ΔΗΜΟΣΙΟΛΟΓΙΑ ΧΩΡΙΣ ΠΡΟΘΕΣΕΙΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΣΥΝΕΝΝΟΗΣΗΣ

0
807

frankfurt-bookfair

Γράφει ο Γιάννης Θ. Κεσσόπουλος/ [email protected]

Με αφορμή τη 67η Διεθνή Έκθεση Βιβλίου της Φρανκφούρτης, που ολοκληρώνεται αύριο, στο κύριο πρωτοσέλιδο άρθρο (φαντάζεστε και στη Θεσσαλονίκη τις μέρες της ΔΕΒΘ το αντίστοιχο άρθρο να την αφορούσε;) της Frankfurter Allgmeneine Zeitung ο Andreas Platthaus έγραψε μεταξύ άλλων: «η δημοσιολογία σημαίνει εδώ και πολύ καιρό πολλά περισσότερα από τα βιβλία».

Είναι μια διαπίστωση που όπως ισχύει για τη λογοτεχνία, ισχύει αναλογικά και στο δημόσιο διάλογο εν γένει. Η πολιτική π.χ. δεν απαιτεί πια ρητορική δεινότητα από το βήμα της Βουλής αλλά ένα αρκείται σε ένα χαριτωμένο, πονηρό, καταγγελτικό, βλακώδες ή εξυπναδίστικο tweet. Η δημοσιολογία αφορά και τη δημοσιογραφία, αφού ο καθένας πια μπορεί να γράφει δημόσια ό,τι θέλει. Χωρίς τους κανόνες της δημοσιογραφίας, βεβαίως, αλλά και δίχως εύκολα διακριτά φίλτρα, σε έναν κόσμο ημιμαθή πλην λαλίστατο για θέματα ζόρικα, όπως το προσφυγικό, οι τηλεοπτικές άδειες, οι πλειστηριασμοί, το σύνταγμα το ίδιο!

Δεν μπορεί να πει κανείς ότι η λύση είναι η φίμωση, σε ένα δημοκρατικό κράτος. Ούτε την εξέλιξη της τεχνολογίας μπορείς να σταματήσεις.

Λύση ενδεχομένως είναι η διαμόρφωση ενός σταθερού εκπαιδευτικού συστήματος ικανού να ανδρώσει τις γενιές που θα ξεχωρίζουν τη γνώση από την άγνοια. Με εθνική συνεννόηση. Ή η διαμόρφωση κανόνων λειτουργίας των ΜΜΕ, όπως επιτάσσει το σύνταγμα, όχι κατά το πώς βολεύει τους πρώην ή τους νυν. Με εθνική συνεννόηση κι αυτό.

Αυτά, φυσικά, θα έπρεπε να είχαν γίνει εδώ και 15 χρόνια, τουλάχιστον, όταν παιδεία άρχισε να χάνει τις αρχές της και η τεχνολογία άρχισε να θεριεύει. Τώρα είναι αργά για δάκρυα. Εξάλλου, δε φαίνεται να υπάρχουν και προθέσεις εθνικής συνεννόησης ούτε για τα στοιχειώδη. Μόνο ακατάσχετη δημοσιολογία. Χωρίς ακροατήριο. Χωρίς δημοκρατία. Βαβυλωνία δηλαδή.

Πρώτη δημοσίευση: εφημερίδα thinkfree, φύλλο 22.10.2016

Προηγούμενο άρθροΟΙ ΓΕΦΥΡΕΣ ΠΟΥ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΑΝ ΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ ΤΟ 1912
Επόμενο άρθροΜΕΣΙΕ ΜΙΝΙΜΑΛ: «Η ΓΛΩΣΣΑ ΤΟΥ ΣΤΙΧΟΥ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑ ΕΠΙΠΛΕΟΝ ΜΟΥΣΙΚΟ ΟΡΓΑΝΟ»
Σπούδασα Νομικά, θέλοντας να γίνω δημοσιογράφος. Παράλληλα, φωτογραφία από μεράκι. Κλικ με ριπές. Γιατί η ματιά έχει μεγαλύτερη αξία από οποιοδήποτε μηχάνημα. Πρώτη στάση 1996, στα Σπορ του Βορρά του Μπούζα και στον Ελληνικό Βορρά του Μέρτζου. Δεύτερη στάση στον free press «εξώστη» του αξέχαστου Τάσου Μιχαηλίδη. Τρίτη στάση, Μάρτιο 1998, στην ιστορική εφημερίδα «Μακεδονία» και στα πολιτιστικά με αρχισυντάκτη τον άλλον αξέχαστο Χρήστο Αρνομάλλη. Και διευθυντή το Λάζαρο Χατζηνάκο. Τέλειωσα με τη «Μακεδονία» το 2006 ως διευθυντής σύνταξης της κυριακάτικης έκδοσης, όταν ακόμη η εφημερίδα πουλούσε 17.000 φύλλα. Μετά ήρθε το «Κεντρί» όπου συνεργάστηκα ως σύμβουλος έκδοσης κι έπειτα η free press «Karfitsa» την οποία διηύθυνα από τον Φεβρουάριο του 2010 ως τον Μάιο του 2011. Από το Μάιο 2016 ως τον Μάρτιο 2018 αρθρογράφος στη thessnews. Παράλληλα, γραφείο Τύπου σε δύσκολες μάχες και λογογράφος λόγων κρίσιμων. Σταθερά, από την πρώτη του μέρα, στο thinkfree.gr, καταφύγιο λέξεων και σκέψεων. Καταφύγιο δημιουργικότητας στην εποχή που ο χώρος των ΜΜΕ έχει διαλυθεί και τα πάντα αμφισβητούνται. Καταφύγιο αξιοπιστίας και αλήθειας στην εποχή των fake news και του κιτρινισμού.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.