ΠΟΣΟ MICROΑΣΤΕΣ ΕΙΜΑΣΤΕ;

0
1037

MICROASTES FOURNAROU

Γράφει η Δώρα Κασκάλη

Το δεύτερο πεζογραφικό έργο της Ελένης Φουρνάρου, με τον παιγνιώδη τίτλο «Microαστές», εκδόσεις Vakxikon.gr 2015, (μια μείξη αγγλοελληνικών που μας κλείνει το μάτι για το πόσο ειλικρινής είναι ο τίτλος και μας προδιαθέτει γι’ αυτό που θα επακολουθήσει) κινείται στα όρια νουβέλας και μυθιστορήματος. Μέσα από την πρωτοπρόσωπη αφήγηση της Ιωάννας, μίας εκ των τριών πρωταγωνιστριών, φιλτράρεται η συνείδηση και οι αναζητήσεις μιας παρέας, ο σκληρός πυρήνας της οποίας αποτελείται από γυναίκες διαφορετικές μεταξύ τους, αλλά τελικά και οι αποδομήσεις, νευρώσεις και διαψεύσεις μιας ολόκληρης γενιάς. Η απεύθυνση συχνά στον αναγνώστη (τεχνική που θυμίζει παραμύθι και αυτοαναφορικό εργαλείο για την υπόμνηση της ιστορίας ως κατασκευής), οι στακάτες φράσεις, ο ασθματικός ενίοτε ρυθμός της αφήγησης προσδίδουν στο βιβλίο προφορικότητα και εγκαθιστούν ένα είδος οικειότητας. Σύντομα κεφάλαια, σύντομες φέτες ζωής που φτιάχνουν την ραχοκοκαλιά της πλοκής χωρίς ρήγματα. Δεν είναι τυχαίο ότι το βιβλίο ξεκίνησε να γράφεται για ένα μπλογκ που περιοδικά ενημέρωνε η συγγραφέας και άρα ήταν αναπόφευκτη για το μέσο και η βραχύτητά τους.

Οι ηρωίδες της στα τριάντα, ή κάπου γύρω, αρχίζουν την αποδόμηση του «μικροαστικού κόσμου» που οικοδόμησαν τα κυρίαρχα στερεότυπα της δεκαετίας του ’80 και κυρίως του ’90: η καλή δουλειά, η συλλογή των πτυχίων, ο έρωτας και η δημιουργία οικογένειας δεν είναι ιστορίες με happy end, αλλά ένα ντόμινο διαδοχικών απογοητεύσεων και ακυρώσεων. Το βιβλίο παρακολουθεί τα δυο με τρία πρώτα χρόνια αυτής της αμήχανης δεκαετίας με ιστορικό background τη δεκαετία 2000-2010 και ειδικότερα των ζωών της Ιωάννας, βιβλιοπώλισσας, της Κάτιας, δυναμικού στελέχους επιχείρησης και της Δέσποινας, δημοσίου υπαλλήλου στη Νομαρχία και άρτι διαζευγμένης με μία κόρη. Η γενιά των τριαντάρηδων με το γρήγορο σεξ, το πρώτο δειλό άπλωμα στον κόσμο του διαδικτύου και του ηλεκτρονικού φλερτ, φαίνεται να βάζει στο μίξερ υπαρξιακές και κοινωνικές/πολιτικές αναζητήσεις μαζί με το πάντα επίκαιρο ερώτημα «τι είναι αυτό που το λένε αγάπη». Η δράση τοποθετείται στα Εξάρχεια, περιοχή με ιδιαίτερο πρόσημο τις προηγούμενες δεκαετίες και τώρα πια ένα ακόμα trend.

Γυναίκες είναι οι πρωταγωνίστριες, των οποίων τη ζωή παρακολουθούμε να εξελίσσεται ή να ανατρέπεται μέχρι και τα σαράντα (με ένα χρονικό άλμα στο τέλος του βιβλίου), ένα είδος Bildungsroman. Ανατροπές, συμβιβασμοί, ωρίμανση, όλα χωρούν στις σελίδες των «Μicroαστών» και όλα δίνονται με σπαρταριστό και άκρως ειρωνικό τρόπο. Οι άντρες, ως δευτεραγωνιστές ή αφανείς ήρωες είναι η λυδία λίθος για την κατάκτηση της αυτοσυνείδησης και η σχέση μαζί τους μια από τις πιο αγωνιώδεις αναζητήσεις των ηρωίδων.

Γυναίκες που ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα, δεν είναι χάρτινες, επινοημένες, αλλά συνιστούν το ψηφιδωτό μιας αλλοπρόσαλλης κοινωνίας που προσπαθεί να ορίσει τον εαυτό της, μετά τη μεταπολίτευση, το καταναλωτικό όργιο των επόμενων δεκαετιών και την διαφαινόμενη κρίση. Στην ουσία όμως προσπαθεί η κάθε ηρωίδα να αυτοκαθοριστεί μέσα από τον μικρόκοσμό της, χωρίς την αίσθηση ότι είναι μέλος μιας ομάδας ή ευρύτερα μιας κοινωνίας.

Εν μέσω όλων αυτών, η Ελένη Φουρνάρου ακροθιγώς αναφέρεται σε πολύ σημαντικά και φλέγοντα θέματα: η εμφάνιση των οικονομικών μεταναστών με τον υφέρποντα ρατσισμό μιας αμήχανης κοινωνίας που προσπαθεί να αποδεχτεί την πολυπολιτισμικότητά της· τα στερεότυπα των παλαιότερων που βασανίζουν κάθε επόμενη γενιά: «Τα συσσωρευμένα πρότυπά μας, που ξεπροβάλλουν στις αυθόρμητες, άλογες συμπεριφορές και μας ξεφτιλίζουν συστηματικά» ως προϊόντα «αιώνων καταστολής και χρηστομάθειας»· ο έρωτας: μεγάλο ιδανικό ή απλώς το περιτύλιγμα για το κυρίως πιάτο που είναι η ερωτική πράξη, κάτι απολύτως βιολογικό και αναγκαίο όπως το φαγητό και ο ύπνος; «Τι χρειάζεται το μυαλό σ’ ένα ευτυχισμένο κορμί;»· η πολιτική αλλαγή που μπορεί να γίνει (και εδώ είναι σαφής η θέση της Ιωάννας/περσόνας της Ελένης Φουρνάρου) μόνο μέσα από τις συλλογικότητες και όχι από τον ένοπλο αγώνα κάποιων ρομαντικών θερμοκέφαλων· ακόμα και η γραφομανία των Ελλήνων όπως σπαρταριστά περιγράφεται με την περίπτωση «Βασιλάκης», εραστή της Ιωάννας, που σπουδάζει δέκα χρόνια νομική αλλά θέλει να γίνει ποιητής: «Όσο και να επιμένει ο Βασίλης για το ταλέντο του, είμαι σίγουρη ότι μια μέρα θα γίνει ένας θαυμάσιος δημόσιος υπάλληλος».

Όλα τα παραπάνω δίνονται με τρόπο φαινομενικά ανάλαφρο, αλλά δεν παύουν να διαβρώνουν την κυρίαρχη αφηγηματική φωνή της Ιωάννας, συνυπάρχοντας με το χιούμορ και την αισιοδοξία, με την οποία προσπαθεί να δει την φωτεινή πλευρά της ζωής, ακόμα και στις πιο μαύρες μέρες της. Δεν είναι τυχαίο που η επιλογή της είναι μια κατάφαση στη συνέχεια και στη δημιουργία, γεννώντας και μεγαλώνοντας δύο παιδιά, και με πλήρη συνείδηση των μεγάλων συμβιβασμών της.

Τι είναι οι «Microαστές»; Ένα ρέον βιβλίο, ευκολοδιάβαστο, με ανάγλυφους χαρακτήρες, ζωντανή γλώσσα, που θυμίζει πιθανόν την δική μας ιστορία, που μας κάνει να ενσκήψουμε με χιούμορ στα  πιο βαθιά μας τραύματα και να συμφιλιωθούμε μαζί τους.

 

Προηγούμενο άρθροΕΥΡΩΠΗ ΔΕ ΓΕΝΝΙΕΣΑΙ, ΓΙΝΕΣΑΙ…
Επόμενο άρθροΔΕ ΘΕΛΟΥΜΕ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥΣ ΠΟΥ ΑΠΛΑ ΔΙΑΧΕΙΡΙΖΟΝΤΑΙ ΤΗ ΦΤΩΧΕΙΑ ΜΑΣ
Τι είναι το thinkfree; Καλή ερώτηση. Μια παρέα, έτσι ξεκίνησε κι έτσι συνεχίζει, που θέλει να ποστάρει χωρίς περιορισμούς ό,τι την ευχαριστεί. Ό,τι γράφει ή ό,τι διαβάζει. Στο thinkfree δίνουμε το λόγο στους ανθρώπους του πολιτισμού μέσα από τη δραστηριότητά τους, αναδεικνύουμε νέα πρόσωπα με κοινό χαρακτηριστικό τη θετική σκέψη (think positive) και τη δημιουργικότητα σε κάθε τομέα και χώρο (πολιτιστικό, επιχειρηματικό, επιστημονικό κ.ά.), φιλοξενούμε ελεύθερα (write free) τεκμηριωμένες απόψεις για θέματα πολιτικής πολιτισμού, πολιτικής και κοινωνίας, οικολογίας και αστικού περιβάλλοντος, αρχιτεκτονικής και υγιεινής ζωής. Το thinkfree είναι κι ένα διπλό πείραμα: σχέσεων μεταξύ των ανθρώπων που το στηρίζουν, αλλά και δημιουργίας ενός no budget ηλεκτρονικού περιοδικού (e-magazine). Γι' αυτό δεν είναι τυχαίο ότι μακροημερεύουμε χωρίς δυσκολία! Με σεβασμό και εκτίμηση, με αγάπη γι' αυτό που κάνουμε.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.