Η ΓΕΝΙΑ ΠΟΥ ΒΛΕΠΕΙ Ε(Ν)ΦΙΑΛΤΕΣ

0
1095

paris-1st-of-may-1968

ΟΛΑ ΕΙΝΑΙ ΔΑΝΕΙΚΑ Γράφει η Άντζελα Ζιούτη / συγγραφέας / [email protected]

Συνήθως συμβαίνει γύρω στα μεσάνυχτα. Την ώρα που βρίσκεται στον πιο βαθύ ύπνο, με ένα μακρόσυρτο ουρλιαχτό πετάγεται από το κρεβάτι. Προσπαθεί να  ηρεμήσει και κάνει έναν καφέ σκέτο.

Μετά ψάχνει στο Google στη λέξη «Εφιάλτης». Ο ύπνος διαβάζει είναι ένα κύκλος, βαθύς, ελαφρύς, ύπνος με όνειρα που διακόπτεται από τακτικές σύντομες περιόδους ξυπνήματος. Πρώτα αποκοιμιόμαστε, μετά μπαίνουμε στην πιο βαθιά κατάσταση αναισθησίας, ονειρευόμαστε για λίγο, ακολουθεί μια ελαφρύτερη φάση όπου έχουμε προσωρινά συναίσθηση του εαυτού μας, τεντωνόμαστε, γυρίζουμε πλευρό και μετά αποκοιμιόμαστε ξανά και ο κύκλος επαναλαμβάνεται. Συνήθως τα νεογέννητα έχουν κύκλο ύπνου συντομότερο από μία ώρα, τα νήπια περίπου μία ώρα και ένα τέταρτο, ενώ οι ενήλικοι κοιμούνται συνεχόμενα για μιάμιση ώρα μεταξύ των ξυπνημάτων. Κατά τη διάρκεια της νύχτας περνάμε από πέντε στάδια ύπνου. Ανάμεσα σε αυτά συγκαταλέγονται η φάση που ονομάζεται «βαθύς ύπνος» και η φάση «REM», του λεγόμενου «ονειρογόνου ύπνου». Σε αυτή τη δεύτερη φάση ο εγκέφαλος  επεξεργάζεται όλα όσα βίωσε κατά τη διάρκεια της ημέρας που πέρασε.

Αυτό είναι, σκέφτηκε. Αυτό φταίει. Ο εγκέφαλος επεξεργάζεται όλα όσα βίωσε κατά τη διάρκεια της ημέρας που πέρασε, ψιθύρισε. Περπάτησε πάνω κάτω στο άδειο χωλ. Τα βήματα του έκαναν αντίλαλο. Μετά κάθισε στην πολυθρόνα. Έκανε ησυχία. Οι άλλοι κοιμούνται. Το μαγαζί δεν έχει δουλειά. Το αφεντικό του είπε ότι θα του μειώσει κι άλλο τον μισθό. Σαν ένας σύγχρονος Οδυσσέας πρέπει να περάσει από τα στενά της Σκύλλας και της Χάρυβδης: να διαλέξει μεταξύ μίας θέσης εργασίας με τα λεφτά κουτσουρεμένα λες και τα καταβρόχθισε το μυθολογικό τέρας με τα έξι κεφάλια και τα δώδεκα πόδια ή της ανεργίας.  Δεν έχουν περάσει πολλά χρόνια από τότε που μιλούσαμε για την «γενιά των 700 ευρώ» – τότε που τα 700 ευρώ σε κάποιους φάνταζαν λίγα χρήματα. Ο καιρός πέρασε, τα 700 ευρώ έγιναν 500. Και τώρα κι αυτά τα ρημάδια ένας Θεός ξέρει πόσα θα γίνουν. 300; 200; 

Το νέο εργασιακό σύμπαν χαρακτηρίζεται από την ανασφάλιστη εργασία, με  μισθούς που αντιστοιχούν σε ένα καλό χαρτζιλίκι, με το φόβο της απόλυσης, με την συνεχή ανασφάλεια, τα περιορισμένα δικαιώματα και τις απλήρωτες υπερωρίες.

Πίνει άλλη μια γουλιά καφέ. Είναι πικρός και τον έφτυσε στον νεροχύτη. Αύριο πρέπει να πληρώσει και τον ΕΝΦΙΑ. Μπορεί να μην είναι ήρωας της Τροίας, είναι όμως σίγουρα … ήρωας. Φως, νερό, τηλέφωνο, τέλη κυκλοφορίας, πετρέλαιο και τώρα ήρθε καπάκι και ο φόρος για τα ακίνητα. Έξω είναι ακόμη νύχτα. Αλλά αυτός δε θέλει να πλαγιάσει. Φοβάται μήπως δει πάλι το ίδιο άσχημο όνειρο. Γιατί κανείς δε διαλέγει τα όνειρα που θα έρθουν απρόσκλητα στον ύπνο του. Όπως κανείς δεν διαλέγει το πότε θα γεννηθεί. Αν θα ανήκε δηλαδή στη γενιά που πάτησε για πρώτη φορά στη Σελήνη. Στην επαναστατημένη γενιά του Μάη του ’68 που ήθελε να αλλάξει τον κόσμο. Ή στη σημερινή γενιά που βλέπει μόνο ε(ν)φιάλτες.

Προηγούμενο άρθρο«Ο ΔΙΑΒΟΛΟΣ ΤΡΑΓΟΥΔΟΥΣΕ ΤΑ ΜΠΛΟΥΖ»: ΜΙΑ ΙΣΤΟΡΙΑ ΠΑΘΟΥΣ
Επόμενο άρθρο57 ΦΚΘ | ΤΡΕΙΣ ΤΑΙΝΙΕΣ ΓΙΑ ΒΡΑΒΕΙΟ LUX ΚΑΙ ΟΣΚΑΡ!
Γεννήθηκα το Φεβρουάριο του ’68 στη Θεσσαλονίκη. Η μαμά λέει ότι εκείνη τη μέρα, χιόνιζε πολύ. Η συγκοινωνία είχε σταματήσει και το ολόλευκο αστικό τοπίο διακόπτονταν από τις βαθιές πατημασιές των περαστικών. Στην ίδια πόλη μερικά χρόνια μετά σπούδασα οικονομικά στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο. Από τα οικονομικά όμως αγάπησα πιο πολύ την ποίηση. Τον Λειβαδίτη, τον Καρούζο, τον Πρεβέρ. Γιατί η επιστήμη σε μαθαίνει πως να κουμαντάρεις τα λεφτά. Ενώ η ποίηση πως να κουμαντάρεις τη ψυχή. Το 1999 εκδόθηκε η συλλογή μου «Ο Θεός κατοικεί σε ουρανοξύστη, 31 ποιήματα της πόλης» από τον Παρατηρητή. Λίγο αργότερα το 2003 κυκλοφόρησε από τα Ελληνικά Γράμματα «Η Αρχιτεκτονική των σιωπηλών ημερών». Το πρώτο μου μυθιστόρημα εκδόθηκε από τη Φερενίκη το 2009 με τον τίτλο «Ο ήλιος στο πάτωμα». Προφητικός τίτλος για μια χώρα που κατρακύλησε κατόπιν στο ναδίρ. Αρθρογραφούσα στην Karfitsa και τώρα στο Thinkfree. Ευτυχώς που η σκέψη δεν είναι Μερσεντές να κατασχεθεί. Γιατί εδώ σκεφτόμαστε ακόμη. Ελεύθερα.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.