LOCUS 17|A: ΟΙ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΙ ΜΙΛΟΥΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΕΧΝΗ ΤΟΥΣ

0
1543

Με αφορμή την παράταση του Locus 17|a, ως ένα μη φεστιβαλικό δρώμενο με ταινίες μικρού μήκους από εννιά δημιουργούς της Θεσσαλονίκης, το TF συναντά από κοντά την Φένια Κωτσοπούλου από το «IΝ side out», τις Ν. Βακουφτσή, Αν. Παρπούλη και Ολ. Οικονομίδου από το «Slipstream» και τις Μαρία Γαρέφη και Μαργαρίτα Συμεωνίδου.

IN side out” / Φένια Κωτσοπούλου

Περίγραψέ μας την εμπειρία του να δημιουργείς στο κοινό… μια είσοδο στο άγνωστο;

Κάθε καινούρια εμπειρία ξεκινάει με μία είσοδο στο άγνωστο. ‘H καλύτερα …με μια βουτιά!!!Μια νέα πρόκληση απ΄την οποία κατι διαφορετικό θα συμβεί, κάτι καινούριο θα μάθεις για την πραγματικότητα γύρω σου και μέσα σου, «κάτι» που δεν έχεις προβλέψει θα αναδυθεί, θα μεταλαχθεί και στο τέλος θα παραδοθεί στο κοινό προκειμένου να αποκτήσει τη δική του ζωή. Ακόμα και όταν έχεις συγκεκριμένες ιδέες και στόχους δεν μπορείς να γνωρίζεις τι θα συμβεί κατα τη διάρκεια της δημιουργικής αναζήτησης, ποιοι νέοι και μή προβλεπόμενοι παράγοντες θα επηρεάσουν την πορεία, ποιες αλλαγές να χρειαστεί να πραγματοποιήθουν και τι εμπόδια πιθανόν να εμφανιστούν. Δεν μπορείς να γνωρίζεις με σιγουριά ποιες πόρτες του εαυτού σου θα θελήσεις ν’ ανοίξεις και τι θα βρείς περνώντας το κατώφλι τους. Πόσο μάλλον όταν συνεργάζεσαι με άλλους δημιουργικούς ανθρώπους για πρώτη φορά! Αυτό στο οποίο μπορείς να βασιστείς είναι η επίγνωση οτι διαθέτεις τα κατάλληλα μέσα και εργαλεία προκειμένου ν’ αντιμετωπίσεις το «καινούριο», που εξαπλώνεται γύρω σου με όλες τις διαφορετικές πτυχές και εκφάνσεις του. Η συγκεκριμένη συνεργασία με την Ιταλίδα χορογράφο/περφόρμερ Sara Marasso και του Ιταλού μουσικού/συνθέτη/περφόρμερ Stefano Risso, μου προσέφερε την ευκαιρία ν’ ανακαλύψω έναν εναλλακτικό τρόπο και διαδικασία σύνθεσης χορού, μουσικής και ψηφιακής τέχνης.

Πως αποδομούνται η μουσική και η κίνηση τελικά;

Η δυνατότητα επεξεργασίας κίνησης και μουσικής κατά τη διάρκεια δημιουργίας ενός βίντεο (μέσω του μοντάζ) σου αφήνει περιθώρια αποδόμησης που είναι δύσκολο ή αδύνατον να επιτύχεις στην πραγματικότητα. Μπαίνεις στο χώρο ενός εικονικού παιχνιδιού οπου σου επιτρέπεται να θρυμματίσεις την κίνηση, ν’ αλλάξεις την ροή, το ρυθμό και τη δυναμική της, δημιουργώντας μια καινούρια κινησιολογική σύνθεση που αποδίδει το δικό της νόημα, μήνυμα και ατμόσφαιρα. Σχετικά με την μουσική του συγκεκριμένου βίντεο, ο μουσικός Stefano Risso, κατα διαστήματα μου έστελνε αρχεία με διάφορους σύντομους αυτοσχεδιασμούς με βασικό όργανο το μπάσο, καθώς και μουσικούς πειραματισμούς του σ’ ένα από τα τελευταία κουαρτέτα εγχόρδων του Μπετόβεν: Opus 131. Το μουσικό αποτέλεσμα είναι μία περαιτέρω επεξεργασία – σε συνεργασία με τον βρετανό καλλιτέχνη, Daz Disley – αυτών τών συνθετικών και φυσικών ήχων, της κλασικής μουσικής, και των αυτοσχεδιασμών του Stefano. Όλα αυτά τα διαφορετικά κομμάτια του παζλ αποδομήθηκαν και δομήθηκαν ξανά στη μορφή του βίντεο «IN SIDE OUT».

Ποια ήταν ουσιαστικά η έμπνευση γι’ αυτό το βίντεο;

Το συγκεκριμένο τριμερές βίντεο «IN SIDE OUT» δημιουργήθηκε μέσα στα πλαίσια ενός διεπιστημονικού project : «NO COMFORT ZONE», βασισμενό στην συνεργασία ατόμων που προέρχονται απο διαφορετικές καλλιτεχνικές εμπειρίες. Όταν έλαβα την πρόσκληση να συμμετάσχω δεν γνώριζα φυσικά τι είδους μορφή θα πάρει το τελικό αποτέλεσμα. Αυτό που γνώριζα ήταν οτι κατα τη διάρκεια της αναζήτησης μας θα επιχειρούσαμε να κατανοήσουμε: τί είναι ακριβώς η λεγόμενη «ζώνη άνεσης» και το αντίθετο της – τόσο σε προσωπικό όσο και σε συλλογικό επίπεδο… ποιές είναι πτυχές της και πώς εκδηλώνονται σωματικά, μουσικά, οπτικά… τί γίνεται όταν προσπαθείς να βγείς απο αυτή την οριοθετημένη περιοχή/ζώνη, η οποία χαρακτηρίζεται από ό,τι υπάρχει ή γίνεται σ΄ αυτήν… και πώς (αντι)δράς όταν βρίσκεσαι αντιμέτωπος/η με κάτι διαφορετικό, ασυνήθιστο, άγνωστο. Το βίντεο είναι τελικά μια απο τις διαφορετικές αισθητικές μορφές που πήρε η αναζήτηση μας, το οποίο δημιουργήθηκε συνεργατικά ενώ μεγάλο του μέρος ολοκληρώθηκε εξ’ αποστάσεως. ‘Ολοκληρο το υλικό (κίνησιολογικό, μουσικό, χρήση της κάμερας) βασίστηκε σε αυτοσχεδιασμούς κατα τη διάρκεια της residency στη Lavanderia a Vapore, στο Τορίνο (ΙΤ). Ακόμα και το ίδιο το μόνταζ – το οποίο κράτησε 2-3 βδομάδες, αντιμετωπίστηκε ως ένας πολυμερής και πολυσύνθετος αυτοσχεδιασμός. Θεωρώ, λοιπόν, οτι η ουσιαστική έμπνευση του βίντεο ήταν το ίδιο το ταξίδι στο άγνωστο και το απρόσμενο. Το βίντεο είναι μία απο τις πολλές πιθανές εκδόχες αυτής της συνεχής και δυναμικής ανταλλάγη ιδεων και υλικού μεταξύ των διαφόρων συντελεστών του project.

Με τι εντυπώσεις θα ήθελες να φύγει ο θεατής;

Απ΄τη στιγμή που ένα έργο φεύγει απ’τα χέρια του καλλιτέχνη και γίνεται προσβάσιμο σε άτομα τα οποία δεν έχουν λάβει ενεργό μέρος στη δημιουργία του, μια καινούρια δυναμική, εμπειρία και σχέση λαμβάνουν χώρα : το έργο αποκτάει ένα είδος αυτονομίας: βρίσκεται “εκεί”, μπροστά σε διαφορετικά μάτια, κουβαλώντας το δικό του μήνυμα, έτοιμο να αγκαλιαστεί ή να απορριφθεί. Κι εσύ ως θέατης έχεις την ευκαιρία να πάρεις «κάτι» απ’ αυτό που βλέπεις και ακούς…Το συνονθύλευμα εικόνων που ξετυλίγεται μπροστά σου μπορεί να ικανοποιήσει την αισθητική και τις προσδοκίες σου, να σου δημιουργήσει ερωτηματικά, να σε κάνει να χαμογελάσεις, να δακρύσεις, ν’ ανατριχιάσεις, να θυμηθείς, να θυμώσεις, να δεις απο μια διαφορετική σκοπιά και οπτική γωνία στοιχεία της καθημερινότητας ή το ίδιο το Σώμα, να σε κάνει ταξιδέψεις με το νου, με τη φαντασία ή με τις αισθήσεις σου. Μπορεί να σε καθηλώσει και να μην μπορείς να εξηγήσεις το γιατί. Υπάρχει όμως και η περίπτωση να μη πάρεις τίποτα, να σε αφήσει εντελώς αδιάφορο και όταν αρχίσουν να πέφτουν οι τίτλοι τέλους να ξεχάσεις τι είδες. Το γεγονός ότι δεν μπορείς να προβλέψεις πώς και τί θα δουν μάτια διαφορετικά απο τα δικά σου, είναι κάτι που απ’ τη μία με τρομάζει απ’ την άλλη όμως με ενθουσιάζει. Δεν μ’ ενδιαφέρει ο θεάτης να φύγει με συγκεκριμένες εντυπώσεις που προφανώς αντανακλούν την δική μου εμπειρία. Ο θεατής – ο οποίος αποκτά ενεργό ρόλο απ΄τη στιγμή που μπαίνει στην αίθουσα προβολής, θα ζήσει την δική του εμπειρία και θα δημιουργήσει τις δικές του, προσωπικές, υποκειμενικές εντυπώσεις, οι οποίες είναι απόλυτα σεβαστές και ντύνουν το ίδιο το έργο με διαφορετικές αποχρώσεις. Αυτό το οποίο θα μ’ ενδιέφερε είναι το “γιατί” πίσω απο τις εντύπωσεις του θεατή και οι πιθανές συζητήσεις που μπορεί να ξεκινήσουν απο αυτή την ανταλλαγή.

Τι σημαίνει για σένα προσωπικά αυτή η δουλειά;

Σε προσωπικό επίπεδο, είναι σίγουρα μία πολύ σημαντική δουλειά κυρίως λόγω της πολυεπίπεδης εμπειρίας μέσα στο πλαίσιο της δημιουργικής διαδικασίας, στην οποία ανοίχτηκαν για μένα νέες εκφραστικές δυνατότητες που δεν φανταζόμουν. Επιπλέον ήταν μία πολυ καλή ευκαιρία να βρεθώ έξω απο την δική μου «ζώνη άνεσης», και ν’ ανακαλύψω έναν διαφορετικό τρόπο να (συν)δημιουργώ μεσα σε μία νεοσύνθετη ομάδα, προσλαμβάνοντας μερικές φορές διαφορετικούς ρόλους απ’ ό,τι συνήθως. «IN SIDE OUT», είναι το πρώτο συνεργατικό μουσικο-κινητικό βίντεο, μέσα στα πλαίσια ενός ευρύτερου διεπιστημονικού project, το οποίο μου θυμίζει τη μαγεία του να βουτάς στο μυστήριο «άγνωστο» ήδη απο την πρώτη εικόνα.

“Slipstream” / Ν. Βακουφτσή, Αν. Παρπούλη, Ολ. Οικονομίδου

Πως προέκυψε το “Ενδότερα” και γιατί επιλέξατε αυτόν τον τίτλο;

Η ταινία αυτή δημιουργήθηκε το καλοκαίρι του 2016 μέσα σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα με σκοπό την αποστολή σε διάφορα φεστιβάλ εκτός Ελλάδος. Ωστόσο,καθώς συμπίπτει με την αποφοίτησή μας από την επαγγελματική σχολή χορού,αποτέλει ταυτόχρονα τη συνειδητοποιήση της ανάγκης να ξεφύγουμε από τα εκπαιδευτικά πλαίσιά της αλλά και να συνδιάσουμε 2 τέχνες μαζί,αυτή του χορού με αυτή του κινηματογράφου. Έτσι προέκυψε αυτό το φιλμ αντικατοπτρίζοντας μια διαφορετική οπτική της πραγματικότητας.

Πόσο μπορεί να εμπνεύσει τελικά η ίδια μας η ύπαρξη;

Πρόκειται για έναν γυναικείο χαρακτήρα που βιώνει μια εμπειρία μεταξύ αίσθησης και παραίσθησης,παρουσίας και ύπαρξης και τελικά διχασμού για το πόσες και ποιές πραγματικότες μπορούν να υπάρξουν.Όλο αυτό μπορεί να ερμηνευτεί ως ένας αέναος κύκλος και μια περιπαικτική διαδικασία  του μυαλού  ειδωμένη από διαφορετική σκοπιά κάθε φορά. Η γεύση, λοιπόν, που μένει είναι μια γενικότερη σύγχιση και πιθανόν να ταυτίζεται με την προσωπική πραγματικότητα και τους φόβους του καθενός.

Πόσο βαθιά θα φτάσουμε μέσα μας βλέποντας αυτό το film;

«Slipstream» είναι ο όρος που χρησιμοποιείται για ένα φυσικό φαινόμενο κατά το οποίο γύρω από ένα αντικείμενο υπάρχει μια ταυτόχρονη κυκλική, «ρευστή» κίνηση σε παρόμοιες ταχύτητες.Όσον αφορά την ιδέα βασίστηκε κυρίως σε αυτή την παράλληλη δράση απτού και ρευστού και προέκυψε σταδιακά μέσα από συζήτηση και πρόταση στοιχείων και από τις τρεις μας.

Θυμηθείτε κάτι από τα backstage της δημιουργίας του;

Η χορογραφία χτίστηκε ακολουθώντας τη φυσική ροή των σωμάτων αλλά και τις διαδικασίες  μέσα από τις οποίες περνούν οι 2 παρουσίες στο φιλμ.Προσπαθήσαμε λοιπόν να συνδιάσουμε τη νοητική κατάσταση με την σωματική αντίδραση.Παράλληλα όλο αυτό ενισχύεται με μια μάλλον «ρετρό» εικόνα και έναν πολύ πιο σύγχρονο ήχο  εντείνοντας τη γενικότερη σύγχιση και αποδίδοντας ένα έντονο αποτέλεσμα.

Τι σας ενώνει τόσο, ώστε να βρεθείτε μαζί σε όλο αυτό το εγχείρημα;

Θα είναι κοινό ναι,καθώς ετοιμάζουμε ένα διαφορετικό project,περισσότερο εικαστικό,που θα παρουσιαστεί το καλοκαίρι σε δική μας χορογραφία και σύλληψη,με την Νατάσσα στο κομμάτι των visuals και projections.

“Ενδότερα” / Μαρία Γαρέφη, Μαργαρίτα Συμεωνίδου

Πως προέκυψε το “Ενδότερα” και γιατί επιλέξατε αυτόν τον τίτλο;

Ενδότερα. Στα ενδότερα της ύπαρξης σου. Τα συναισθήματα και τα ένστικτα που καταπνίγεις. Ίσως οι «δεύτερες σκέψεις» που τρυπούν το μυαλό σου και εισβάλλουν ανατρέποντας το είναι σου. Η πάλη αυτή που διαδραματίζεται εντός σου ανάμεσα στα πηγαία και βίαια ένστικτα και στον γαλουχημένο εαυτό σου. Όλα αυτά που έχουν κατακτήσει το εσώτερο εγώ σου αλλά επιλέγεις να τα αποσιωπήσεις. Ξεσπούν και μάχονται να αποκαλυφθούν.

Πόσο μπορεί να εμπνεύσει τελικά η ίδια μας η ύπαρξη;

Η ύπαρξη μας ίσως αποτελεί την πλέον αστείρευτη πηγή έμπνευσης. Αρκεί να είσαι έτοιμος ”χωρίς φόβο και πάθος” να εξαντλήσεις τα αποθέματα της, να την εξερευνήσεις σε βάθος και να μεταμορφώσεις όλες τις πτυχές της. Χρειάζεται υπομονή, δύναμη και τόλμη γιατί πιθανότατα οι διερευνήσεις σου να μη σε οδηγήσουν εκεί ακριβώς που περίμενες.

Πόσο βαθιά θα φτάσουμε μέσα μας βλέποντας αυτό το film;

Αυτήν την ερώτηση καλό θα ήταν να την υποβάλλουμε εμείς στους θεατές μετά την προβολή του video dance. Για εμάς ήταν μια βιωματική εμπειρία. Πέρα από τη σύλληψη της αρχικής ιδέας  και τη σύνθεση της χορογραφίας χρειάστηκε αρχικά ένας ειλικρινής διάλογος με τον εαυτό μας. Ο προορισμός είναι μακρινός. Ελπίζουμε να καταφέρουμε να τον προσεγγίσουμε μαζί στοχεύοντας εσωτερικά.

Θυμηθείτε κάτι από τα backstage της δημιουργίας του;

Έχουμε αρκετά να θυμηθούμε. Πρώτα από όλα οι ίσως κάπως αντίξοες συνθήκες λόγω πατώματος και θερμοκρασίας. Ο χώρος που γυρίστηκε το βίντεο λειτουργεί ως paintball και escape room οπότε η διακόσμηση γύρω μας ήταν αρκετά ιδιαίτερη. Με την πρώτη ματιά το τοπίο ήταν τρομακτικό. Έπειτα όμως το γέλιο που προκαλούσαν στους παρόντες οι υπερβολικές αντιδράσεις μας μετέβαλε το κλίμα. Σ’ αυτό το σημείο θα θέλαμε να ευχαριστήσουμε το Indoor Paintball Slaughterhouse για τη γενναιόδωρη φιλοξενία και χορηγία του. Τέλος, το πιο ίσως μη αναμενόμενο που συνέβη κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων ήταν το εξής. Ενώ είχαμε πραγματοποιήσει πολύωρες λήψεις και είχαμε αφιερώσει όλο το χρόνο μας σε σκηνές αρκετά δύσκολες είτε τεχνικά είτε εκφραστικά όταν φτάσαμε σχεδόν στο πέρας της βιντεοσκόπησης αφήνοντας σαν τελευταία λήψη απλά ένα παρατεταμένο βλέμμα εκεί ξαφνικά οι δυνάμεις και η συγκέντρωση μας, μας εγκατέλειψαν. Κάθε φορά που κόντευε να ολοκληρωθεί η σκηνή ξεσπούσαμε σε γέλια. Ήταν αδύνατο να καταφέρουμε να συγκρατηθούμε με αποτέλεσμα αυτή η απλούστατη σκηνή να έχει τις περισσότερες αποτυχημένες λήψεις.

Τι σας ενώνει τόσο, ώστε να βρεθείτε μαζί σε όλο αυτό το εγχείρημα;

Είναι αλήθεια πως δεν ξέρουμε αν είναι περισσότερα αυτά που μας ενώνουν ή μας χωρίζουν. Πάντως η συνεργασία μας ήρθε τελείως αβίαστα στα πλαίσια της Επαγγελματικής Σχολής Χορού Ανδρομάχης Καφαντάρη παρόλο που βρισκόμασταν σε διαφορετικά έτη φοίτησης. Δεν ταιριάξαμε κατευθείαν αλλά προσεγγίσαμε η μια την άλλη απ’ ότι φαίνεται με επιτυχία. Καταφέραμε να πραγματώσουμε τις ιδέες μας, να πορευθούμε συνεργατικά και να προωθήσουμε τη δουλειά μας. Εννοείται πως η σχέση μας δεν έχει διατηρηθεί μόνο σε επαγγελματικό επίπεδο. Καταφέρνουμε να συνυπάρχουμε αρμονικά παρά τις διαφορές και διαφωνίες μας γιατί έχουμε αποδεχτεί η μια την άλλη αρχικά ως άνθρωπο και έπειτα ως συνεργάτη.

INFO
Locus 17|a στο Vitruvian Thing
Προβολή 9 ταινιών από δημιουργούς της Θεσσαλονίκης
ΠΑΡΑΤΑΣΗ – Σάββατο 18 Φεβρουαρίου, 20:00 και 22:00
Τυχόν νέες ημ/νίες θα ανακοινωθούν στο locus.die-wolke.org και στα κανάλια της Die Wolke art group και του Vitruvian Thing στα social networks

Διάρκεια προβολής: 1 ώρα

Στο Vitruvian Thing
Πτολεμαίων 29Α, 54630, 4ος ορ., εντός στοάς

Είσοδος με απροσδιόριστη συνεισφορά και μόνο με κράτηση, λόγω περιορισμένου αριθμού θέσεων.

Τα films:
“IN side out” / Φένια Κωτσοπούλου
“AsphyxiA” / HeArt Attack Films
“Depersonalize” / Στέλιος Λέρης
“Hands” / Μίλτος Σφουγγαρέλλης
“Antanaclasis” / Εύη Τζώρτζη
“Imago Ep.II: Symmetry” / Die Wolke art group
“Slipstream” / Ν. Βακουφτσή, Αν. Παρπούλη, Ολ. Οικονομίδου
“Antilogue’s graveyard” / L. reducta dance project
“Ενδότερα” / Μαρία Γαρέφη, Μαργαρίτα Συμεωνίδου

Κρατήσεις
Online:    locus.die-wolke.org

Τηλεφωνικά:     6943 642039 [11:00 – 14:00]

Web:        vt.die-wolke.org
Twitter:    @DieWolkeArtGrou
Facebook:    facebook.com/DieWolkeArtGroup

Περισσότερες πληροφορίες και trailers των έργων θα βρείτε στο: locus.die-wolke.org
Κανάλι Vimeo του Locus: vimeo.com/channels/locus
Trailer: https://vimeo.com/199698259

Προηγούμενο άρθροΦΑΡΟΙ ΚΑΙ ΑΣΤΕΡΕΣ
Επόμενο άρθροΜΥΤΑΡΑΣ – ΚΟΥΝΕΛΛΗΣ: “ΕΦΥΓΑΝ” ΔΥΟ ΚΟΡΥΦΑΙΟΙ ΕΙΚΑΣΤΙΚΟΙ…
Σπούδασα νομικά στο ΑΠΘ, θέλοντας να γίνω δημοσιογράφος. Παράλληλα, φωτογραφία από μεράκι. Κλικ με ριπές. Γιατί η ματιά έχει μεγαλύτερη αξία από οποιοδήποτε μηχάνημα. Πρώτη στάση 1996, στα Σπορ του Βορρά του Μπούζα και στον Ελληνικό Βορρά του Μέρτζου. Δεύτερη στάση στον free press «εξώστη» του αξέχαστου Τάσου Μιχαηλίδη. Τρίτη στάση, Μάρτιο 1998, στην ιστορική εφημερίδα «Μακεδονία» και στα πολιτιστικά με αρχισυντάκτη τον άλλον αξέχαστο Χρήστο Αρνομάλλη (πολιτιστικός ρεπόρτερ, προϊστάμενος πολιτιστικού, συντάκτης ύλης πολιτικού, αρθρογράφος). Και διευθυντή τον αείμνηστο Λάζαρο Χατζηνάκο. Τέλειωσα με τη «Μακεδονία» το 2006 ως διευθυντής σύνταξης της κυριακάτικης έκδοσης, όταν ακόμη η εφημερίδα πουλούσε 17.000 φύλλα. Μετά ήρθε το «Κεντρί» όπου συνεργάστηκα ως σύμβουλος έκδοσης κι έπειτα η free press «Karfitsa» στην οποία εργάστηκα ως διευθυντής από τον Φεβρουάριο του 2010 ως τον Μάιο του 2011. Από το Μάιο 2016 ως τον Μάρτιο 2018 αρθρογράφος στη thessnews. Παράλληλα, όλα αυτά τα χρόνια, γραφείο Τύπου σε δύσκολες μάχες (Νομαρχία Θεσσαλονίκης, Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας), του ΚΘΒΕ, ειδικός σύμβουλος σε θέματα επικοινωνίας του Δημάρχου Δέλτα και λογογράφος λόγων κρίσιμων. Σταθερά, από την πρώτη του μέρα, στο thinkfree.gr, καταφύγιο λέξεων και σκέψεων. Καταφύγιο δημιουργικότητας στην εποχή που ο χώρος των ΜΜΕ έχει διαλυθεί και τα πάντα αμφισβητούνται. Καταφύγιο αξιοπιστίας και αλήθειας στην εποχή των fake news και του κιτρινισμού. https://www.facebook.com/gkessopoulos

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.