ΨΑΧΝΟΝΤΑΣ ΤΗ ΝΤΟΡΙ ΚΑΙ ΑΛΛΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ

0
927

dory

CINEΚΡΙΤΙΚΗ Γράφει ο Κωνσταντίνος Καράμπελας / [email protected]

«Εγώ και ο Καμίνσκι»

 

Είδος ταινίας: Κομεντί

Σκηνοθεσία: Wolfgang Becker

Ηθοποιοί: Ντάνιελ Μπρουλ, Γιέσπερ Κριστενσεν, Τζέραλντιν Τσάπλιν και Αμίρα Κασάρ

Ο μάχιμος και φιλόδοξος δημοσιογράφος Σεμπάστιαν Τσόλνερ αναλαμβάνει να γράψει τη βιογραφία του πλέον γέρου, διάσημου τυφλού ζωγράφου Μάνουελ Καμίνσκι. Ο Καμίνσκι, έχοντας προβλήματα υγείας, ζει κοινωνικά απομονωμένος σε ένα χωριό της Ελβετίας μαζί με την κόρη του, η οποία περιμένει να τον κληρονομήσει. Όμως, ο αδίστακτος Τσόλνερ, που δεν πτοείται από τη δηλητηριώδη και αφιλόξενη παρουσία της κόρης του Καμίνσκι, καταφέρνει να μπει στο σπίτι του και να έρθει σε επαφή μαζί του κρυφά από όλους. Στην αρχή επιδιώκει να μάθει τα πάντα γύρω από τη ζωή και την πολυσυζητημένη καλλιτεχνική προσωπικότητά του, τις πονηρές πτυχές της και τα κρυμμένα μυστικά του. Στη συνέχεια, ωστόσο, γνωρίζει και γοητεύεται από την ανθρώπινη πλευρά του ζωγράφου, με αποτέλεσμα οι δυο τους να βάλουν πλώρη για ένα ταξίδι γεμάτο περιπέτειες και ανατροπές.

Η μεταφορά του μυθιστορήματος του Ντάνιελ-Κέλμαν στον κινηματογράφο διακατέχεται από σιωπηλό χιούμορ κι έντονη διάθεση να καυτηριάσει τις πληγές της σύγχρονης κοινωνίας. Έξυπνες ατάκες και καυστικά σχόλια περιβάλλουν το σχεδόν σουρρεαλιστικό σκηνικό που χτίζει ο Βόλφγκανγκ Μπέκερ (σκηνοθέτης του Goodbye Lenin, 2003) μέσα από την αντιπαράθεση των γενεών. Έλα όμως που τα διάσπαρτα μηνύματα περί τέχνης δε δένουν με τις ανατρεπόμενες καταστάσεις! Αλλά ούτε και η σκόρπια κοινωνική κριτική με το χαλαρό χιούμορ! Έλλειψη σαφούς προσανατολισμού, μια διάχυτη σύγχυση, διάσπαρτα κενά, προβλήματα στην ομαλή προώθηση της πλοκής και κυρίως απουσία σαφούς μηνύματος γίνονται αισθητά, ίσως ήδη και από πρώτο μέρος της ταινίας. Καλή προσπάθεια. Θα προτιμήσω, όμως, το Goodbye Lenin.

 

«Βασίλισσα της Γης»

Είδος ταινίας: Δράμα, Θρίλερ

Σκηνοθεσία: Άλεξ Ρος Πέρι

Ηθοποιοί: Πάτρικ Φούτζιτ, Ελίζαμπεθ Μος, Κάθριν Γουότερστον

Η τέταρτη μεγάλου μήκους ταινία του Άλεξ Ρος Πέρι, υπαρξιακό δράμα με στοιχεία θρίλερ, πραγματεύεται την ιστορία της Κάθριν, μιας ταλαντούχας ζωγράφου και κόρης διάσημου εικαστικού, που μετά την αυτοκτονία του πατέρα της και ένα δύσκολο χωρισμό με το φίλο της, χάνει ξαφνικά τα δυο της πιο αγαπημένα άτομα. Η Κάθριν τότε αναζητά καταφύγιο στο εξοχικό σπίτι της κολλητής της φίλης Βιρτζίνια, προκειμένου να ξεπεράσει την κατάθλιψη, που μετά τον πατέρα της, χτυπάει την ίδια. Στην εξοχή, συναντάει το Ριτς, φίλο και φιλοξενούμενο της Βιρτζίνια. Ενώ οι τρεις τους μένουν στο ίδιο σπίτι, ο Ριτς θα αποτελέσει αφορμή να ξεδιπλωθεί ο κρυμμένος ανταγωνισμός της Κάθριν για τη Βιρτζίνια που θα οδηγήσει την Κάθριν σε ένα υπαρξιακό δράμα.

Μια χλωμή μινιμαλιστική ατμόσφαιρα, χωρίς έμπνευση, με τις πρώτες κορυφώσεις να έρχονται μετά το πρώτο σαραντάλεπτο. Οι παρεμβαλλόμενες σκηνές από την περσινή επίσκεψη της Κάθριν στο εξοχικό -εκείνη τη φορά μαζί με το φίλο της- περνούν απαρατήρητες, όπως επίσης και οι αλλαγές στη συμπεριφορά της Βιρτζίνια απέναντί της. Η αγωνία των πρώτων λεπτών δεν αργεί να εξελιχθεί σε πλήξη, έως ότου παρουσιαστούν τα πρώτα σημάδια της χρήζουσας άμεσης ιατρικής φροντίδας κατάστασης της ηρωίδας, που παραληρεί κι έχει παραισθήσεις και που -μεταξύ μας- δεν επρόκειτο να βρει σωτηρία κολυμπώντας σε ποτάμια με βρωμόνερα και μυγάκια. Κοντινά πλάνα στα πρόσωπα των πρωταγωνιστών χωρίς αξιόλογη φωτογραφία δίνουν μια αίσθηση κενότητας και έλλειψης ιδεών από σκηνοθετικής πλευράς. Όσο για τις μπεργκμανικές και πολανσκικές επιδράσεις στις μεθόδους του Πέρι… απλώς δεν τίθεται θέμα σύγκρισης. Πάμε γι’ αλλα…

 

 

«Ψάχνοντας τη Ντόρι»

Είδος ταινίας: Κινούμενα σχέδια

Σκηνοθεσία: Άντριου Στάντον, Άνγκους ΜακΛέιν

Χάσαμε την Ντόρι ΣΤΟΠ!

Αυτή τη φορά, η Ντόρυ, η αξιαγάπητη πιστή φιλενάδα του διάσημου ψαριού-κλόουν Νέμο που πάσχει από απώλεια μνήμης, ξεκινάει να βρει τους γονείς της ταξιδεύοντας μέσα σε υπόγεια ρεύματα στα βάθη των ωκεανών. Το επιτυχημένο animation της Pixar επιστρέφει δεκατρία χρόνια μετά το ταξίδι του Νέμο με μια νέα ιστορία που ικανοποιεί και ενδεχομένως ξεπερνά τις προσδοκίες ακόμη και των πιο απαιτητικών θεατών, μικρών… αλλά και μεγάλων! Εκ πρώτης όψεως: μια απλή ιστορία που επαναλαμβάνεται. Η αγωνία της Ντόρυ να θυμηθεί και η επιθυμία της να ξαναβρεί την οικογένειά της, όμως, όσο μακριά κι αν αυτή βρίσκεται και με ό,τι κίνδυνο κι αν συνεπάγεται το εγχείρημά της, μας κερδίζει και μας παρασέρνει στην περιπέτεια. Σύντροφοί της: Ο Νέμο και ο Μάρλιν.

Ευχάριστο, χαριτωμένο, αισιόδοξο και σίγουρα μια καλή επιλογή γι’ αυτήν την εβδομάδα. Όσο παίζεται ακόμη, μην το πολυσκέφτεστε, σπεύσατε!

 

 

Προηγούμενο άρθροOCTOBERFEST: ΑΠΟ ΤΟ ΜΟΝΑΧΟ ΣΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ!
Επόμενο άρθροκερδιστε 5 διπλες προσκλησεις για το θεατρο αυλαια
Σπούδασα νομικά στο ΑΠΘ, θέλοντας να γίνω δημοσιογράφος. Παράλληλα, φωτογραφία από μεράκι. Κλικ με ριπές. Γιατί η ματιά έχει μεγαλύτερη αξία από οποιοδήποτε μηχάνημα. Πρώτη στάση 1996, στα Σπορ του Βορρά του Μπούζα και στον Ελληνικό Βορρά του Μέρτζου. Δεύτερη στάση στον free press «εξώστη» του αξέχαστου Τάσου Μιχαηλίδη. Τρίτη στάση, Μάρτιο 1998, στην ιστορική εφημερίδα «Μακεδονία» και στα πολιτιστικά με αρχισυντάκτη τον άλλον αξέχαστο Χρήστο Αρνομάλλη (πολιτιστικός ρεπόρτερ, προϊστάμενος πολιτιστικού, συντάκτης ύλης πολιτικού, αρθρογράφος). Και διευθυντή τον αείμνηστο Λάζαρο Χατζηνάκο. Τέλειωσα με τη «Μακεδονία» το 2006 ως διευθυντής σύνταξης της κυριακάτικης έκδοσης, όταν ακόμη η εφημερίδα πουλούσε 17.000 φύλλα. Μετά ήρθε το «Κεντρί» όπου συνεργάστηκα ως σύμβουλος έκδοσης κι έπειτα η free press «Karfitsa» στην οποία εργάστηκα ως διευθυντής από τον Φεβρουάριο του 2010 ως τον Μάιο του 2011. Από το Μάιο 2016 ως τον Μάρτιο 2018 αρθρογράφος στη thessnews. Παράλληλα, όλα αυτά τα χρόνια, γραφείο Τύπου σε δύσκολες μάχες (Νομαρχία Θεσσαλονίκης, Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας), του ΚΘΒΕ, ειδικός σύμβουλος σε θέματα επικοινωνίας του Δημάρχου Δέλτα και λογογράφος λόγων κρίσιμων. Σταθερά, από την πρώτη του μέρα, στο thinkfree.gr, καταφύγιο λέξεων και σκέψεων. Καταφύγιο δημιουργικότητας στην εποχή που ο χώρος των ΜΜΕ έχει διαλυθεί και τα πάντα αμφισβητούνται. Καταφύγιο αξιοπιστίας και αλήθειας στην εποχή των fake news και του κιτρινισμού. https://www.facebook.com/gkessopoulos

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.