Ένα ποίημα για τη γιορτή της μητέρας

0
1012
Feel the bliss cause you are blessed Photo: Katerina Nikolaou 2017

Γιορτή της μάνας.
Για εκείνες που έγιναν…
Για εκείνες που θα γίνουν…
Για εκείνες που έφυγαν…
Για εκείνες που δεν έγιναν…
Μα μέσα τους μια μάνα υπέροχη κρύβουν…

Μάνα που είσαι…
Κάθομαι εδώ και αναρωτιέμαι…
Στέκω μπροστά σε μια οθόνη…
Και περιπλανιέμαι…
Στου νου τα υπόγεια…
Μάνα που είσαι…
Μένω εδώ να σου τραγουδώ…
Μέσα από στίχους μου να σε υμνώ…
Κάθε στιγμή μου και κάθε λεπτό…
Να σου αφιερώνω ότι αγαπώ…
Μάνα που είσαι…
Μέσα στη νύχτα σου φωνάζω…
Είμαι εδώ και με διχάζω…
Μέσα σε άσπρο και μαύρο μου καμβά…
Πάνω σε χρώματα του ήλιου και της θάλασσας φανταστικά…
Μάνα που είσαι…
Μέρα τη μέρα σε αγκαλιάζω…
Και όλα μου τα σ αγαπώ σου τάζω…
Κάθε λατρεία μου σου βγάζω…
Πάνω στο ύψος της ψυχής σου ουρλιάζω…
Μάνα που είσαι…
Όταν πονούσες και αγαπούσες…
Όταν γελούσες και σιωπούσες…
Όταν μάγευες και με συγκλόνιζες…
Όταν ανάσταινες και όλο με φώτιζες…
Μάνα που είσαι…
Σαν έκλαιγες και έκρυβες δάκρυα…
Σαν μίλαγες κι έλεγες θαύματα…
Σαν μέσα στη κοιλιά ζωή κρατούσες…
Και υπέροχα τραγούδια τραγουδούσες…
Μάνα που είσαι…
Σαν πόναγες μα έσφιγγες δόντια…
Σαν πέθαινες κι έκρυβες σε υπόγεια…
Όλο το πόνο τούτης της γης εσύ φυλούσες…
Μέσα στα σπλάχνα σου τον καρτερούσες…
Μάνα που είσαι…
Ένα καρτέρι έστηνες μόνη σου…
Το πόνο έπαιρνες απ τα παιδιά σου στην αγχόνη σου…
Και τον αποκεφάλιζες με δύναμη θεριού…
Μόνο για το παιδί σου η όψη σου άγριου αετού…
Μάνα που είσαι…
Κι όταν εκείνο σου χαμογέλαγε…
Εσύ στο παράδεισο πέταγες…
Εσύ στη θάλασσα ταξίδευες…
Και μέσα απ τα μάτια του γλύκα δραπέτευες…
Μάνα που είσαι…
Σαν θησαυρός ανάσαινες…
Σαν τελετή λαμπρή προλάβαινες…
Με τη χαρά του να τη χαρείς…
Και με τη λύπη του να καταπιείς…
Μάνα που είσαι…
Όλα εκείνα τα καρφιά και τα μαχαίρια…
Όλα τα απίστευτα τα ατέλειωτα νυχτέρια…
Πάνω σε έναν του πυρετό που εσύ ξενύχταγες…
Και με το χάδι σου γαλήνη του προσέφερες…
Μάνα είσαι εδώ…
Και θα σαι πάντα εδώ…
Και γω ένας απλός ποιητής…
Που σου υμνώ…
Την ύπαρξη σου την απόλυτη…
Τη μαγείας σου την αφόρητη…
Την αγάπη σου την αλώβητη…

Χρόνια καλά μανάδες αυτής της γης…
Ν’ αγαπάτε όπως εσείς μόνο ξέρετε…
Ν’ αγκαλιάζετε όπως μόνο εσείς νιώθετε…
Και ‘γω σε λίγες μέρες θα σας αφιερώσω…
Το πιο βαθύ μου όνειρο θα σας το δώσω…
Αθάνατο νερό να το πιείτε…
Φιλί μοναδικό…
Στο μέτωπο σας…
Από τον θεατροποιητή σας…
Τον πιο πιστό σας…
Μαστορούδης Γιώργος

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here