Η λέξη κλειδί για το bullying είναι η «αδιαφορία»

0
1322
ΠΗΓΗ:www.unitedreporters.gr

Γράφει ο Γιάννης Θ. Κεσσόπουλος

Δεν ξέρουμε ακόμη τι ακριβώς συνέβη με τον 15άχρονο που αυτοκτόνησε στην Αργυρούπολη. Γίνεται λόγος για bullying, αλλά ακόμη δεν έχει διασταυρωθεί από τις αστυνομικές αρχές. Σκοπός μου δεν είναι να σχολιάσω αυτή την υπόθεση, αλλά να το φαινόμενο του bullying.

Πλέον είναι γνωστά όλα. Πως ξεκινά, που οφείλεται, γιατί γνωρίζει ένταση, ποιοι και πως πρέπει να αντιδράσουν. Τα βρίσκεις στο διαδίκτυο, στις σελίδες των φορέων και των οργανώσεων που ασχολούνται με το θέμα.

Η προσωπική εμπειρία, ωστόσο, δείχνει ότι λέξη κλειδί για την αρνητική εξέλιξη τέτοιων υποθέσεων είναι η αδιαφορία. Αδιαφορία των γονέων για την καθημερινότητα των παιδιών τους, αδιαφορία των εκπαιδευτικών για ό,τι συμβαίνει μέσα στην τάξη τους. Η οικογένεια και το σχολείο είναι τα δύο κρίσιμα πεδία όπου εξελίσσονται οι υποθέσεις bullying.

Αδιαφορία για το χαρακτήρα των παιδιών, για τυχόν επεισόδια, για απειλές που δέχονται ή δίνουν, για το πως προσεγγίζουμε το θέμα αν είμαστε γονείς ή αν είμαστε δάσκαλοι.

Τα παιδιά είναι παιδιά, επηρεάζονται από το οικογενειακό τους περιβάλλον ή παρασύρονται από τον «αρχηγό». Είναι, αν θέλετε, φυσικό να κατρακυλήσουν κάποιες φορές σε συμπεριφορές που είναι αρχή bullying ή κανονικό bullying. Το ζήτημα είναι πως αντιμετωπίζονται τέτοιες συμπεριφορές.

Η γνώση (των ειδικών) υπάρχει. Χρειάζεται απλώς αγάπη και ενδιαφέρον για τα παιδιά. Ενδιαφέρον για τις επιρροές και τις αναφορές τους (τι βιβλία διαβάζουν, ποιες ταινίες βλέπουν). Ενδιαφέρον για τις παρέες τους. Ενδιαφέρον για τη ζωή τους. Ενδιαφέρον για τις αγωνίες τους. Ενδιαφέρον για τα ενδιαφέροντά τους. Όχι αδιαφορία. Όχι «να μην μπλέξουμε καλύτερα». Όχι «το δικό μου το παιδί;;; αποκλείεται!».

Γιατί αν «σφυρίζουμε κλέφτικα», μετά θα μιλάμε πάλι για τον περίγυρο που γνώριζε αλλά δεν μιλούσε, μετά θα κλαίμε, μετά θα θρηνούμε… Αλλά μικρή θα έχει πια σημασία.

Προηγούμενο άρθροΦεστιβάλ Θάλασσας 2018: διαβάστε και κρατήστε το πρόγραμμα
Επόμενο άρθροΤι, που, πότε θα δούμε στα 53α Δημήτρια
Σπούδασα Νομικά, θέλοντας να γίνω δημοσιογράφος. Παράλληλα, φωτογραφία από μεράκι. Κλικ με ριπές. Γιατί η ματιά έχει μεγαλύτερη αξία από οποιοδήποτε μηχάνημα. Πρώτη στάση 1996, στα Σπορ του Βορρά του Μπούζα και στον Ελληνικό Βορρά του Μέρτζου. Δεύτερη στάση στον free press «εξώστη» του αξέχαστου Τάσου Μιχαηλίδη. Τρίτη στάση, Μάρτιο 1998, στην ιστορική εφημερίδα «Μακεδονία» και στα πολιτιστικά με αρχισυντάκτη τον άλλον αξέχαστο Χρήστο Αρνομάλλη. Και διευθυντή το Λάζαρο Χατζηνάκο. Τέλειωσα με τη «Μακεδονία» το 2006 ως διευθυντής σύνταξης της κυριακάτικης έκδοσης, όταν ακόμη η εφημερίδα πουλούσε 17.000 φύλλα. Μετά ήρθε το «Κεντρί» όπου συνεργάστηκα ως σύμβουλος έκδοσης κι έπειτα η free press «Karfitsa» την οποία διηύθυνα από τον Φεβρουάριο του 2010 ως τον Μάιο του 2011. Από το Μάιο 2016 ως τον Μάρτιο 2018 αρθρογράφος στη thessnews. Παράλληλα, γραφείο Τύπου σε δύσκολες μάχες και λογογράφος λόγων κρίσιμων. Σταθερά, από την πρώτη του μέρα, στο thinkfree.gr, καταφύγιο λέξεων και σκέψεων. Καταφύγιο δημιουργικότητας στην εποχή που ο χώρος των ΜΜΕ έχει διαλυθεί και τα πάντα αμφισβητούνται. Καταφύγιο αξιοπιστίας και αλήθειας στην εποχή των fake news και του κιτρινισμού.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.