώτα κλειστά και το μυαλό ορθάνοιχτο, μην ξεφύγει καμιά εικόνα, μην ξεμείνει από αισθήσεις. Και για το τέλος, ο αντικατοπτρισμός μου στη μεγάλη οθόνη…

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.