Γιορτή ή πραγματική ζωή;

0
706

Γράφει η Κατερίνα Τζαβάρα | Συγγραφέας – Εκπαιδευτικός

Χριστούγεννα. Η γιορτή της αφθονίας. Το κάλεσμα για υπερβολή. Η χαρά του glitter και της παγιέτας. Φοράμε πλουμιστά στολίδια στα ρούχα μας, στα έπιπλα, στο γραφείο, ακόμη και στα κατοικίδιά μας. Όσοι έχουν παιδιά, βιώνουν τα έθιμα και τα έξοδα στο μέγιστο. Όσοι δεν έχουν, τα ζουν κατά προσέγγιση με τα ανίψια και τα βαφτιστήρια τους. Οι κοινωνικές συνθήκες και συμβάσεις επιβάλλουν να είμαστε χαρούμενοι, λαμπεροί και αισιόδοξοι. Φιλάνθρωποι αλλά με γιορταστική διάθεση.  Αλήθεια, πόσο περήφανο θα ήταν το διασημότερο μωρό του κόσμου αν έβλεπε τον τρόπο που γιορτάζουμε τη γέννησή του;

Ή μήπως βλέπει;

Σαλβαδόρ Νταλί, 1946

Οι μέρες αυτές φέρουν πράγματι κάτι μαγικό μαζί τους. Την αίσθηση του ανήκειν σε μία παγκόσμια κοινότητα ανθρώπων που μοιράζεται παρόμοιες αξίες, πιστεύω και συνήθειες. Δεν είναι τυχαίο που άνθρωποι, κατά δημόσια δήλωσή τους άθεοι ή αγνωστικιστές, εύχονται Χρόνια Πολλά και Καλά Χριστούγεννα στους υπόλοιπους φίλους τους με μεγάλη θέρμη, ειδικά στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Χρησιμοποιούμε κοινά σύμβολα και ευχές για να γιορτάσουμε κάτι που ξεχνάμε τις υπόλοιπες μέρες: τη γέννηση της ελπίδας, της αλλαγής προς το καλύτερο, της προσωπικής μάχης για την επικράτηση του δικαίου στην κοινωνία.

Ακόμη κι αυτή η εκδήλωση, όμως, συνεορτασμού μεταξύ εκατομμυρίων ανθρώπων εμπεριέχει την έννοια του αποκλεισμού και του ηθικού αποπροσανατολισμού. Γιατί, ποια σχέση μπορεί να έχει αυτή η ξέφρενη επίδειξη ευμάρειας και ευτυχίας με το μήνυμα της ταπεινότητας των Χριστουγέννων; Πώς συνδέεται η προσωπική μας προβολή με την ουσία του χριστιανισμού για αυταπάρνηση και αλληλεγγύη; Και το πιο τραγικό… με ποιες πράξεις εξαντλούμε οι περισσότεροι  την κοινωνική μας ευαισθησία όταν δίπλα μας προσπαθούν να επιβιώσουν χιλιάδες φτωχά και άρρωστα παιδιά, ανήμποροι και εγκαταλελειμμένοι ηλικιωμένοι;

Η πίστη αφορά σε μία πολύ προσωπική διαδρομή και επιλογή. Όλοι αναζητούμε ασφάλεια, διέξοδο ή παρηγοριά σε κάτι ή κάποιον πέρα από το υπαρκτό που συνήθως δεν επαρκεί στις κρίσιμες ώρες. Είτε είσαι βαθιά θρησκευόμενος άνθρωπος, είτε αναζητάς ακόμη απαντήσεις για την ύπαρξη ή μη μιας ανώτερης πνευματικής δύναμης, είτε ακολουθείς  πιστά το τελετουργικό της Εκκλησίας, είτε ανάβεις μόνο ένα κερί για τη σωτηρία της ψυχής σου, δεν μπορείς να αμφισβητήσεις πως η ιστορία της ζωής του Χριστού, ακόμη και σαν αφήγημα, έχει τεράστια αξία και δύναμη για την ατομική ευθύνη και τη συλλογική δράση των κοινωνιών. Ο Χριστός, ως πρόσωπο ή σύμβολο, είναι η αγάπη, η καλοσύνη, η αποδοχή.

Θα ήταν μια μεγάλη κατάκτηση για τον άνθρωπο αν μπορούσε να συμπορευτεί με αυτές τις αξίες στην πραγματική ζωή. Αυτή μετά τις γιορτές των Χριστουγέννων.

Προηγούμενο άρθρο«Μαγεμένα» Χριστούγεννα στην TV100
Επόμενο άρθροΤο υπέροχο σχόλιο του Μητροπολίτη Αργολίδας για το «βλάσφημο πάρτυ»
Τι είναι το thinkfree; Καλή ερώτηση. Μια παρέα, έτσι ξεκίνησε κι έτσι συνεχίζει, που θέλει να ποστάρει χωρίς περιορισμούς ό,τι την ευχαριστεί. Ό,τι γράφει ή ό,τι διαβάζει. Στο thinkfree δίνουμε το λόγο στους ανθρώπους του πολιτισμού μέσα από τη δραστηριότητά τους, αναδεικνύουμε νέα πρόσωπα με κοινό χαρακτηριστικό τη θετική σκέψη (think positive) και τη δημιουργικότητα σε κάθε τομέα και χώρο (πολιτιστικό, επιχειρηματικό, επιστημονικό κ.ά.), φιλοξενούμε ελεύθερα (write free) τεκμηριωμένες απόψεις για θέματα πολιτικής πολιτισμού, πολιτικής και κοινωνίας, οικολογίας και αστικού περιβάλλοντος, αρχιτεκτονικής και υγιεινής ζωής. Το thinkfree είναι κι ένα διπλό πείραμα: σχέσεων μεταξύ των ανθρώπων που το στηρίζουν, αλλά και δημιουργίας ενός no budget ηλεκτρονικού περιοδικού (e-magazine). Γι' αυτό δεν είναι τυχαίο ότι μακροημερεύουμε χωρίς δυσκολία! Με σεβασμό και εκτίμηση, με αγάπη γι' αυτό που κάνουμε.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.