Mουδιασμένη η κεντροαριστερά της 3ης του Σεπτέμβρη

0
804

PASOKΓράφει ο Θέμης Παρλαβάντζας / [email protected]

Τρεις του Σεπτέμβρη σήμερα, και για μια ακόμη φορά, η ημερομηνία ορόσημο για τη μεταπολιτευτική μας δημοκρατία θα γίνει αφορμή για συζητήσεις, επαναβεβαιώσεις αγωνιστικότητας, κεντροαριστερό προβληματισμό, σχέδια ανασυγκρότησης και ευχολόγια για μια άλλη Ελλάδα με ένα άλλο προσανατολισμό.

Περισσότερο από ποτέ, στα σαράντα περίπου χρόνια της μεταπολίτευσης, η φετινή 3η του Σεπτέμβρη, γίνεται προσπάθεια να αποτελέσει μια νέα αφετηρία για την επιστροφή της κεντροαριστεράς – σοσιαλδημοκρατίας κατ’ άλλους – στην κεντρική σκηνή των πολιτικών πρωτοβουλιών, καθώς αυτή τη στιγμή κυριαρχείται από τη δεξιά – κεντροδεξιά κατ’ άλλους – του Αντώνη Σαμαρά.

Η επιχείρηση ανασυγκρότηση της κεντροαριστεράς αρχίζει σήμερα από την ηγετική ομάδα του ΠΑΣΟΚ και τον Ευάγγελο Βενιζέλο, με ενωτικά ανοίγματα προς όμορους πολιτικούς χώρους και πρώην πρωτοκλασάτα στελέχη και πρωθυπουργούς στο συμπόσιο προβληματισμού 3 και 4 Σεπτεμβρίου με τον εύηχο τίτλο «Από τη μεταπολίτευση στην κρίση, από την κρίση στην ανασυγκρότηση, το ΠΑΣΟΚ και  η ελληνική πραγματικότητα 1974-2014».

Η δυναμική αυτής της κίνησης στο κοινωνικό σώμα θεωρείται έως ανύπαρκτη, καθώς η κοινωνία ζαλισμένη ακόμη από τις οβιδιακές μεταμορφώσεις της ηγεσίας του ΠΑΣΟΚ με το ‘’λεφτά υπάρχουν’’ από τη μια και την πλέον άγρια λιτότητα που εφάρμοσε από την άλλη, φαίνεται πως το έχει εκβράσει στο πρωτόγνωρο για το ίδιο πέντε περίπου τοις εκατό.

Θα καταφέρει λοιπόν το ΠΑΣΟΚ, που για 38 ολόκληρα χρόνια ηγεμόνευσε στο χώρο κεντροαριστεράς, να αποτελέσει και πάλι πρωταγωνιστικό παράγοντα στην ελληνική πολιτική σκηνή;

Ένα τέτοιο ερώτημα χωρίζει στα τρία όσους θα ήθελαν να προφητέψουν τις εξελίξεις και ήδη προφητικές εκτιμήσεις υπάρχουν πολλές σε social media, blogs, και άρθρα εφημερίδων.

Η πρώτη ομάδα είναι αυτή των εντελώς αρνητικά διακείμενων σχετικά με το μέλλον της κεντροαριστεράς σήμερα. Θεωρούν πως η κεντροαριστερά έχει εξαντλήσει τη δυναμική της στα χρόνια της δανεικής ευημερίας και της άκρατης παροχολογίας που εφάρμοσε, δίνοντας σήμερα μάχες οπισθοφυλακής, ώστε να μην ‘’τσαλαπατηθεί’’ από τον πομπώδη μαξιμαλισμό του ΣΥΡΙΖΑ τον τόσο δελεαστικό στην κοινωνική του βάση, που μέχρι χθες ήταν ενταγμένη στις τάξεις του ΠΑΣΟΚ. Το ΠΑΣΟΚ, για αυτούς που δεν προβλέπουν ευοίωνο το μέλλον του, έχει εξαντλήσει πλέον τη δυναμική του περιμένοντας απλά τη διάλυσή του εις τα εξ ων συνετέθη.

Η δεύτερη ομάδα είναι αυτή των πρόθυμων αισιόδοξων. Αυτοί δηλαδή που διατηρούν κάποια σχέση στελεχικού επιπέδου με το χώρο του ΠΑΣΟΚ, αυτοί που συναισθηματικά και ετσιθελικά θεωρούν την κεντροαριστερά καλύτερη από την κεντροδεξιά και τέλος αυτοί που μετέχουν σε κάποιους ομίλους προβληματισμού ή λειτουργούν ως opinion leaders. Οι αισιόδοξοι λοιπόν, έχοντας στο μυαλό τους το πανίσχυρο ΠΑΣΟΚ του ’80, του ’90 και του 2000, ονειρεύονται ένα ανάλογο πολιτικό χώρο με δύναμη και βέβαια ικανό για την ανάκτηση της εξουσίας. Κανένα φυσικά στοιχείο πραγματικότητας δεν φαίνεται να συνηγορεί σε μια τέτοια αισιοδοξία, αλλά και η αισιοδοξία ως πολιτικό όραμα στους χαλεπούς καιρούς που βιώνει, φαίνεται να θεωρείται επαρκές σωσίβιο.

Η Τρίτη ομάδα είναι αυτή των σκεπτικιστών. Είναι όσοι βλέπουν πως μια κοινωνία δεν μπορεί να κανοναρχείται από τον ωμό εκβιασμό των αγορών, του άκρατου φιλελευθερισμού από τη μια, και του αριστερόφρονα βολουνταρισμού αλα ΣΥΡΙΖΑ από την άλλη. Αισθάνονται την ανάγκη της δημιουργίας ενός πολιτικού χώρου τέτοιου που θα είναι ικανός να δώσει απαντήσεις στο πρόβλημα της Ελλάδας, αλλά δυστυχώς βλέπουν πως αδυνατούν να δώσουν ελκυστικές για την κοινωνία απαντήσεις. Η σοσιαλδημοκρατία διέρχεται μια πολύ σοβαρή κρίση φυσιογνωμίας και οραματισμού, ενώ σε όλη την Ευρώπη βρίσκεται σε φανερή οπισθοχώρηση και τίποτα δεν φαίνεται να αλλάζει τα δεδομένα αυτά το επόμενο διάστημα. Ο πολλά δε υποσχόμενος σοσιαλιστής Ολάντ, ως ο κατεξοχήν Ολανδρέου πλέον της Ευρώπης, θεωρείται η μεγάλη απογοήτευση για τους απανταχού σοσιαλιστικά φρονούντες.

Σήμερα λοιπόν, στις 3 του Σεπτέμβρη, η μουδιασμένη κεντροαριστερά, επιδιώκει απελπισμένα ένα νέο ξεκίνημα. Ένα νέο ξεκίνημα επιδιώκει όμως ακόμη περισσότερο το ΠΑΣΟΚ, καθώς συνθλίβεται στις μυλόπετρες της διακυβέρνησης από τη μια και στον λαϊκισμό του ΣΥΡΙΖΑ από την άλλη. Θα μπορέσει άραγε να ξεπεράσει το μούδιασμα και να δώσει πειστικές απαντήσεις για το τι και το πώς μιας άλλης διακυβέρνησης; Είναι ένα στοίχημα που μένει να απαντηθεί.

Πιθανόν και νωρίτερα από τις 3 Σεπτέμβρη του 2014, να έχουμε πάρει την απάντησή μας…

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.