ΟΔ. ΕΛΥΤΗΣ: «ΣΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟΤΗΤΑ ΤΟ ΠΑΝ ΕΙΝΑΙ Η ΕΥΓΕΝΕΙΑ ΚΑΙ Η ΠΟΙΟΤΗΤΑ ΣΕ ΑΝΤΙΘΕΣΗ ΜΕ ΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ…»

0
1641

Σαν σήμερα, στις 18 Μαρτίου 1996, έφυγε από τη ζωή ο νομπελίστας ποιητής Οδυσσέας Ελύτης. Εν είδει μνημοσύνου, δεν θα αναφερθώ στη συμβολή του στην κατανόηση, διαφύλαξη και εξέλιξη της ελληνικής γλώσσας, ούτε στο ότι μέσα από τους στίχους του περιέγραψε την Ελλάδα με τρόπο λιτό και περιεκτικό, με τρόπο απαράμιλλο [«Αετόμορφα έχει τα ψηλά βουνά / στα ηφαίστεια κλήματα σειρά / και τα σπίτια πιο λευκά»].

Θα μείνω σε μια συνέντευξή του στην ΕΡΤ, στη δεκαετία του ’80, όταν αναφερόταν στη σχέση της Ελλάδας με την Ευρώπη, στις διαφορές μας, στα οφέλη, στους κινδύνους και σε όσα θα έπρεπε εμείς να διαφυλάξουμε ώστε να διατηρήσουμε την ελληνικότητα. Λόγος εξαιρετικά επίκαιρος σε μια εποχή που η Ευρώπη παρουσιάζεται από ορισμένους ως τοτέμ. Τέτοια βίντεο θα έπρεπε να προβάλλονται στα σχολεία και όσα ακούγονται να διδάσκονται στα νέα παιδιά.

Λέει, λοιπόν, μεταξύ άλλων, ο Ελύτης:

«Κάποτε θα ερχόταν η στιγμή για την Ευρώπη να συνειδητοποιήσει τις ρίζες της αφού δεν μπορεί να υπάρξει σαν αυτόνομη μονάδα χωρίς κάποιο θεωρητικό υπόβαθρο, αλλά και για την Ελλάδα η στιγμή να αποφασίσει αν θα μείνει απομονωμένη στις δικές της αξίες ή θα ενταχθεί σ´ ένα ευρύτερο σύνολο με οφέλη πρακτικής φύσεως αναμφισβήτητα, αλλά και με τον κίνδυνο να αλλοιωθεί η φυσιογνωμία της. Από αυτή την άποψη ομολογώ ότι είμαι απομονωτικός. Μια ζωήν ολόκληρη αγωνίστηκα γι αυτό που λέμε «Ελληνικότητα» και που δεν είναι τίποτα άλλο παρά ένας τρόπος να βλέπεις και αισθάνεσαι τα πράγματα είτε στην κλίμακα τη μεγάλη είτε στην ταπεινή. Θέλω να πω είτε σ´ ένα Παρθενώνα είτε σ´ ένα λυχνάρι.  Γιατί εκεί βρίσκεται η διαφορά».

Προηγούμενο άρθροΕΝΑ ΠΟΙΗΜΑ ΓΙΑ ΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ
Επόμενο άρθροΗ ΘΕΑΤΡΙΚΗ ΑΤΖΕΝΤΑ ΤΟΥ FREETHINKER (22 ΜΑΡΤΙΟΥ – 27 ΜΑΡΤΙΟΥ)
Σπούδασα νομικά στο ΑΠΘ, θέλοντας να γίνω δημοσιογράφος. Παράλληλα, φωτογραφία από μεράκι. Κλικ με ριπές. Γιατί η ματιά έχει μεγαλύτερη αξία από οποιοδήποτε μηχάνημα. Πρώτη στάση 1996, στα Σπορ του Βορρά του Μπούζα και στον Ελληνικό Βορρά του Μέρτζου. Δεύτερη στάση στον free press «εξώστη» του αξέχαστου Τάσου Μιχαηλίδη. Τρίτη στάση, Μάρτιο 1998, στην ιστορική εφημερίδα «Μακεδονία» και στα πολιτιστικά με αρχισυντάκτη τον άλλον αξέχαστο Χρήστο Αρνομάλλη (πολιτιστικός ρεπόρτερ, προϊστάμενος πολιτιστικού, συντάκτης ύλης πολιτικού, αρθρογράφος). Και διευθυντή τον αείμνηστο Λάζαρο Χατζηνάκο. Τέλειωσα με τη «Μακεδονία» το 2006 ως διευθυντής σύνταξης της κυριακάτικης έκδοσης, όταν ακόμη η εφημερίδα πουλούσε 17.000 φύλλα. Μετά ήρθε το «Κεντρί» όπου συνεργάστηκα ως πολιτιστικός συντάκτης κι έπειτα η free press «Karfitsa» στην οποία εργάστηκα ως διευθυντής από τον Φεβρουάριο του 2010 ως τον Μάιο του 2011. Από το Μάιο 2016 ως τον Μάρτιο 2018 αρθρογράφος στη thessnews. Παράλληλα, όλα αυτά τα χρόνια, γραφείο Τύπου σε δύσκολες μάχες (Νομαρχία Θεσσαλονίκης, Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας, Δήμος Δέλτα) και λογογράφος λόγων κρίσιμων. Σταθερά, από την πρώτη του μέρα, στο thinkfree.gr, καταφύγιο λέξεων και σκέψεων. Καταφύγιο δημιουργικότητας στην εποχή που ο χώρος των ΜΜΕ έχει διαλυθεί και τα πάντα αμφισβητούνται. Καταφύγιο αξιοπιστίας και αλήθειας στην εποχή των fake news και του κιτρινισμού. https://www.facebook.com/gkessopoulos

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.