Doc, doc, doc… / 11.3

0
429


Γράφει η Ελένη Σκάρπου / [email protected], f/b Eleni Skarpou, eliaskarpou.blogspot.com

Στη σημερινή φεστιβαλο-βόλτα μου…

Έριξα άδεια… βλέμματα κι έπιασα γεμάτες… εικόνες / Πως θα μας φαινόταν άραγε ο δρόμος για το σχολείο ή τη δουλειά  αν περνούσε ανάμεσα από σκουπίδια; Αν απλώναμε τα σεντόνια μας πάνω σε σωρούς από σκουπίδια; Αν το μεροκάματο μας έβγαινε, μαζεύοντας ανακυκλώσιμα υλικά από τα σκουπίδια; Αν μέναμε σε χαοτικούς, κρύους  και συνωστισμένους χώρους; Αν οι γυναίκες ξεχνούσαμε την πολυτέλεια της παπουτσοθήκης και κρεμούσαμε τις γόβες μας πάνω σε κλειστά πατζούρια; Αν με τους φίλους μας συναντιόμασταν σε παραπήγματα φτιαγμένα από φύλλα μπαμπού; Στην πραγματικότητα ούτε που το φανταζόμαστε, αλλά κάπου εκεί έξω, όχι πολύ κοντά μας, αλλά ούτε και πολύ μακριά μας κάποιοι ζουν ακριβώς έτσι… στο περιθώριο! Περπάτησα λοιπόν σήμερα ανάμεσα σε φωτογραφίες από παιδιά και μεγάλους στην Aϊτή, το Πακιστάν, το Μπαγκλαντές, το Γιοχάνεσμπούργκ… και τα βήματα μου ήταν αργά, τα μάτια μου θλιμμένα και η σκέψη μου σκορπισμένη πάνω σε τόνους σκουπίδια στις Παραγκουπόλεις του Κόσμου, στην φτώχεια, τη βία, τις διακρίσεις, τη φυματίωση. Η έκθεση «Urban Survivors-Επιβιώνοντας στις Παραγκουπόλεις του Κόσμου» στην Αποθήκη Β1 στο λιμάνι, στο Κέντρο Σύγχρονης Τέχνης Θεσσαλονίκης άνοιξε επίσημα σήμερα και θα διαρκέσει μέχρι και τη λήξη του Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ στις 18 Μαρτίου. Έβγαλα πολλές φωτογραφίες, με έμφαση στα απορημένα παιδικά πρόσωπα και στους επισκέπτες που στέκονταν απέναντι στο θέαμα σκυθρωποί και σαστισμένοι. Κι αν στην Ελλάδα υποφέρουμε από οικονομική κρίση, στις Παραγκουπόλεις υποφέρουν από ιατρική και ανθρωπιστική κρίση! Τι είναι χειρότερο; Είναι προφανές, απλά εμείς κάνουμε ελάχιστη προσπάθεια για να το χωνέψουμε!

Θυμήθηκα το ντοκιμαντέρ του Α.Αμπάζογλου που είδα χθες / «Tomorrow things will be together» ή «Τα δύο αύριο». Ήταν η πρώτη ταινία του Φεστιβάλ από το αφιέρωμα στον Άγγελο Αμπάζογλου και μου θύμισε πως είναι να μοιράζεσαι σε κομμάτια όταν φεύγεις από τον τόπο που γεννήθηκες και χτίζεις καινούρια όνειρα αλλού! Λίγο Ελλάδα, λίγο Βουλγαρία, λίγο Τουρκία! Μικρές, σπουδαίες γεύσεις! Όπως είπε και ο ίδιος μέσα στην αίθουσα Τώνια Μαρκετάκη, έκανε αυτό το Ντοκιμαντέρ γιατί το όφειλε στην μητέρα του, που ήταν από τη Δυτική Θράκη. Η μυρωδιά από Κομοτηνή ήταν έντονη, η αναφορά ανάμεσα σε Χριστιανούς και Μουσουλμάνους επίσης, το κωμικό στοιχείο απρόσμενα ιδιαίτερο. Φεύγοντας… είχα κρατήσει μια ατάκα του αφηγητή: «Ελλάδα, για σένα ξεχάσαμε τη γλώσσα σου»!

Δεν πρόλαβα εισιτήριο για το Oligarchy / Περίμενα στην ουρά του Box, αλλά τα μαντάτα δεν ήταν καλά. Το ντοκιμαντέρ «Ολιγαρχία», του Στέλιου Κούλογλου, που έχει επίσημη πρώτη στις 18.00 σήμερα στο Ολύμπιον είχε πολλή πέραση. Κι όσοι στέκονταν πίσω μου, απογοητεύτηκαν με τον ίδιο τρόπο. Έτσι, έκλεισα εισιτήριο για την ερχόμενη Τρίτη στις 22.30, στην αιθ. Φρίντα Λιάππα. Αν επιθυμείτε να το παρακολουθήσετε, μάλλον πρέπει να σπεύσετε!

Μετάνιωσα που δεν πήρα ομπρέλα / Επειδή μισώ τις ομπρέλες, βγήκα από το σπίτι θαρραλέα και σίγουρη για τον εαυτό μου. Λίγη ώρα μετά… έψαχνα υπόστεγο για να κρυφτώ και έφτασα στο λιμάνι έχοντας γλιτώσει μερικώς την περίπτωση «μουσκίδι». Ευτυχώς ο κόσμος είχε προνοήσει και κυκλοφορούσε με ομπρέλα. Ο ειδικός του σαλεπιού ήταν στη θέση του, όμως κανείς δεν τον παρατηρούσε (που λεφτά για σαλέπι;). Οι εθελοντές άλλαζαν βάρδιες, αλλά ακόμη κι εκείνοι που έφευγαν δεν έβγαζαν το καρτελάκι τους από τον λαιμό, ούτε το χαμόγελο από το πρόσωπο!

Αποφάσισα τι θα δω αύριο Δευτέρα /

«Ανοιχτά μικρόφωνα», Αιθ. Φρίντα Λιάππα, στις 12.30

«Αύριο θα ήταν μια άλλη μέρα», Αιθ. Παύλος Ζάννας, στις 13.00

«Γράμματα από το Ιράν», Αιθ. Τζον Κασσαβέτης, στις 15.00

«Βασίλης Ζαχλαρωφ, ο μυστηριώδης Έλληνας της Ευρώπης, Αιθ. Τώνια Μαρκετάκη, στις 18.00

«Το λιμάνι της ελπίδας», Αιθ. Ολύμπιον, στις 20.30

«Περιμένοντας τους βάρβαρους» & «1 0 0 (Αλεξάνδρας 173, Αθήνα)», Αιθ. Φρίντα Λιάππα, στις 22.30

«Μια χούφτα γενναίοι άνθρωποι», Αιθ. Τώνια Μαρκετάκη, στις 23.00

 Info sos!

Από αύριο Δευτέρα έως και την Παρασκευή ξεκινάει το ειδικό αφιέρωμα «Docs for kids», με ντοκιμαντέρ για παιδιά.

Αιθ. Σταύρος Τορνές, Αποθήκη 1, στο λιμάνι

Ώρες:  9.00-11.00 και 11.00-13.00

www.filmfestival.gr

 

 

Προηγούμενο άρθρο«Τα δικαιώματα της Παυλίνας και της εποίκου Αϊσέ…»
Επόμενο άρθροΤην Τρίτη η κηδεία της Δόμνας Σαμίου
Τι είναι το thinkfree; Καλή ερώτηση. Μια παρέα, έτσι ξεκίνησε κι έτσι συνεχίζει, που θέλει να ποστάρει χωρίς περιορισμούς ό,τι την ευχαριστεί. Ό,τι γράφει ή ό,τι διαβάζει. Στο thinkfree δίνουμε το λόγο στους ανθρώπους του πολιτισμού μέσα από τη δραστηριότητά τους, αναδεικνύουμε νέα πρόσωπα με κοινό χαρακτηριστικό τη θετική σκέψη (think positive) και τη δημιουργικότητα σε κάθε τομέα και χώρο (πολιτιστικό, επιχειρηματικό, επιστημονικό κ.ά.), φιλοξενούμε ελεύθερα (write free) τεκμηριωμένες απόψεις για θέματα πολιτικής πολιτισμού, πολιτικής και κοινωνίας, οικολογίας και αστικού περιβάλλοντος, αρχιτεκτονικής και υγιεινής ζωής. Το thinkfree είναι κι ένα διπλό πείραμα: σχέσεων μεταξύ των ανθρώπων που το στηρίζουν, αλλά και δημιουργίας ενός no budget ηλεκτρονικού περιοδικού (e-magazine). Γι' αυτό δεν είναι τυχαίο ότι μακροημερεύουμε χωρίς δυσκολία! Με σεβασμό και εκτίμηση, με αγάπη γι' αυτό που κάνουμε.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.