«ΟΤΑΝ ΕΦΥΓΑΝ Τ’ ΑΓΑΛΜΑΤΑ»: ΙΣΤΟΡΙΑ ΓΙΑ ΤΗ ΦΙΛΙΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ

0
1875

darlasiΔΙΑΒΑΣΜΑΤΑ Γράφει η Έλενα Αρτζανίδου / συγγραφέας – εκπαιδευτικός / ardjanidou.psichogios.gr

Πες ένα βιβλίο: «Όταν έφυγαν τ’ αγάλματα», Αγγελική Δαρλάση, εξώφυλλο: Μυρτώ Δεληβοριά, εκδ. Μεταίχμιο

Γιατί! Ρωτάτε γιατί;

Μα γιατί είναι μια συγκλονιστική αντιπολεμική ιστορία στα χρόνια του Ελληνοϊταλικού πολέμου όπου η φιλία, ο αγώνας, η ενηλικίωση, το διαφορετικό και προπάντων η Πολιτιστική κληρονομιά πρωταγωνιστούν και όπως λέει στο προλογικό σημείωμα του βιβλίου η καταξιωμένη και αγαπημένη συγγραφέας όλων Άλκη Ζέη:

«…Πόλεμος, Αντίσταση, Απελευθέρωση, όλα περνούν, μέσα από τον κόσμο της μικρής ηρωίδας. Κι έτσι η συγγραφέας μαθαίνει στα παιδιά, χωρίς διδακτισμούς, πως η Αντίσταση δεν είναι μόνο τα όπλα. Υπάρχουν κι άλλα που μπορείς να κάνεις και που αποδεικνύονται τόσο γενναίες πράξεις όσο το να υπερασπίσεις μια πόλη ή να τινάξεις μια γέφυρα του εχθρού…»

Αβίαστα η ιστορία κινείται ανάμεσα σε διαπροσωπικές σχέσεις, φιλίες μαζί με την αγωνία της απόκρυψης των αγαλμάτων από το Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο για να διασωθούν.

Η πλοκή σφιχτή, δίχως στιγμή να γίνεται βαρετή με τους ήρωες ζωντανούς να κινούνται σε κάθε σκηνή. Ο λόγος προσεγμένος, συγκινητικός, προκαλεί τον αναγνώστη και τον αναγκάζει να σκεφτεί και να πάρει θέση.

Μια ιστορία που δείχνει, αλλά και ζητά από το μικρό και μεγάλο αναγνώστη να αναλογιστεί τις αξίες και τις θυσίες όλων εκείνων που πρόσφεραν για να είμαστε εμείς σήμερα σε μια ελεύθερη πατρίδα με τους θησαυρούς της ιστορίας μας ακέραιους.

Παραμυθιακά, αέρινα τα σύντομα κομμάτια που παραθέτει εύστοχα και ζηλευτά η συγγραφές, έτσι ο αναγνώστης παρατηρεί και συμπάσχει με τη μικρή ηρωίδα,την Αγγελίνα καθώς συνομιλεί ή ακούει τα αγάλματα που της μιλούν, της φωτίζουν άγνωστα μονοπάτια και τέλος οδηγούν την παιδική ψυχή της και την καρδιά  της να κάνει όσα μπόρεσε να πράξει.

Κάθε κεφάλαιο και μια θεατρική σκηνή. Κάθε παράγραφος και ένα σταμάτημα για σκέψη. Κάθε διάλογος και ένα σκίρτημα. Κάθε δράση και ένα τσίμπημα, μια αφύπνιση του Νεοέλληνα.

Θέμα: Η κοινή αγωνιά όλων όσων εργάζονταν στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο την περίοδο που ο Μουσολίνι κήρυξε τον πόλεμο στην Ελλάδα ήταν να «προλάβουν» να κρύψουν τα αγάλματα. Μια ιστορία όπου η φιλία, η αντίσταση, πρωταγωνιστούν μαζί με το γκρίζο της εποχής, μέχρι που φτάνει η απελευθέρωση με απώλειες που δεν σταματούν αφού έρχεται ο αδελφοκτόνος πόλεμος και ο πόνος με τον αγώνα συνεχίζονται.

Οπισθόφυλλο: Κάποτε ήταν ένα κορίτσι που είχε ακούσει τα αγάλματα να τραγουδάνε, είχε χορέψει μαζί τους στο φως του φεγγαριού, τα είχε δει να δακρύζουν.
Επειδή τα αγάλματα τις νύχτες ζωντανεύουν. Η Αγγελίνα το ήξερε καλά αυτό αφού μεγάλωσε μέσα στο μουσείο σχεδόν. Άλλωστε, το ότι είχε ένα ολόκληρο κι ένα μισό, «καταραμένο» χέρι την έκανε να τους μοιάζει ακόμα περισσότερο. Με εξαίρεση τον Τίκο, τον μόνο σάρκινο φίλο της, τα αγάλματα ήταν οι καλύτεροί της φίλοι.
Όταν ο Μουσολίνι κήρυξε τον πόλεμο στην Ελλάδα, ο φόβος ότι θα επικρατήσει το σκοτάδι του ναζισμού έγινε ακόμα ισχυρότερος. Κι όσοι σχετίζονταν με το Μουσείο, από τους αρχαιολόγους μέχρι τους απλούς εργάτες, όλοι μοιράζονταν μια κοινή αγωνία∙ όλοι προστάτευαν το ίδιο μυστικό που έμοιαζε να συνοψίζεται σε μία και μόνο φράση: «Να προλάβουμε…».
Η Αγγελίνα θα θελήσει να μάθει εκείνο το μυστικό και θα βοηθήσει τον Τίκο να κρύψει το δικό του.

Μια βαθιά ανθρώπινη κι αντιπολεμική ιστορία για τη φιλία, την ενηλικίωση, την αναζήτηση ταυτότητας και την ανάγκη διατήρησης της πολιτιστικής κληρονομιάς, βασισμένη στην πραγματική ιστορία της απόκρυψης των αρχαιοτήτων του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου, κατά τη διάρκεια του Ελληνοϊταλικού πολέμου.

Ποιος το έγραψε: Η βραβευμένη Αγγελική Δαρλάση που έχει το ταλέντο και κεντά όταν γράφει ιστορίες. Με τη ρεαλιστική ιστορία που στήνει καταφέρνει μέσα από το κλίμα της δύσκολης εποχής του πολέμου να σταθεί σε ένα γεγονός, αυτό της απόκρυψης των αγαλμάτων, για να πει αλήθειες δύσκολες. Να χτίσει καλλιτεχνικά σκηνικά που δυσκολεύουν, αλλά προκαλούν το θαυμασμό και παραδειγματίζουν τους σημερινούς αναγνώστες- νεοέλληνες, προτρέποντάς τους, δίχως τα πρέπει, να αντιδρούν στα δύσκολα και να παραμένουν και στα εύκολα, αν θέλουν το μέλλον για τον τόπο να έχει συνέχεια.

Μια αληθινή ιστορία που η συγγραφέας καταφέρνει να την ανασύρει, να την στήσει και να δώσει τις αλήθειες της με επιτυχία.

Η πολυεπίπεδη ιστορία της Αγγελικής Δαρλάση, επαναφέρει στο προσκήνιο εποχές δύσκολες που κάποιοι θεωρούν πως αυτές οι λογοτεχνικές ιστορίες είναι παραειπωμένες και παρωχημένες. Κάνουν λάθος.

Η συγγραφέας με το πείσμα της και τις θέσεις της αναγκάζει όσους αρέσκονται στα εύκολα και απλά  να σταθούν και να προσέξουν ξανά θέματα που είναι η σκυτάλη της συνέχειας κάθε λαού.

Και επειδή η Λογοτεχνία πρέπει να είναι πολλά βήματα μπροστά, οφείλει να διατηρεί με ακεραιότητα και αντικειμενικότητα αυτές τις ιστορίες και να τις πάει και ακόμα παραπέρα, αυτό διαφαίνεται πως ενστερνίζεται και η Αγγελική Δαρλάση για αυτό με σεβασμό και επιτυχία το υπηρετεί.

Εικόνες: Η Μυρτώ Δεληβοριά έχει κάνει ένα υπέροχο εικαστικό εξώφυλλο.

Ωραία παράγραφος: …«Κοιτάζω τα νύχια του χεριού μου, που είναι βρόμικα, όπως και τότε. Αγγίζω τον κορμό ενός δέντρου. Η χαραγμένη ημερομηνία μόλις που διακρίνεται:

« 28 ΟΚΤ 1940. ΟΧΙ» Πώς πέρασαν τόσα χρόνια; Πού πήγαν τόσα χρόνια; Πού πήγαν τόσοι άνθρωποι;…

…Τώρα κρατάω στον κόρφο μου ένα τσίγκινο κουτί που άλλοτε είχε μπισκότα.

«Τι έχει μέσα το κουτί; Θα πεις;»

«Τον θησαυρό μου».

«Ποιο θησαυρό σου;»

«Εσύ μου είχες πει. Θυμάσαι; Πως όταν οι άνθρωποι αναγκάζονταν να φύγουν από τα σπίτια τους επειδή ο πόλεμος πλησίαζε έκρυβαν πολλές φορές ό,τι αγαπημένο είχαν από τον φόβο μήπως τυχόν και το χάσουν στο δρόμο της προσφυγιάς. Το έθαβαν με την ελπίδα πως κάποτε θα γυρνούσαν πίσω στο σπίτι τους και θα το ξέθαβαν άθικτο. Κι ήταν εκείνος ο θησαυρός από τα προσωπικά τους αντικείμενα ό,τι θα τους  ένωνε με το παρελθόν τους…σε.210-211

Απευθύνεται: Σε μικρούς και μεγάλους αναγνώστες που αγαπούν  τη λογοτεχνία.

Το προτείνεις; Το προτείνω στο σπίτι, στο σχολείο, στη βιβλιοθήκη, στο μετρό, στο λεωφορείο. Μπορεί να αποτελέσει την αφετηρία πολλών συζητήσεων και αναστοχασμού. Η ανάγνωσή του μπορεί να γίνει η αφορμή και να επισκεφτούν τα σχολεία ή οι οικογένειες το/τα Μουσεία.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.