MADHOUSE WITHOUT BORDERS

0
1912

ELLAS-DROMOS

Γράφει ο Γιάννης Θ. Κεσσόπουλος / gkessopoulos@gmail.com*

Είπαμε ότι οι οπαδοί έχουν δικαίωμα να κλείνουν την εθνική οδό για τα ούρα του Τσιγκόφ και το καθιερώσαμε. Ανακαλύψαμε μαθητικό άσυλο και διαλύσαμε τα σχολεία διεκδικώντας καλύτερη παιδεία. Γελάσαμε με την ατάκα του πρωθυπουργού «είπαμε να κάνει ένας υπουργός ένα δωράκι στον εαυτό του αλλά όχι και 500 εκατομμύρια» και αποδεχθήκαμε τη λογική της. Παίξαμε στο χρηματιστήριο κι όσοι δεν παίξαμε χάσαμε. Πήραμε ευρωπαϊκές επιδοτήσεις και αγοράσαμε καγιέν αντί τρακτέρ. Κάναμε είκοσι χρόνια να ολοκληρώσουμε την ΠΑΘΕ και κοιμόμαστε καλά τα βράδια (ακόμα δεν την ολοκληρώσαμε…). Πήραμε ευρωπαϊκά λεφτά για τη μηχανοργάνωση αλλά τα διαθέσαμε για άλλους σκοπούς. Πήραμε ευρωπαϊκά κονδύλια για το κτηματολόγιο και κτηματολόγιο ακόμα δεν έχουμε.

Καταργήσαμε την αξιολόγηση παντού. Ξοδέψαμε τα κονδύλια της επόμενης χρονιάς. Αποθεώσαμε τον κομματισμό, καταργώντας την πολιτική. Δεχθήκαμε ως δικαίωμα οι τρομοκράτες να αποκαλούνται κοινωνικοί αγωνιστές.

Χαζεύαμε τους βάνδαλους να βανδαλίζουν και τους καταληψίες να καταλύουν το πανεπιστήμιο. Αποκτήσαμε τα δικά μας Δεκεμβριανά, καταχωρώντας το κάψιμο των πόλεων και των περιουσιών ως δικαιολογημένες αντιδράσεις.

Πέρσι, φτάσαμε να συζητάμε για το δικαίωμα του ισοβίτη να πάρει άδεια για να σπουδάσει. Καταργήσαμε το πανεπιστημιακό άσυλο γιατί δεχθήκαμε το δικαίωμα των παιδιών στην κατάληψη. Το γράψιμο στα μνημεία, διαμαρτυρία. Την προπαγάνδα, δημοσιογραφία. Τα μνημόνια, ανάγκη. Τις μεταρρυθμίσεις, δαιμόνια. Την ανεργία, ανάπτυξη. Την υπέρμετρη φορολογία, σωτηρία.

Και τώρα, βαφτίσαμε την κατάληψη, κάμπινγκ. Την εκμετάλλευση προσφύγων από τα κέντρα φιλοξενίας, δράση. Το βανδαλισμό των αστικών λεωφορείων, τέχνη γκράφιτι.

Το κράτος παρακολουθεί διακριτικά, όπως εξάλλου έκανε εδώ και δύο δεκαετίες, και μια ολόκληρη κοινωνία δεν ξέρει τι να πει και τι να κάνει… Δε βιώνουμε απλώς κρίση. Χάσαμε τις λέξεις, χάσαμε τις έννοιες, χάσαμε τους ορισμούς. Xάσαμε τα πατήματα.

Madhouse without borders…

ΥΓ: Εννοείται ότι κάναμε, ανεχθήκαμε, αποδεχθήκαμε κι άλλα πολλά… συμπληρώστε ελεύθερα.

Πρώτη δημοσίευση: εφημερίδα thessnews, φύλλο 23.7.2017

Προηγούμενο άρθροΗ JOSS STONE ΕΡΧΕΤΑΙ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ
Επόμενο άρθρο«ΤΟΠΟΙ ΜΝΗΜΗΣ» ΣΤΟ ΜΟΥΣΕΙΟ ΜΠΕΝΑΚΗ
Σπούδασα νομικά στο ΑΠΘ, θέλοντας να γίνω δημοσιογράφος. Παράλληλα, φωτογραφία από μεράκι. Κλικ με ριπές. Γιατί η ματιά έχει μεγαλύτερη αξία από οποιοδήποτε μηχάνημα. Πρώτη στάση 1996, στα Σπορ του Βορρά του Μπούζα και στον Ελληνικό Βορρά του Μέρτζου. Δεύτερη στάση στον free press «εξώστη» του αξέχαστου Τάσου Μιχαηλίδη. Τρίτη στάση, Μάρτιο 1998, στην ιστορική εφημερίδα «Μακεδονία» και στα πολιτιστικά με αρχισυντάκτη τον άλλον αξέχαστο Χρήστο Αρνομάλλη (πολιτιστικός ρεπόρτερ, προϊστάμενος πολιτιστικού, συντάκτης ύλης πολιτικού, αρθρογράφος). Και διευθυντή τον αείμνηστο Λάζαρο Χατζηνάκο. Τέλειωσα με τη «Μακεδονία» το 2006 ως διευθυντής σύνταξης της κυριακάτικης έκδοσης, όταν ακόμη η εφημερίδα πουλούσε 17.000 φύλλα. Μετά ήρθε το «Κεντρί» όπου συνεργάστηκα ως πολιτιστικός συντάκτης κι έπειτα η free press «Karfitsa» στην οποία εργάστηκα ως διευθυντής από τον Φεβρουάριο του 2010 ως τον Μάιο του 2011. Από το Μάιο 2016 ως τον Μάρτιο 2018 αρθρογράφος στη thessnews. Παράλληλα, όλα αυτά τα χρόνια, γραφείο Τύπου σε δύσκολες μάχες (Νομαρχία Θεσσαλονίκης, Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας, Δήμος Δέλτα) και λογογράφος λόγων κρίσιμων. Σταθερά, από την πρώτη του μέρα, στο thinkfree.gr, καταφύγιο λέξεων και σκέψεων. Καταφύγιο δημιουργικότητας στην εποχή που ο χώρος των ΜΜΕ έχει διαλυθεί και τα πάντα αμφισβητούνται. Καταφύγιο αξιοπιστίας και αλήθειας στην εποχή των fake news και του κιτρινισμού. https://www.facebook.com/gkessopoulos

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.