Mες στην αγκαλιά της Ροδόπης…η πόλη της Κομοτηνής

0
1348

Γράφει η Νικολέττα Μηνάογλου/[email protected]

Η Κομοτηνή ή κατά το βυζαντινό της όνομα ‘’Κουμουτζηνά’’ είναι χτισμένη μες στο θρακικό κάμπο και στους πρόποδες της οροσειράς ‘’Ροδόπης’’. Πρόκειται για την πρωτεύουσα όχι μόνο του Ν. Ροδόπης αλλά και της Δυτικής Θράκης, αφού αποτελεί ακμαίο διοικητικό, οικονομικό και συγκοινωνιακό κέντρο ολόκληρης της Δ.Θράκης.

Σύμφωνα με τα αρχαιολογικά ευρήματα, η Κομοτηνή υπήρξε οικισμός από το 2ο αι. μ.Χ. και έως τον 4ο αι. μ. Χ., γεγονός που επιβεβαιώνεται, άλλωστε, και απ’ την επιγραφή του σωζόμενου παλαιού τείχους (4ου αι. μ.Χ.), στο οποίο αναγράφεται ‘’Θεοδοσίου κτίσμα’’. Έπειτα, στη ρωμαϊκή εποχή  ήταν ένα από τα φρούρια της ‘’Εγνατίας Οδού’’ στην περιοχή της Θράκης. Επίσης, αποτέλεσε κόμβο της Εγνατίας Οδού προς βόρεια που μέσα από το πέρασμα της Νυμφαίας οδηγεί στην κοιλάδα του Άρδα και τη Φιλιππούπολη. Κατά την περίοδο του Βυζαντίου ανήκε στο Θέμα της Μακεδονίας και από τον 13ο αι. μ.Χ. η πλειοψηφία των κατοίκων της Μοσυνούπολης (πρώην Μαξιμιανούπολης) κατέφυγαν στην Κομοτηνή. Τότε αυξήθηκε σημαντικά ο πληθυσμός της και το 1331 ο Ιωάννης ΣΤ’ Καντακουζηνός την αναφέρει ως ‘’Κουμουτζηνά’’. Το 1361 την κατακτά ο πασάς Γαζής Εβρενός και αρχίζει η τουρκοκρατία. Μετά τη μακρόχρονη τουρκική κατοχή, την καταλαμβάνουν οι Βούλγαροι κατά τον Α’ Βαλκανικό Πόλεμο  (1912). Ενώ στο Β’ Βαλκανικό Πόλεμο (1913) απελευθερώνεται, με τη Συνθήκη του Βουκουρεστίου παραχωρείται  στη  Βουλγαρία. Μετά το τέλος του Α’ Παγκόσμιου Πολέμου (1919), καταλήφθηκε από γαλλικά στρατεύματα. Ωστόσο, την 14η Μαΐου 1920, ο Πρωθυπουργός της Ελλάδας, Ελευθέριος Βενιζέλος, μαζί με το συνεργάτη του Χαρίσιο Βαμβακά πέτυχαν την απελευθέρωση και την ένωσή της με την Ελλάδα.

Πρόκειται για μια πόλη που συνδυάζει άψογα την ιστορία, τον πολιτισμό και την εκπαίδευση με την ψυχαγωγία. Στο κέντρο της πόλης η πλατεία της, γνωστή ως ‘’Πλατεία Ειρήνης’’, στην οποία βρίσκονται γραφικές ταβερνούλες και πολλές καφετέριες, οι οποίες σφύζουν από ζωή κατά τις μεσημεριανές αλλά κυρίως βραδινές ώρες. Κοντά στην πλατεία βρίσκεται το πανέμορφο δημοτικό πάρκο της Αγίας Παρασκευής με ψηλά δέντρα και όμορφα λουλούδια, τ’ οποίο κατά τους θερινούς μήνες λειτουργεί ως αναψυκτήριο. Εδώ συναντούμε και το εκκλησάκι της Αγίας Παρασκευής, πολιούχου της πόλης, αλλά και το ‘’Ηρώον’’ ή ‘’Σπαθί’’, μνημείο για τους ήρωες του Β’ Παγκόσμιου Πολέμου. Αξίζει κανείς να γνωρίσει το ιστορικό της κέντρο στο οποίο συγκεντρώνεται η μεγάλη εμπορική δραστηριότητα της πόλης, περπατώντας ή με ποδήλατο (συνήθης η εικόνα του ντόπιου με ποδήλατο), για να θαυμάσει τα παραδοσιακά καταστήματά της αλλά και να δοκιμάσει τις διάφορες ποικιλίες στραγαλιών, το υπέροχο σουτζούκ λουκούμ, τα ποικίλα λαχταριστά σιροπιαστά και τα ξεχωριστά χαρμάνια του ελληνικού καφέ.

Οι  λάτρεις του Ιστορίας και του Πολιτισμού έχουν τη δυνατότητα να επισκεπτούν κάποιο από τα Μουσεία της πόλης: Αρχαιολογικό, Βυζαντινό, Λαογραφικό, Μουσείο Καλαθοπλεκτικής των Ρωμά και το  Μουσείο «Καραθεοδωρή». Επίσης, το φρούριο, το μεγαλύτερο και αρχαιότερο μνημείο της πόλης που χτίστηκε τον 4ο αι. μ.Χ. για οικονομικοστρατιωτικούς λόγους, καθώς περνούσε από ‘δω και ‘’Εγνατία Οδός’’, τ’ οποίο σήμερα δε διατηρείται ακέραιο και εντός των ορίων του είναι χτισμένο το Μητροπολιτικό Μέγαρο.

Βορειοανατολικά της πόλης της Κομοτηνής εκτείνεται το άλσος της Νυμφαίας με το ιστορικό οχυρό.  Πρόκειται για τον κυριότερο πνεύμονα πρασίνου της πόλης και δίνεται η ευκαιρία για περπάτημα, ορειβασία και άλλες δραστηριότητες. Εδώ, υπάρχει κι ένα τουριστικό περίπτερο στ’ οποίο κανείς απολαμβάνει το αγαπημένο του ρόφημα ή φαγητό, αγναντεύοντας αμφιθεατρικά την Κομοτηνή, τη Σαμοθράκη, τη Θάσο, αλλά και τον Άθω.

Στην Κομοτηνή έχει την έδρα του η Διοίκηση του Δημοκριτείου Πανεπιστημίου Θράκης, με τα εξής τμήματα: Νομικής, Διεθνών Σχέσεων και Ανάπτυξης, Πολιτικών Επιστημών, Διοίκησης Επιχειρήσεων, Ελληνικής Φιλολογίας, Ιστορίας και Εθνολογίας, Κοινωνικής Διοίκησης, Γλωσσών και Παρευξείνιων Χωρών. Η Πανεπιστημιούπολη που βρίσκεται λίγα χιλιόμετρα έξω από την πόλη διαθέτει φοιτητική εστία, λέσχη και κολυμβητήριο, για να εξυπηρετήσει ικανοποιητικά τις ανάγκες των φοιτητών.

 

Το πιο μακρύ ταξίδι μου εσύ
η νύχτα εσύ το όνειρο της μέρας
μικρή πατρίδα σώμα μου κι αρχή
η γη μου εσύ ανάσα μου κι αέρας…

(Στίχοι: Καρασούλος Παρασκευάς)

Εξαιρετικά αφιερωμένο και το κείμενο και οι στίχοι...

 

Να θυμηθώ να:

ΕΠΙΣΚΕΦΘΩ: Το ιστορικό της κέντρο και το άλσος της Νυμφαίας

ΘΑΥΜΑΣΩ: Την Πλατεία Ειρήνης και το κατάφυτο δημοτικό πάρκο της Αγ. Παρασκευής

ΔΟΚΙΜΑΣΩ: Στραγάλια, σουτζούκ λουκούμ, παστουρμά!!!

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.