ΚΑΙ ΕΜΦΥΛΙΟ ΚΑΙ ΑΤΤΙΛΑ ΚΑΙ ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ…

0
813

lefkes-selides

Γράφει ο Γιάννης Θ. Κεσσόπουλος / [email protected]

«Δεν πρέπει να υπάρχουν λευκές σελίδες στα σχολικά βιβλία ιστορίας» είπε ο υπουργός παιδείας Ν. Φίλης, προαναγγέλλοντας αλλαγή στα σχολικά βιβλία και εισαγωγή της Ιστορίας του εμφυλίου.

Έχει δίκιο ο κ. Φίλης. Είναι απαράδεκτο η ενημέρωση των νέων Ελλήνων να σταματά στη Μικρασιατική Καταστροφή, σα να μη συνέβη ποτέ μεσοπόλεμος, Β’ ΠΠ, εμφύλιος, Σεπτεμβριανά, Κυπριακό, δικτατορία, Αττίλας, μεταπολίτευση, ένταξη στην ΕΟΚ, είσοδος στην ευρωζώνη, κρίση. Όμως δεν μπορεί, από την άλλη, να θέτεις εκτός διδακτέας ύλης την ιστορία της γενοκτονίας του ποντιακού ελληνισμού. Αν είναι να τα εισάγουμε και να μην τα διδάσκουμε, τότε υποβιβάζουμε την εκπαίδευση σε εργαλείο πολιτικής χειραγώγησης.

Είναι προφανές ότι το τι θα ακούσουν και τι θα διαβάσουν τα παιδιά στα σχολεία αποτελεί πολιτική πράξη και ιδεολογική επιλογή της πολιτείας. Όταν πριν περίπου 8 χρόνια ξέσπασε η υπόθεση Ρεπούση, με τα βιβλία Ιστορίας της ΣΤ’ Δημοτικού που βάφτιζαν «συνωστισμό» τη σφαγή και τον διωγμό στην παραλία της Σμύρνης, η τότε ηγεσία του υπουργείου Παιδείας ένιψε χείρας υποστηρίζοντας ότι το τι θα λένε τα βιβλία δεν είναι θέμα της κυβέρνησης αλλά των επιστημόνων. Η επιλογή του περιεχομένου αλλά και ο τρόπος που θα δοθεί η πληροφορία είναι κρίσιμο και ξεκάθαρα πολιτικό θέμα, υπό την έννοια ότι επηρεάζει ή διαμορφώνει πολιτικές συνειδήσεις. Και προφανώς σε μια δημοκρατική χώρα, όπως η Ελλάδα, η «πολιτική επιλογή» πρέπει να είναι ευρείας αποδοχής, ώστε να μην εκτρέφει τον διχασμό.

Έχει δίκιο, λοιπόν, ο κ. Φίλης. Και τον εμφύλιο αλλά και τ’ άλλα. Όχι επιλεκτικά. Με σεβασμό στα γεγονότα. Χωρίς διχαστικό υποκειμενισμό.

 

Προηγούμενο άρθροΗ ΑΛΕΞΙΑ LIVE ΣΤΟ ΗΡΩΔΕΙΟ
Επόμενο άρθροΟ ΓΙΑΝΝΗΣ ΜΑΡΚΟΠΟΥΛΟΣ ΑΥΡΙΟ ΣΤΟ ΒΕΑΚΕΙΟ ΘΕΑΤΡΟ ΠΕΙΡΑΙΑ
Σπούδασα νομικά στο ΑΠΘ, θέλοντας να γίνω δημοσιογράφος. Παράλληλα, φωτογραφία από μεράκι. Κλικ με ριπές. Γιατί η ματιά έχει μεγαλύτερη αξία από οποιοδήποτε μηχάνημα. Πρώτη στάση 1996, στα Σπορ του Βορρά του Μπούζα και στον Ελληνικό Βορρά του Μέρτζου. Δεύτερη στάση στον free press «εξώστη» του αξέχαστου Τάσου Μιχαηλίδη. Τρίτη στάση, Μάρτιο 1998, στην ιστορική εφημερίδα «Μακεδονία» και στα πολιτιστικά με αρχισυντάκτη τον άλλον αξέχαστο Χρήστο Αρνομάλλη (πολιτιστικός ρεπόρτερ, προϊστάμενος πολιτιστικού, συντάκτης ύλης πολιτικού, αρθρογράφος). Και διευθυντή τον αείμνηστο Λάζαρο Χατζηνάκο. Τέλειωσα με τη «Μακεδονία» το 2006 ως διευθυντής σύνταξης της κυριακάτικης έκδοσης, όταν ακόμη η εφημερίδα πουλούσε 17.000 φύλλα. Μετά ήρθε το «Κεντρί» όπου συνεργάστηκα ως σύμβουλος έκδοσης κι έπειτα η free press «Karfitsa» στην οποία εργάστηκα ως διευθυντής από τον Φεβρουάριο του 2010 ως τον Μάιο του 2011. Από το Μάιο 2016 ως τον Μάρτιο 2018 αρθρογράφος στη thessnews. Παράλληλα, όλα αυτά τα χρόνια, γραφείο Τύπου σε δύσκολες μάχες (Νομαρχία Θεσσαλονίκης, Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας), του ΚΘΒΕ, ειδικός σύμβουλος σε θέματα επικοινωνίας του Δημάρχου Δέλτα και λογογράφος λόγων κρίσιμων. Σταθερά, από την πρώτη του μέρα, στο thinkfree.gr, καταφύγιο λέξεων και σκέψεων. Καταφύγιο δημιουργικότητας στην εποχή που ο χώρος των ΜΜΕ έχει διαλυθεί και τα πάντα αμφισβητούνται. Καταφύγιο αξιοπιστίας και αλήθειας στην εποχή των fake news και του κιτρινισμού. https://www.facebook.com/gkessopoulos

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.