Θ. ΒΟΥΤΣΙΚΑΚΗΣ: «ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΜΟΥ ΤΟ ΦΑΝΤΑΖΟΜΑΙ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ…»

0
3247

thodoris-voutsikakis-9Συνέντευξη στον Γιάννη Θ. Κεσσόπουλο

Ένα από τα κορυφαία ταλέντα της σύγχρονης ελληνικής μουσικής σκηνής με βαριές συνεργασίες στο βιογραφικό του: D. Pontes, Λ. Νικολακοπούλου, Ν. Κυπουργός, Δ. Μαραμής, Κρατική Ορχήστρα Αθηνών, ΚΘΒΕ και πρόσφατα Σταύρος Ξαρχάκος. Το καλοκαίρι που μόλις έφυγε, απόλαυσε την τιμή να τραγουδά για την επέτειο για την αποκατάσταση της Δημοκρατίας στο Προεδρικό Μέγαρο. Από χθες, επέστρεψε ξανά στη Θεσσαλονίκη και στο French Keys για τις Πέμπτες του Οκτώβρη (και βλέπουμε…) όπου θα παρουσιάζει ένα πρόγραμμα με τραγούδια από την προσωπική του δισκογραφία, κινηματογραφικές μουσικές, την παράδοση της Ευρωπαϊκής Μεσογείου, καθώς και με τους μακρινούς ήχους της jazz. Με αυτή την αφορμή, μίλησε στην thessnews για την καριέρα του, για την πολιτική, για τις αγωνίες ενός νέου τραγουδιστή στην Ελλάδα της κρίσης.

Συναυλίες στο εξωτερικό, συνεργασία με Σταύρο Ξαρχάκο, αλλά επιστρέφεις… σε μικρές αγαπημένες σκηνές, στους δικούς σου ανθρώπους. Πως το σκέφτεσαι;

Επιστρέφω στα μέρη και τους ανθρώπους που αγαπώ βαθιά και παίρνω δύναμη για όλα τα υπόλοιπα. Αισθάνομαι ότι πέρα από επιθυμία είναι και υποχρέωση μου αυτή η επιστροφή, γιατί είναι ο καλύτερος τρόπος να «μηδενίζω το κοντέρ» μου και να επαναπροσδιορίζομαι.

%ce%b8%ce%bf%ce%b4%cf%89%cf%81%ce%ae%cf%82-%ce%b2%ce%bf%cf%85%cf%84%cf%83%ce%b9%ce%ba%ce%ac%ce%ba%ce%b7%cf%82-_-thodoris-voutsikakis-2

Σε ακούμε να τραγουδάς από Δημήτρη Χορν μέχρι Andrea Bocelli. Πως τα «δένεις» όλα αυτά;

Θα το ονόμαζα μάλλον «διασταύρωση» ρεπερτορίου και τεχνικών ή αλλιώς τρόπων ερμηνείας. Δεν είναι τίποτα άλλο παρά ένας συγκερασμός της ιδιοσυγκρασίας και της καλλιτεχνικής αισθητικής μου, καλής ή κακής. Μερικές φορές ωστόσο, ίσως να με δυσκολεύει στην προώθηση της δουλειάς μου. Για παράδειγμα, επειδή στην Ελλάδα δεν είμαστε εξοικειωμένοι με την κλασική παιδεία, πολλές φορές μπερδεύουμε έναν «εκπαιδευμένο» τραγουδιστή με έναν επαγγελματία τραγουδιστή όπερας. Σημασία βέβαια έχει τι εκφράζει τον κάθε άνθρωπο, ποιά είναι δηλαδή η δική μου «αλήθεια», την οποία και υπηρετώ.

Αθήνα ή Θεσσαλονίκη;

Θεσσαλονίκη είναι η «αγάπη». Αθήνα είναι η «ανάγκη», το απαραίτητο, το εξ’ ορισμού χρήσιμο για να πραγματοποιήσω αυτό που τόσο αγαπώ, τη μουσική, το τραγούδι. Καταλήγω στο ότι θέλω και χρειάζομαι και τα δύο, και ας μου κοστίζει κάτι παραπάνω αυτή η επιθυμία!

«Ορθώς θεωρούσαν οι αρχαίοι Έλληνες «Αρετή» την ενασχόληση με τα κοινά άσχετα με το αν στις μέρες μας θεωρείται ντροπή»

Νοιώθεις να ανήκεις στη μουσική σκηνή της Θεσσαλονίκης;

Δεδομένου ότι ξεκίνησα από τη Θεσσαλονίκη, πάντα θα αισθάνομαι ότι ανήκω και στη μουσική σκηνή της πόλης μου. Κάνοντας όμως πλέον πράγματα που δεν έχουν τον χαρακτήρα του «τοπικού», αλλά αναφέρονται και στην Αθήνα, την υπόλοιπη Ελλάδα και δειλά δειλά και εκτός συνόρων, αισθάνομαι ότι δεν έχω «γεωγραφικά στεγανά».

Ποια είναι η αγωνία ενός νέου τραγουδιστή; Σήμερα; Στη Θεσσαλονίκη;

Η αγωνία θεωρώ πως έχει να κάνει με τις δύο φύσεις του επαγγέλματος, δηλαδή την έννοια της καριέρας και αυτή της καλλιτεχνικής δημιουργίας.

Με ποιον συνθέτη θα ήθελες να συνεργαστείς; Ποιον θα ήθελες να ερμηνεύσεις;

Υπάρχουν πάρα πολλοί δημιουργοί και ερμηνευτές με τους οποίους θα ήθελα να συνεργαστώ. «Για καλή μου τύχη» βέβαια αρκετές από τις καλλιτεχνικές μου επιθυμίες πραγματώθηκαν νωρίς στη ζωή μου. Τον τελευταίο καιρό, για να είμαι ειλικρινής, έχω έντονα στο μυαλό μου τον Σταμάτη Κραουνάκη και τον «γείτονα» Nicola Piovani. Αγαπώ τα τραγούδια και των δυο και ήδη τους «ερμηνεύω», ωστόσο μία προσωπική σύμπραξη μαζί τους θα ήταν διαφορετική!

Παρακολουθείς τα πολιτικά;

Πραγματικά δεν προλαβαίνω να παρακολουθήσω αναλυτικά τα «news feed» της ελληνικής πολιτικής, έχω όμως μια αρκούντως καθαρή εικόνα για τις «βρωμιές» τους! (γέλια)

Θα έμπαινες ενεργά στην πολιτική, θα πολιτευόσουν;

Πιστεύω ότι ορθώς θεωρούσαν οι αρχαίοι Έλληνες «Αρετή» την ενασχόληση με τα κοινά άσχετα με το αν στις μέρες μας θεωρείται ντροπή. Δεν φταίει όμως η έννοια της πολιτικοποίησης αλλά τα «έργα των ανθρώπων» μέσα σε αυτήν. Δεν με ενδιαφέρει προσωπικά, δεν θεωρώ πως έχω να προσφέρω περισσότερα ως πολιτικός παρά ως καλλιτέχνης και δεν υπάρχει φυσικά και κανένα πολιτικό μόρφωμα που να με εκφράζει και να με κάνει να πιστέψω το αντίθετο. Σε μερικές δεκαετίες μπορούμε να το ξανασυζητήσουμε…

thodoris-voutsikakis-%ce%b8%ce%bf%ce%b4%cf%89%cf%81%ce%ae%cf%82-%ce%b2%ce%bf%cf%85%cf%84%cf%83%ce%b9%ce%ba%ce%ac%ce%ba%ce%b7%cf%82-1

Παρακολουθείς τα του υπουργείου Πολιτισμού; Αν ναι, πως τα κρίνεις;

Όπου Υπουργείο, υπάρχει και Υπουργός.! Αυτό τι σημαίνει; Ο καθένας με «το μακρύ του και το κοντό του» και ουσιαστικά κανένα μακροπρόσθεσμο πλάνο και οργανωμένο σχέδιο για την πολιτιστική ανάπτυξη της χώρας.

Είσαι από τη Θεσσαλονίκη, αλλά γυρνάς τον κόσμο. Πες μας 3 μειονεκτήματα της πόλης και 3 πλεονεκτήματα.

Η Θεσσαλονίκη έχει θάλασσα και αυτό βοηθάει το να «ταξιδεύεις» μέσα σε αυτήν, έχει το «κέντρο» στο οποίο μπορείς να συναντήσεις όποιον επιθυμείς ακόμα και απροειδοποίητα (γέλια) και «last but not least» έχει καλό φαγητό! Αντιθέτως, της λείπει η «ταχύτητα» εξέλιξης σε ορισμένα θέματα, έχει παχύ «λάμδα» και κάτι ανυπόφορα μποτιλιαρίσματα.

Πως φαντάζεσαι το μέλλον σου στην Ελλάδα της κρίσης, ως νέος 27 χρονών;

Ξεκινάω από το βασικό. Φαντάζομαι το μέλλον μου στην Ελλάδα. Ορισμένες φορές το λέω φωναχτά και σκέφτομαι πως το αυτονόητο φαντάζει τόσο περίεργο και αποκρουστικό στις μέρες μας. Ένα κράτος που έχει κυριολεκτικά «αδειάσει» τη νεολαία του και δεν ξέρω αν έχει κάτι άλλο να περιμένει. Παρόλα αυτά, ονειρεύομαι ως Έλληνας πολίτης και εννοείται ταυτόχρονα λόγω της φύσης της δουλειάς μου και ταξιδευτής, να μπορώ να ζω με αξιοπρέπεια στην πατρίδα μου, κάνοντας αυτό που τόσο αγαπάω, με τους ανθρώπους που θέλω στην καθημερινότητα και γενικά στη ζωή μου και όντας έτσι αυτάρκης και δυνατός να μπορώ να επικοινωνώ τη «μουσική» μου σε ολόκληρο τον κόσμο.

Πρώτη δημοσίευση: εφημεδία thessnews, φύλλο 8.10.2016

Προηγούμενο άρθροΔΡΑΣΕΙΣ ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ ΣΤΗΝ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΧΑΡΙΛΑΟΥ
Επόμενο άρθρο«Chessnale Thessaloniki 2016» ΜΕ ΤΟΝ ΑΝΑΤΟΛΙ ΚΑΡΠΟΒ
Σπούδασα νομικά στο ΑΠΘ, θέλοντας να γίνω δημοσιογράφος. Παράλληλα, φωτογραφία από μεράκι. Κλικ με ριπές. Γιατί η ματιά έχει μεγαλύτερη αξία από οποιοδήποτε μηχάνημα. Πρώτη στάση 1996, στα Σπορ του Βορρά του Μπούζα και στον Ελληνικό Βορρά του Μέρτζου. Δεύτερη στάση στον free press «εξώστη» του αξέχαστου Τάσου Μιχαηλίδη. Τρίτη στάση, Μάρτιο 1998, στην ιστορική εφημερίδα «Μακεδονία» και στα πολιτιστικά με αρχισυντάκτη τον άλλον αξέχαστο Χρήστο Αρνομάλλη (πολιτιστικός ρεπόρτερ, προϊστάμενος πολιτιστικού, συντάκτης ύλης πολιτικού, αρθρογράφος). Και διευθυντή τον αείμνηστο Λάζαρο Χατζηνάκο. Τέλειωσα με τη «Μακεδονία» το 2006 ως διευθυντής σύνταξης της κυριακάτικης έκδοσης, όταν ακόμη η εφημερίδα πουλούσε 17.000 φύλλα. Μετά ήρθε το «Κεντρί» όπου συνεργάστηκα ως πολιτιστικός συντάκτης κι έπειτα η free press «Karfitsa» στην οποία εργάστηκα ως διευθυντής από τον Φεβρουάριο του 2010 ως τον Μάιο του 2011. Από το Μάιο 2016 ως τον Μάρτιο 2018 αρθρογράφος στη thessnews. Παράλληλα, όλα αυτά τα χρόνια, γραφείο Τύπου σε δύσκολες μάχες (Νομαρχία Θεσσαλονίκης, Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας, Δήμος Δέλτα) και λογογράφος λόγων κρίσιμων. Σταθερά, από την πρώτη του μέρα, στο thinkfree.gr, καταφύγιο λέξεων και σκέψεων. Καταφύγιο δημιουργικότητας στην εποχή που ο χώρος των ΜΜΕ έχει διαλυθεί και τα πάντα αμφισβητούνται. Καταφύγιο αξιοπιστίας και αλήθειας στην εποχή των fake news και του κιτρινισμού. https://www.facebook.com/gkessopoulos

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.