«ΚΙ ΑΛΛΟ»: ΜΙΑ ΕΛΕΓΕΙΑ ΣΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΙΝΟ ΠΟΝΟ

0
2079
Χακάν Γκιουντάι «Κι άλλο», εκδ. Ωκεανίδα, μετ. Στέλλα Βρετού

Της Τέσυ Μπάιλα

«Αν είσαι μετανάστης, είσαι μόνο ένας αριθμός, δεν έχεις όνομα, δεν έχεις ταυτότητα, και θα σε γράψει η εφημερίδα μόνο αν πεθάνεις. Τέσσερις αράδες θα λένε ότι σήμερα ή χτες βούλιαξε μια λέμβος και πέθαναν 40 άτομα. Αυτό είναι όλο. Ο θάνατός σου θα είναι η ταυτότητά σου».

Χακάν Γκιουντάι

gundai1

Ένα εννιάχρονο παιδί ανάμεσα στον όλεθρο και στην επιβίωση. Μια παιδική ψυχή άθυρμα στον κόσμο των μεγάλων που κομματιάζεται μέσα στο σύγχρονο παραλογισμό. Η διαταραγμένη ισορροπία ανάμεσα στο καλό και στο κακό που σφραγίζει τη ζωή του μικρού Γκαζά, ενός παιδιού που υποχρεώνεται να εγκαταλείψει το σχολείο και να ακολουθήσει τον πατέρα του στην επιχείρηση διακίνησης προσφύγων που έχει στήσει. Και η φρίκη που γιγαντώνεται και μετατρέπεται σε αποτροπιασμό για τις συνθήκες εκείνες που κατακρεουργούν τη ζωή των μεταναστών.

Αυτό είναι με δυο λόγια το κεντρικό θέμα του βιβλίου του Τούρκου συγγραφέα Χακάν Γκιουντάι που κυκλοφορεί σε μετάφραση της Στέλλας Βρετού από τις εκδ. Ωκεανίδα. Επί της ουσίας όμως πρόκειται για μια ελεγεία στον ανθρώπινο πόνο, στην απώλεια της αθωότητας και των ονείρων, μια συγκλονιστική μαρτυρία της σύγχρονης οδύσσειας του ανθρώπου που προσπαθεί να βρει έναν τόπο για να ακουμπήσει τα όνειρά του, όταν όλα γύρω του καταρρέουν.

Ο συγγραφέας επιλέγει τη λιτότητα στην εκφραστική του και υπογράφει ένα κείμενο βουτηγμένο πραγματικά στην οδύνη της σύγχρονης πραγματικότητας με αφοπλιστικό τρόπο. Οι δουλέμποροι και ο κίνδυνος του θανάτου, η προπαγάνδα και η πολιτική της ταπείνωσης, οι τραγικές συνθήκες εγκλεισμού των προσφύγων, η ελπίδα και το μακρινό όνειρο της απέναντι ακτής είναι οι άξονες πάνω στους οποίους στηρίζεται το μυθιστόρημα αυτό. Κεντρικός πυρήνας όμως είναι οι ψυχολογικές διακυμάνσεις ενός παιδιού και η δική του μετάλλαξη όταν η ζωή θα τον καλέσει να κάνει τις δικές του επιλογές. Το παιδί θα παλινωδεί ανάμεσα στο καλό και στο κακό και το ανατρεπτικό τέλος του βιβλίου θα σημάνει ταυτόχρονα και τη λύτρωσή.

Ο συγγραφέας με μια εξαιρετική μαεστρία ισορροπεί ευρηματικά τις εντάσεις του κειμένου του και δίνει μια εξαιρετική θέαση στο παγκόσμιο πολιτικό παιχνίδι που στήθηκε ερήμην των ανθρώπων αυτών και που στιγματίζει τη μοίρα τους. Θύτες και θύματα βρίσκονται εγκλωβισμένοι στο ίδιο αποτρόπαιο σκηνικό σε μια σχέση μίσους και αλληλοεξόντωσης. Ο αναγνώστης αυτού του βιβλίου θα συγκλονιστεί από τις περιγραφές και το ψυχογράφημα των ηρώων του Γκιουντάι, θα διακρίνει τους φόβους και τις αγωνίες τους, θα βιώσει την οδύνη και τον σπαραγμό τους.

Σίγουρα πρόκειται για ένα πολύ δυνατό μυθιστόρημα, παραμένει ωστόσο και μια συγκλονιστική μαρτυρία για το τέλος μιας ολόκληρης εποχής και την αρχή του προσφυγικού εφιάλτη που βιώνει ο σύγχρονος κόσμος.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.